Kopje koffie, verkeersregelaar?

Door Appelpit gepubliceerd op Wednesday 28 January 13:48

“Zal ik hem een bekertje koffie brengen?” Mijn collega staat achter haar bureau en kijkt door het raam vanaf de eerste verdieping naar beneden. Daar staat een man in een geel pak met oranje strepen het verkeer te regelen omdat de straat is opgebroken.

“Of zou hij gewoon zelf een thermoskan bij zich hebben?”

De lucht is donker, er staat een koude wind en het miezert. De drukte van het spitsuur is voorbij en de verkeersregelaar heeft niet veel te doen. Het lijkt me een koud rotbaantje.

“Als ik hem was, zou ik het in elk geval hartverwarmend vinden als iemand koffie kwam brengen,” zeg ik en dat haalt haar over de streep.

Ze slaat een sjaal om en loopt de deur uit. Ik hoor in de gang het koffie-apparaat zoemen en een tijdje later zie ik uit het raam hoe mijn collega met een bekertje koffie de straat oversteekt. De man pakt het aan en zij haast zich in haar sjaal gedoken terug naar de ingang van ons gebouw.

Ik denk aan de stratenmakers die een paar zomers geleden weken lang in onze wijk bezig waren. Als ik ’s morgens thuis was, zette ik koffie voor ze. Ze dronken het buiten in het zonnetje op en zetten de koppen netjes terug op het blad dat ik voor op het tuinmuurtje liet staan. Soms maakte ik een praatje met ze. Als ik langsfietste, groetten de mannen me en toen ik een keer met de fiets terug kwam van boodschappen doen en voor het paadje naar de schuur een berg stenen lag, tilden ze de fiets er met volle fietstassen en al overheen.

De glazenwasser krijgt ook regelmatig koffie. Dat is minder vrijblijvend, want hij houdt van lange gesprekken. Best gezellig, maar soms wil ik gewoon weer verder met waar ik mee bezig was en dan moet ie toch nog z’n verhaal afmaken (dat ik een maand geleden eigenlijk ook al had gehoord). Nou ja, zó vaak ben ik niet thuis als ie komt, dus meestal heeft ie wel wat nieuws te vertellen. En als ik écht geen tijd meer heb, moet ik dat gewoon maar tegen hem zeggen.

De verwarmingsmonteur is dan weer een man van weinig woorden. Zitten we samen aan de keukentafel tien minuten zwijgend koffie te drinken… Maar hij waardeert het geloof ik wel.

Iemand een kop koffie aanbieden is een kleine moeite. Zelf ben ik blij als ik een tijdje onderweg geweest ben en dan ergens koffie aangeboden krijg. Dat gun je een ander dan toch ook. Bij zo’n verkeersregelaar op straat is het niet zo voor de hand liggend om koffie te gaan brengen. Maar juist daarom is het leuk om het dan wél te doen. Een onverwacht vriendelijk gebaar maakt de wereld toch net een beetje leuker.

Kopje koffie?

 

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
natuurlijk moesten meer mensen dat doen
werkmannen krijgen van mij ook koffie of een tasje soep in de winter.
Het doet hen deugd en mij (ook het plezier van het geven dan)
Een vriendelijk gebaar, zo'n kopje koffie.
Goed bezig! :)
Even jouw favoriete slotwoorden geleend. Vond ik in dit geval wel passend.
Het is je vergeven :)
De wereld zou er een stuk leuker uitzien als meer mensen dit deden :)