Nutteloos voor de maatschappij

Door Niekje1971 gepubliceerd op Tuesday 27 January 22:08

Tja...als je dat om de oren wordt gegooid, dan komt dat keihard aan!

Daar sta je dan, 43 jaar oud, je wilt een nieuwe start maken op een nette manier.
Ik wou vanuit de WIA een omscholing aanvragen bij het UWV.
Mevrouw belt terug, de mevrouw van de re-integratiedienst. God, ik heb altijd al een bloedhekel aan dat woord gehad...re-integratie.
Ik wilde niet weg uit het arbeidsproces, ik moest!
En dan ben je meteen een probleemgeval dat blijkbaar hulp nodig heeft om weer op de arbeidsmarkt terecht te komen. Want zonder re-integratie (grrrrr) mag het niet...serieus, het mág niet!
Je zou maar eens een baan kiezen dat niet geschikt is voor je, en je na een half jaar weer in de ww, ziektewet of weet ik veel waar komt!

Nou ja, goed. De telefoon.....
"Dag mevrouw, ik kreeg een verzoek u te bellen omdat u wilde weten wat uw omscholingsmogelijkheden zijn."
"Ja, dat klopt. Ik ben het thuiszitten meer dan zat en vroeg me af of ik via het UWV een omscholing kan aanvragen."
"Dat is in uw geval helaas niet mogelijk mevrouw!"
"Oh, en waarom niet?"
"Nou, u bent een geval (?!) 80-100 en dat houdt in dat we niets voor u kunnen betekenen."
"80-100? Wat bedoelt u daarmee?"
"U bent destijds beoordeelt door een verzekeringsarts en hij heeft geconcludeerd dat u 80 tot 100% ben afgekeurd." (NB. ik heb nooit een beoordeling gehad, dit is buiten mij om vastgesteld, nooit geen gesprek gehad, nooit geen controle, geen bezoek, niets!)
"Dus?"
"Dat betekent, ook in het kader van bezuinigingen, dat we u geen omscholing kunnen aanbieden omdat we de garantie moeten hebben dat er een werkgever is die u minimaal een half jaar in dienst neemt en geloof me, die zult u niet vinden!"

Even stilte van mijn kant........

"Maar ik kan werken met een computer, heb ervaring maar geen papieren. Ik kan administratie gaan doen, geen enkel probleem."
"Nee mevrouw, daartoe bent u niet in staat, dat is door de arts vastgesteld."

Einde gesprek.

Ik leg de telefoon op tafel en laat me op de bank zakken...moedeloos.
Ik was zo optimistich toen ik belde vanochtend, ik wil en kan weer lekker aan de slag, maar ik zit nu dus vast aan een minimale WIA uitkering tot de dag dat ik AOW ontvang.

Ik snap het voor en achter niet. Ik wil...IK WIL...!!!!! Maar ik mag niet. Ik heb een stempel op mijn voorhoofd, AFGEKEURD!
Waarom heb ik dan al die tijd speciale fysiotherapie gevolgd? Waarom heb ik er zo hard aan gewerkt om alles weer redelijk normaal te kunnen laten funtioneren?
Natuurlijk heb ik beperkingen, dat weet ik maar al te goed. Maar als ik zelf met ideeën kom, en het kant en klaar serveer, waarom word ik dan alsnog in m'n rug gestoken?
Als mijn idee nou onrealistisch was, dan had ik daar nog begrip voor. Maar een administratieve cursus, waarin ik de werkervaring allang heb, alleen de papieren nog niet.....is dat nou echt teveel gevraagd? Blijkbaar wel.

Rare mensen daar bij het UWV. In plaats van dat ze me vooruit helpen, geven ze me liever nog 22 jaar een uitkering!

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tja, ongelooflijk:-)
Kom jij niet in aanmerking voor hun scholingsvoucher?
UWV en heel veel andere instanties: om gek van te worden.
Er zijn trouwens heel weinig banen en veel teveel werkzoekenden. Cursussen worden volgens mij helemaal niet meer ondersteund. Op elke baan komen 200-600 sollicitaties en dan is er echt wel iemand bij die dat diploma allang heeft en meer ervaring heeft in die functie.
Sorry: dat was de peptalk :)
Het enige dat ik heb zijn wat Randstad cursus-diploma's, maar die tellen niet eens mee. En een getuigschrift van een gemeente waar ik een jaar heb gewerkt. Maar werkgevers willen échte papieren zien. En door mijn mini-uitkerinkje ben ik helaas niet in staat om zelf een cursus te volgen.
Ik denk dat ik daarom ook al bijna 2 1/2 jaar niets meer van het UWV heb gehoord. Had ik nu meer dan 1200 euro per maand aan uitkering gehad, dan hadden ze me allang weer aan het werk geholpen. Nu kost hun tijd meer dan mij elke maand te betalen :(
Het zit allemaal heel krom in elkaar.
Ze zitten zelf constant in een weer-war van nieuwe wetten en regels..

Solliciteren bij bedrijven waar nog geen vacature uitstaat, is het meest doeltreffende wat je kunt doen volgens mij.
Dat klopt, maar dan heb ik alsnog geen papieren. Dus weet ik bij voorbaat al dat ik afgewezen wordt.
Het is een "van het kastje naar de muur" situatie.
Ik moet iets anders verzinnen, zeker nu mijn bedrijfs-ideetje onder het stof zit.
Ik wens je oprecht heel veel succes!