Gewoon doen hoor, anders ga ik niet meer met jou mee

Door Yneke gepubliceerd op Monday 02 February 12:04

'Gewoon doen hoor, anders ga ik de volgende keer niet meer met jou mee', zegt Harry tegen Mark. Mark kijkt Harry met een brede grijns aan en antwoord 'oke ik zal mijn best doen'.

Mark en Harry zijn al jaren vrienden, nu zijn ze allebei 30 jaar en soms nog net zo onbesuisd als vroeger. Vooral Mark is zijn wilde haren nog lang niet kwijt. Zij staan op het perron in Amsterdam te wachten op de trein naar Schiphol. Vandaag gaan zij eindelijk vertrekken, samen op vakantie.  Met een hoop lawaai komt hun trein binnen rollen en enthousiast stappen beide mannen in de trein. Het is er druk, dus Harry en Mark besluiten  te blijven staan. Gelukkig is het volgende station niet zover.

Mark`s mobiel gaat af, hij pakt hem en leest een whatsapp van zijn vriendin,- jij zit toch in de trein naar schiphol?-. -Ja- whatsappt Mark terug. -Nou een Opa heeft in die trein vanuit Vlissingen rond 14.00 uur vandaag zijn pet in die trein waar jij nu in zit laten liggen en looft €500, - uit, zijn adres en telefoonnummer staat erbij, Mallemo 14 in Vlissingen-.  Mark leest het nog eens rustig door terwijl Harry iets opvalt. Onder één van de treinstoelen ziet hij iets liggen, het lijkt op een pet, maar deze heeft iets vreemds, hij is van patch-work.

16882bb5ed18d673b61b51df7e382023_medium.

Harry schuifelt tussen de drukte van de mensen door richting de stoel waar de pet onder ligt, hij zakt langzaam door zijn knieën en pakt nonchalant de pet onder de stoel vandaan en zet deze op alsof het zijn eigen pet is. Stiekem lacht hij al bij de gedachte aan het gezicht dat Mark zou trekken als hij hem zo zal zien. Harry schuifelt met de pet op zijn hoofd weer terug naar Mark. Het gezicht dat Mark trekt deze had Harry niet kunnen bedenken.

Mark kijkt van af zijn telefoon op en wil Harry zijn whatsapp laten lezen, maar hij ziet Harry niet meer, verbaasd kijkt hij om zich heen en dan uit het niets staat Harry ineens voor zijn neus met een pet op zijn hoofd. 'Heey' en alsnog drukt Mark de telefoon onder Harrys neus en zegt 'lees' terwijl hij de pet van Harry`s hoofd trekt en in zijn rugzak stopt.

De trein stopt bij Schiphol en Mark en Harry stappen uit. Opnieuw in de sfeer van het vakantiegevoel gekomen, vergeten ze de pet in Marks rugzak. Ondanks dat deze € 500,- `vindersloon opbrengt, dat zou toch mooi zijn wat extra vakantiegeld, maar de beide mannen zijn de pet alweer vergeten.

Jammer, want de gevolgen daarvan zullen zij binnen enkele mnuten ervaren.

Zij moeten in checken en hun koffers gaan op de weegschaal, hun rugzakken moeten door de poortjes. Harry geeft Mark een duwtje en fluistert; 'je hebt toch geen gekke dingen meegenomen waardoor wij dadelijk meegenomen worden he?'  Mark zegt 'zal eerder jij zijn die opgepakt wordt jij raapt zo maar vreemde dingen op in de trein' en ineens herinneren zij zich de pet. Die pet, de € 500,- euro! ' Als wij hier klaar zijn bel ik gelijk Feline', zegt Mark. Feline is Mark`s vriendin. Dan meld ik haar dat wij een pet gevonden hebben en maken wij een foto van de pet en sturen deze dan door, dan kan zij kijken of het de juiste pet is'.

Mark voelt een hand op zijn schouder en draait zich om, hij kijkt in het gezicht van een man in uniform, die bij de poortjes staat, niets vermoedend wil Mark zijn rugzak aan pakken die deze man in zijn handen houdt, maar deze trekt de rukzak naar achteren en zegt 'komt u maar even mee jongeman, wij moeten deze rugzak scannen er zit een vreemd voorwerp in'. Mark denkt zich suf, welk vreemd voorwerp zou dat kunnen wezen?. Harry ontdekt dat Mark uit de rij is gehaald en haast zich naar hem toe. 'Wat is er?' vraagt hij. 'Zij hebben een vreemd voorwerp in mijn rugzak gevonden', antwoord Mark. 'Ik vroeg het nog of je geen rare dingen hebt meegnomen, je maakt een grapje zeker?' zegt Harry, maar dan ziet hij de beveilingsbeamte de rugzak van Mark door de scanner halen. De gezichten van de beveilingsmannen erachter spreken boekdelen.

