Ik zal jullie een geheim verklappen Plazillianen,of is het een feit?

Door gepubliceerd op Friday 06 February 09:08

Ik zal jullie een geheim verklappen Plazillianen

of is het een feit?

Jullie weten dat ik vijfenvijftig jaar oud ben, een bedrijf heb gehad samen met mijn ex man die nu is overleden, dat ik geen zangeres ben, geen actrice…………..… maar een schrijfster

Ik schrijf elke dag met de kunst van discipline, het geeft mij wat te doen en ik overleef erdoor. Ik schrijf over allerlei zaken, als een soort encyclopedie, dagboek, reisgids, ik schrijf over van alles en nog wat, dat is wat ik de hele dag doe.

Ik ben niet cool, ben geen succesvolle ondernemer, ben geen mode ontwerper, soms schrijf ik pure onzin en soms ware woorden, dingen die er wel uitzien en niet uitzien en over zaken die mensen raken en inspireren.

Ik heb tekortkomingen als schrijver, ik bouw en creëer en leer steeds weer andere technieken. Het ontkiemen van nieuw ideeën dat is belangrijk en ik ben al weer verbijsterd als er weer een tientje is bijgeschreven, als ik de spelfouten zie in mijn schrijfsels, soms is het een complete waanzin.

Soms lees ik de verhalen en artikelen van anderen en voorzie ze van commentaren. Ik ga kijken wat iedereen heeft gepost en besteed aandacht aan hun schrijven. Je ziet uitstekend verzorgde pagina´s maar ook struikel je over pagina´s waar lay-out gewenst is en ook visuele componenten.

Als schrijver heb ik de kans, heb ik ook de verantwoordelijkheid en de vaardigheden om niet alles over een kam te scheren. Je leest zoveel per dag, schrijft heel veel per dag en probeert zinvol en goed te schrijven. Je wilt discussies aanwakkeren over gezondheid, stijl het leven, over actuele thema´s, praten over gebeurtenissen.

Ik heb soms het gevoel dat ik niet erg comfortabel schrijf waar ik over wil schrijven, over zaken waar ik nog niet over heb geschreven maar wel over wil schrijven. Schrijven met mijn eigen stem zou banden verbreken met familie en oordelen en kwetsen.

Iedereen heeft zijn oordeel over mij klaar, de een meer persoonlijk, de ander verwijtend, de ander eigenzinnig, een gekeuvel wat ik niet kan uitstaan, hersenloos gekeuvel noem ik dat.

Je bent in het oordeel van anderen niet goed genoeg, niet religieus genoeg, niet rijk genoeg, niet literair genoeg, niet aangrijpend genoeg of niet populair genoeg. Een alternatief voor een alternatief met de toelating van de menigte. 

Gelukkig heb ik een groot zelfvertrouwen, geluk en werk ik keihard aan mijn schrijven en ben ik trots op mezelf in deze mengelmoes van promotie. Ik speel het spoel niet meer mee van competitie, van haat, van afgunst, van getreiter het vreet energie van me weg en maakt me ziek.

Iedere schrijver wil iets goeds creëren, iets authentieks met vertrouwen en energie. Perfectionisme is de vijand van elke schrijver end aar ben ik inmiddels wel achter gekomen. Dit schrijven is ook niet perfect geschreven maar ik heb mijn hart gelucht, en dat knagende gevoel van twijfel geuit.

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je bent wie je bent en je moet ook blijven wie je bent, wil je jezelf niet verloochenen.
Een oordeel ligt inderdaad zo klaar, doch zelden zijn ze onderbouwt of waarheidsgetrouw.
Dus lekker blijven zoals je bent!!!
Het is niet de perfectie die een lezer raakt het is de emotie die de hoofdtoon voert, voor mij tenminste, en ondertussen is het vaak dan maar niet anders als je je eigen stem gebruikt dat banden verbroken worden, daar moet je wel klaar voor zijn om dan je totaal over te durven geven aan je eigen manier van schrijven, je hart luchten en dat knagende gevoel van twijfel, ik ken dat zelf ook zo goed, de angst in mijn lijf heb ik gevoelt en toch artikelen geschreven en nog laten staan ook, Jij schrijft dit op een mooie manier en ik hoop dat het knagende gevoel weg is en weg blijft bij je.

Je lijkt mij een sterkte vrouw als ik dit zo lees, niet elke artikel van je heb ik gelezen maar vele die mij direct opvallen raken mij dan ook zeker, schrijven vanuit je zelf is zo de moeite waard.

Erg belangrijke zin: Schrijven met mijn eigen stem zou banden verbreken met familie en oordelen en kwetsen. Niemand is perfect, ik denk zelfs dat echte perfectionisten zichzelf vaak het meest in de weg moeten zitten en/of teleurstellen, dat lijkt me erg vermoeiend.