De verloren grootheid van een vergeten pet

Door Lucifall gepubliceerd op Sunday 01 February 10:51

Een moment van schrik gaat door hem heen als hij over zijn kale hoofd aait om te controleren of hij zijn pet op heeft. Ik ben mijn pet vergeten! Zo snel als hij kan stiefelt opa Jan naar Spoor 3 waar hij de trein nog net ziet wegrijden. Opa is ontroostbaar. Zonder zijn pet stelt zijn leven immers niets meer voor. Hij beseft dat hij snel moet handelen en belt zijn kleindochter Saskia. Zij weet vast wel hoe je via internet een advertentie in de krant kunt plaatsen. Binnen een uur versturen ze de oproep.

Verloren/ gevonden / ver859d74c4a98357bc516e6cb05f056e74_medium.mist

Ik ben mijn pet vergeten in de trein van 1 mei. Deze trein is om 11:11 u uit Haarlem vertrokken naar Hoorn.
Signalement: een eenvoudige zwarte pet met de tekst: 'dat zeg ik!'
Hoog vindersloon: 500 euro
Als je de pet gevonden hebt neem dan contact op via Opajan@live.com. Ik zal dan zo snel mogelijk reageren.

Opa is intens verdrietig. Saskia vindt het dan ook meer dan verschrikkelijk voor hem. Als geen ander weet zij hoeveel deze pet voor hem betekent. Die pet is zijn leven. Die pet is alles waar hij voor staat. Urenlang kan opa verhalen vertellen over de onnoemelijke waarde van zijn pet en avonturen die hij ermee heeft beleefd. Hij lijkt dan wel jaren jonger en ogen vol vechtlust twinkelen haar dan tegemoet. Ja, haar opa is een gedreven man, die gaat waar hij voor staat. Een echte lieverd waar ze een paar keer in de week met groot plezier even aanwipt.

Saskia mijmert weg en denkt aan de geschiedenislessen op school. Van alles heeft ze geleerd over de groten der Aarde. Meester-denkers als Albert Schweitzer worden belicht. Madame Curie zelfs doorgelicht en een man als Pasteur wordt hoog geprezen. Hoe gelijk heeft haar opa wel niet als hij zegt dat je niet alles kunt leren op school. Lessen over die ene grote die uit velen bestaat heeft ze immers alleen maar van haar opa gekregen.

Het verhaal van die ene grote, die samen nog groter is. Het verhaal van de man die doet.
Een man die was, is en komen zal evenals zijn vrouwelijke equivalent. Zo'n persoon die ieder wel kent want deze grote leeft om ons en wordt in ieders straat wel geboren. Een type kanjer wat al vele levens heeft geleefd en vele heeft verlaten. Altijd is deze grote die uit velen bestaat al aanwezig geweest. Altijd was hij er al.
Hij hielp mee de piramides te bouwen en heeft stenen in de Klaagmuur geplaatst. Hij was er toen de Chinese muur gebouwd werd en toen de Franse revolutie begon. Zij aan zij was hij er in de tijd van de verlichting of vocht in opdracht van Caesar. Deze grote geest is immer alom aanwezig geweest. Napoleon stuurde hem de slagvelden op en hij was er ook bij toen het paleis op de Dam werd gebouwd. Hij assisteerde bij de bouw van de Big Ben en werkte hoog in de wolken om de laatste hand aan de Twin Towers te leggen. Deze doener is tijdloos want hij is ook bij de aanleg van de Noord-Zuidlijn en de HSL.

Dit is de man die staat voor zichzelf, de barricades op gaat en vecht voor de rechten van de werker. We hebben het hier over de enige echte grote(n) der Aarde: Jan met de Pet.. Jan met de korte achternaam voor zijn leenheren. Een internationaal heerschap overigens. Hij staat bekend als Jantje modaal, The man in the street, Average Joe, Joe Blow, Joe Schmoe, de Franse Paul Martin of Duitse Otto Normalverbrauchers.

Deze grote Jannen met de pet zorgen voor een betaalbare ziektekostenverzekering, werkloosheidsuitkeringen, WAO, kinderbijslag, AOW en pensioenen. Zij vochten voor ons welzijn en de welvaart. Iets wat wij steeds meer zien verdampen.

Het nageslacht van deze dapperen doet niet meer aan protest en laat zich als verdoofd vee alles welgevallen. Jan met de pet is zijn pet kwijtgeraakt. Jan met de Pet deelt de lakens niet meer uit en daar kan Opa Jan al een hele tijd met de pet niet bij, als hij ziet hoe er heden ten dage met de pet naar wordt gegooid.

En nu is opa Jan zijn pet ook nog eens kwijt. Het laatste symbool van dat wat ooit was. Het protest van Jan met de pet. Het laatste stukje van waar hij met zijn maten voor gevochten heeft. Zijn maten zijn er ook al niet meer, daarom moet die pet terugkomen naar opa. Want alleen met zijn pet is hij compleet. Het is zijn symbool voor alles wat was en dat het onmogelijke haalbaar zou zijn. Een verloren droom, dat beseft opa heus, weet Saskia. Hij heeft immers altijd al gezegd: 'lieverd, als ze echt alles hebben afgebroken waar wij voor hebben gestaan dan kan ik altijd nog met mijn pet rondgaan.'

Dag%20van%20de%20arbeid.jpg

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen
Klasse!
Gelezen en beoordeeld.
Sterk verhaal!!
Vind het een heel goed verhaal, mooi geschreven, humor en ernst prachtig verwerkt met deze opdracht, Jan met de pet..en dan zelfs die pet om uiteindelijk mee rond te kunnen gaan kwijt raken...Leuk hoe je de uitdrukkingen met een pet er in gebruikt ;-)
Goed verhaal, heel maatschappij kritisch