Mark wordt met rugzak en al meegenomen naar een kamerje, Harry moet buiten blijven wachten. 'jeetje'mompelt Harry, 'deze vlucht kunnen wij wel vergeten'. ondertussen maakt hij zich zorgen om wat Mark nou in zijn rugzak heeft.

Mark nog helemaal `de onschuld zelve` gaat rustig zitten op de stoel die hem aangewezen wordt en de man in uniform tegenover hem maakt de rugzak open, hij graait wat door Mark`s rugzak heen en buiten de sokken, tandenborstel en een leesboek om ziet de man een pet, deze ligt op de plek waar de scanner een verdacht iets had laten zien. De man haalt de pet eruit en legt deze voor Mark op tafel. 'is dit jou pet?' vraagt de man in uniform aan Mark. Mark schud zijn hoofd. Nee het is niet zijn pet,maar deze man zal hem waarschijnlijk niet geloven.

De man in uniform staat op en neemt de pet mee, zonder iets tegen Mark te zeggen. Mark blijft achter en duizende scenario`s passeren zijn gedachten. Harry die nog steeds op de gang staat ziet de man met de pet het kamertje uitkomen. O jee die pet, ja die is gevonden door hem en hij moest hem zonodig oprapen, Harry voelt zich schuldig .

De man in uniform loopt door naar een ruimte waarin men hetzal onderzoeken. In de pet achter de lapjeszijn vreemde dingen gezien door de scanner, wat dat is heeft niemand een idee van. Aangezien de pet van patch-work is besluiten de onderzoekers elk lapje los te halen om te controleren of er iets onder verborgen zit. Wat zij daar aantreffen verrast hun, het is een heel oud sleuteltje en daarnaast een briefje en enkele oude munten, waarschijnlijk vanuit de oorlog nog. Wat moest deze jongeman met deze oude spullen?

9b88cff84203d8e0a7bc2ced54958968_medium.

953a107e41e1411cee6aa3590f6b6f46_medium.

Harry staat nog steeds ongeduldig en nieuwsgierig op de gang te wachten als hij zijn telefoon over hoort gaan, hij kijkt maar het nummer dat in het schermpje verschijnt en deze kent hij niet. Harry besluit op te nemen. 'Met Harry'. Een zware mannenstem aan de andere kant zegt, 'zijn jullie nog op Schiphol?'. 'Ja' antwoord Harry,'maar wie bent u en hoe komt u aan mijn nummer?'.  'Noem mij Opa, ik ben detective' antwoord de man. Blijf waar je bent dan kom ik eraan, de verbinding wordt verbroken. Harry snapt er niets van, het zal wel een flauwe grap zijn. De man in het uniform komt er aan en gaat het kamertje waar Mark zit weer binnen.

'Nou jongeman ik heb enkele vragen voor je'zegt de man, Mark kijkt hem vol verwachting aan en merkt dat de pet niet mee terug genomen is. 'In de pet zit een oud sleuteltje verstopt, een briefje en enkele oude munten, hoe kom jij daaraan?' vraagt de manin uniform, terwijl hij Mark recht in zijn ogen kijkt. Mark zegt; ' zoals ik al eerder zei, die pet is niet van mij, mijn vriend die buiten staat te wachten heeft deze in de trein gevonden die uit Vlissingen kwam rond 14.00 uur.'

Dan wordt er op de deur van het kamertje geklopt. Harry had hem al aan zien komen een grote vreemde man die recht op het kamertje afliep waar Mark en de man in uniform zaten. Deze laatste was niet blij met dat hij gestoord werd in zijn onderzoek en deed alsof hij niets hoorde. Opnieuw wordt er geklopt en nu wat dwingerder. Met een irritatie in zijn stem, roept de man in uniform 'Ja!'. De deur gaat open en de grote man laat eerst een kaartje zien, daarop staat het bewijs dat hij privé detective is.'Ja en waarom komt u dan hier en verstoord u mijn onderzoek met deze jongeman?' vraagt de man in uniform geïrriteerd. 'Nou ik heb vernomen dat deze man een pet gevonden heeft , deze heb ik nodig het is het enige aanknopingspunt van mijn onderzoek'. antwoord de grote man.

