Titel

Door Maaikemiek gepubliceerd op Saturday 07 February 11:59

Over  rode kool, een  ooievaar en een engel

Rode kool                                                                                                                                      De  volle  kisten  met  rode  kool  wachten  op  het  erf  om  naar  de  veiling  te gaan.Ik  loop  om  de  kisten  heen  en  bekijk  de  donkerrode  kolen. De  ronde  kolen  lijken  hoofdjes  die liggen  ingebed  op  een  bladerenbed. Ik strijk  met  één  vinger  voorzichtig  over  de  kool. Het  kan  natuurlijk  niet  wat  de  grote  mensen  zeggen,  dat  baby’s  uit  de  rode  kool  komen. En  toch? Wie weet  is  het  toch  waar!  Want  waarom  zou  het  niet  waar  zijn?  De  grote  mensen  gaan toch  niet  zomaar iets  zeggen? Waar komen  de  kindertjes  dan  vandaan?

 

De  ooievaar  of  kopen?                                                                                                            Een jaar  later.  Ik  zit  al  in  de  eerste  klas  van  de  lagere  school.  Mijn  grote zus  Corrie  heeft  pas  een  baby’tje  gekregen: een  lief  jongetje.  Mijn  vriendinnetje  zegt,  dat de  ooievaar  het  kindje  bij  Corrie  heeft  gebracht.  En  dat  ze  op  bed  ligt,  omdat  de  ooievaar  in  haar  been  heeft  geprikt.  Ik  weet  niet  wat  waar  is.  Ik  heb  nog  nooit  een  ooievaar  met  een  baby’tje  zien  vliegen.  Ik  zie  bijna  nooit  een  ooievaar  in  de  lucht.  Of,  is  het  nog  heel  anders  en  worden  kinderen  gekocht  zoals  pas  een  meisje  vertelde?

Lucas 2                                                                                                                                          Ik  zit  nu  al  in  de  zesde  klas  van  de  lagere  school.  Volgend  jaar  ga  ik  naar  een  andere  school. Ik  ben  groter  geworden.  Van  de  verhalen  van  de  ooievaar  en  de  rode  kool  geloof  ik  niets  meer.  En  ook  niet  dat  een  baby  wordt  gekocht.  Op  het  kerstfeest  van  de  zondagsschool,  heb  ik  uit  de  Bijbel  Lucas  2 uit  mijn  hoofd  geleerd  en  opgezegd.  Maria  en Jozef  krijgen  een  kindje  dat  Jezus  zal  gaan  heten.  Maria  draagt  het  kindje  in  haar  buik.  En  dat  noem  je  zwanger  zijn. Het  staat  allemaal in  Lucas 2.  Ik  heb  het  opgezegd  en daarom  weet  ik  het  nu. Ik wist  het  al  wel  een  beetje.  Want  vóór  het  kerstfeest  werd  las  moeder  aan  tafel het  verhaal  van  Maria  en  Elizabeth  voor  uit  de  bijbel.  Maria  en  Elizabeth  waren  nichtjes.  Elisabeth  kreeg  ook  een  kindje.  Maria  ging  naar  Elisabeth  toe.  In  de  bijbel  staat  dat  het  kindje  van  Elisabeth  heel  blij  werd  toen  Maria daar  binnen  stapte. Het  kindje  sprong  op  in  haar  buik  zegt  de  bijbel  (Statenvertaling)) omdat  Maria  de  moeder  van  Jezus  is.

In  de  bijbel  staat   nog  veel  meer  over  kinderen  krijgen. Op  school  vertellen  we   het  aan  elkaar  wat  wij  horen  voorlezen,  en zo  gaan  we  steeds  meer  weten.  Het  is  dus  niet  waar  dat  baby’s  uit  de  rode  kool  komen.  Of  door  de  ooievaars  worden  gebracht.  Dat  waren  verhaaltjes!  Ik  weet  het  nu heel  zeker.

In  de  loop  van  de  volgende  jaren  word  ik  steeds  wijzer. Mijn ogen en oren staan open.  Lezend en luisterend  ontdek  ik langzamerhand  alles  rond  het  ontstaan,  en  het  krijgen  van kinderen.  Ik  denk  dat  meisjes  er  onderling  meer  over  spraken  dan  jongens. Mijn  echtgenoot  groeide  op  in  een katholiek  gezin.  Hem  werd  verteld  dat   een  engel  door  het  open  raam  naar  binnen  vloog  en  de  baby  bracht.  Hij  heeft  daar  heel  lang  in  geloofd!

Wij  zijn  zwanger!                                                                                                                         Een  poosje geleden  stond  onder  een  foto : “wij  zijn  zwanger”. Dat  de  jonge  vrouw  zwanger  was   daar  twijfelde  ik  niet  aan.  Aan  de  jonge  man  zag  ik echter  niets.  Wij  zijn  zwanger?  Ik  kan  wel  begrijpen  dat  je  samen  een  baby  verwacht  en  daar  met  verlangen  naar  uitziet.  Maar  samen  zwanger  zijn? Dat  ontgaat  mij.Zij  vertelde  ook  dat  zij  het  aan  haar  zoontje  van  vijf  jaar  had  verteld  dat  hij  een  broertje  of  zusje  ging  krijgen.  Het  jongetje  mocht  het   ook  zien  dat  zij  het  kindje  bij  zich  droeg.  Hij  mocht  het  ook  voelen.  Hoe  ver  de  voorlichting  ging  weet  ik  niet,  daar  moet  ik  naar  raden.  Maar  ver  genoeg  denk  ik.  Niet  alle  ouders  willen  het , maar  je  kunt   ook  door het  maken  van een  echo weten,  of  er  een  meisje  of  een  jongentje  wordt  verwacht.    Zo  gaat  dat  in  deze  tijd  dus.  Wat  een  verschil  met  onze  generatie.  Wij  liepen  te  denken  en  te   gissen.  We  hadden  het  er  druk  mee.  En  op  zich  was  dat   spannend  en  leuk.  Wij  hadden  iets  uit  te  zoeken. Het  voelde  toch  als  een  mysterie.  Vooral  ook  omdat  je  voelde  en  begreep  dat  je  het  niet  weten  mocht.

golfbeweging                                                                                                                                  Ik  vind  het  mooi en  word  er  blij  van  als  ik  jonge  vrouwen  zie  die  met  trots  tonen: ik  ben  zwanger!  Het  is  rond  de  vijftig  jaar  geleden  jaar  dat  onze  kinderen  zich  meldde.  Wij  waren  blij.  Heel   blij!  Maar  om  het  zo  uitbundig  te  laten  zien?  Nee,  dat  kwam  niet  in  mijn  hoofd  op.  Ik  was  ook  heel  trots  op  het  kindje  dat  ik  droeg.  Maar  ingetogen  blij,  zoals  het  toen  hoorde.

 

Ik  vind  het   boeiend  en  leuk  om  te  kijken  naar  de  veranderingen  en  ontwikkelingen  die  plaatsvinden  in  het  leven.  Ik  zie  hierin  dat  ik  een  kind  ben  van  deze  tijd.  En  dat  ik  en  wij  allen,  ons  bevinden  in  de  golfbeweging  van  deze  tijd.     

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.