De man in uniform fronst zijn wenkbrauwen en verzoekt de grote man bij Mark te blijven zitten, hij gaat terug naar de onderzoeksruimte en overlegt daar met zijn collega`s. Ondertussen zijn Mark en de grote man ( die Opa genoemd wil worden) in gesprek. De grote man is al jaren met een onderzoek bezig op een moord, een oude man werd levenloos aangetroffen in zijn schuur door zijn vrouw waar hij al jaren mee getrouwd was. 'De pet droeg deze man altijd en toen zijn vrouw mij inschakelde om uit te zoeken wat er precies de oorzaak van was waarom haar man vermoord werd, gaf zij mij deze pet mee'. 'Meer heb ik niet ik weet alleen dat deze pet héél belangrijk was voor mijn man' zei deze vrouw tegen mij. De grote man staart even stil voor zich uit. Mark vraagt', 'maar waarom hebt u hem dan in de trein laten liggen?'. 'Ik was bezig met het onderzoek en vond op mijn laptop nieuwe informatie die ik zo boeiend vond, dat ik te gehaast de plaats waar ik moest zijn de trein verlaten had en pas op het station merkte ik dat de pet nog onder mijn stoel lag' antwoord de grote man. 'Dus u looft die € 500,- uit? waagt Mark toch maar te vragen. 'Ja jongen en zo gauw ik de pet heb krijg jij die €500,- van mij' zegt de grote man terwijl hij een hand op Marks schouder legt.

3cfff24d1c1d504d214748ea3c6bb721_medium.

 

 

De man in uniform komt binnen, weer zonder pet. Mark baalt daarvan, hij dacht die €500 euro te ontvangen en weg te kunnen gaan. De man in uniform verteld Opa wat er gevonden is in de pet en Opa verteld het verhaal wat hij net Mark verteld heeft aan de man in uniform. 'Ik wil graag die voorwerpen die u gevonden hebt zien' zegt de grote man. 'dat zal helaas niet gaan, wij dragen dit over aan de politie'antwood de man in uniform. 'Niets daarvan' antwoord de grote man, die rood aanloopt en grijpt de man in uniform bij zijn stropdas.'jij brengt mij nu naar die pet en laat mij het zien , daarna bepaal ik wat er mee gebeurt' zegt opa met een duidelijkheid in zijn stem die de man in uniform niet durft te negeren. 'Kom ga mee' zegt opa tegen Mark die geschrokken alles gade heeft geslaan. Mark loopt achter opa en de man in unform aan het kamertje uit, daar staat Harry nog steeds te wachten, deze ziet Mark en maakt een gebaar van waar blijf je nou?'. Mark haalt zijn schouders op als teken naar Harry dat hij er niets van begrijpt wat er gebeurt. In  de onderzoeksruimte ziet opa het oude sleuteltje, de munten en het briefje. Opa haalt een voorwerp uit zijn zak en hiermee bestudeerd hij het briefje. 'Hum er staat een naam op' dat is interresant mompelt Opa.

Opa krijgt de spullen mee, hij heeft de man in uniform weten te overtuigen dat dit belangrijk is. 'Hier je € 500,-'zegt opa tegen Mark en stopt hem het geld toe. Mark telt het na en het klopt helemaal. Harry zal opkijken straks, denkt Mark.

Eindelijk mag Mark gaan en opgelucht loopt hij naar Harry. 'Jeetje dude wat duurde dat lang'. zegt Harry. 'Maar het was de moeite waard'zegt Mark en laat Harry de €500,- zien. 'Yes, gelukkig' roept Harry het heeft ons onze vlucht gekost, kijken of wij iets kunnen regelen. 'Misschien kunnen wij opa mee vragen dit te regelen'zegt Mark. 'Opa weet mensen nogal te overtuigen heb ik gemerkt' zegt hij met een grijns op zijn gezicht.  Opa is al weg en de jongemannen moeten dit toch echt zelf regelen...of wacht eens?

Harry denkt ineens aan zijn telefoongesprek met opa, dit nummer staat nu natuurlijk in zijn telefoon. 'zullen wij hem bellen?' vraagt Harry. Mark twijfelt, maar Harry heeft het nummer al ingetikt en de telefoon van Opa gaat over.

 

-Yneke-

 

 

 

 

afbeelding https://www.google.nl

(eigen foto van het oude sleuteltje)

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Gelezen.
Gelezen en beoordeeld.
Leuk verhaal, orgineel
Je hebt er een heel spannend verhaal van gemaakt!
Graag gelezen!
Je gaat steeds beter schrijven, valt mij op.
Leuk verhaal, Yneke.
Vind het een prima inzending.