Ik haat ...

Door -Lyra- gepubliceerd op Saturday 24 January 10:15

Eigen kind, schoon kind. Elke moeder vindt haar eigen baby de schattigste van de hele wereld. Toen Vital voor het eerst ‘mama’ zei, stroomde mijn moederhart bijna over van liefde en trots. Het was een wonderlijk moment en ik was diep ontroerd.
Zes jaar en honderdduizend keer ‘mama’ later sta ik er niet meer bij stil. Toch is de taalontwikkeling nog steeds aan de gang en moet Vital zich nog veel nieuwe woordjes en zinnetjes eigen maken. Als pientere jongen heeft hij daarvoor een strategie ontwikkeld. Hij gebruikt dan een weeklang dat woord van zijn keuze om de haverklap. De ene week is alles ‘makkie’, de  andere ‘saai’. We hadden ‘ik wil niet’ en ‘ik weet het niet’. Daarna begon elke zin met ’waarom’. En als je dan niet zo vlug een antwoord wist te verzinnen en je zei ‘daarom’ om het jezelf gemakkelijk te maken, dan was de repliek ‘daarom is geen antwoord’. Nee, mijn zoon liet zich niet afschepen.

Vital komt binnen in de keuken. Het is nog vroeg. Met slaperige oogjes zoekt hij zijn vaste plekje aan de ontbijttafel. Zijn ontbijt staat al klaar zoals elke dag. Als hij de ontbijtgranen ziet, spert hij ineens zijn ogen open, hij springt recht en geeft een duw tegen zijn bord zodat het net niet op de grond dondert. ‘Ik haat cornflakes,’ zegt hij.

Als hij even later zijn kleren moet aandoen die ik heb klaargelegd, neemt hij de hele stapel netjes gevouwen wasgoed en gooit alles in de lucht. ‘Ik haat kleren aandoen’. De strijd om hem schoolklaar te krijgen,  duurt wel een uur want hij haat school en als ik hem aan de schoolpoort een kus wil geven, zegt hij: ‘ik haat kussen.’

d46086fff7dd19959a40b3b6f412cea2_medium.
Het is nog geen negen uur maar ik ben al pompaf en moet even wat bekomen van mijn morgen. Veel tijd heb ik echter niet, want ik moet ook aan het werk. Ik hou al mijn hart vast als ik bedenk wat ik vanavond nog allemaal zal beleven.

Als ik hem om vier uur ga ophalen begint het liedje al onmiddellijk. Hij verkondigt brullend aan de hele school dat hij het haat om zijn muts aan te doen en zijn jas dicht te ritsen. Hij laat zich boos over de vuile vloer van de speelplaats rollen. Iedereen kijkt naar ons en ik voel hoe mijn wangen rood kleuren. Ik val liefst zo weinig mogelijk op maar door zijn gedrag lukt dat niet meer. Ik zak bijna door de vloer van schaamte.
Onderweg naar huis stapt Vital wel tien keer van zijn fiets, schopt tegen het voorwiel en zegt : ‘ik haat fietsen.’
Als we na een eeuwigheid thuis aankomen vraag ik: ‘wat wil je als vieruurtje?’
‘Ik haat vieruurtjes.’
‘Wil je een banaan en melk? Dat vind je toch lekker?’
‘Ik haat bananen en melk. Ik wil een boterham en yoghurt.’
Terwijl hij zijn boterham opeet, bereid ik me voor op de uitdaging van de dag: huiswerk! Ik open zijn boekentas en haal er zijn rode agenda uit. Hij moet pagina 6 lezen en taak 8 maken. Vol goede moed sla ik het leuke leesboekje al open op de juiste bladzijde.
‘Kom je bij me zitten? We gaan lezen.’

5ee76e71edc3a92aee0758486ce2ad67_medium.
‘Ik haat lezen,’ murmelt hij, maar hij komt toch mooi naast me zitten. Letter voor letter leest hij de eerste woordjes, het duurt erg lang. Ineens roept hij uit :’Deze letter ken ik niet. Ik haat lezen, lezen is saai’. Hij scheurt bijna zijn boek en begint te krijsen en te brullen. Het adertje in zijn hals zwelt op en begint te kloppen.
‘Ga maar even naar je kamer, als je wat rustiger bent, kom je maar terug.’
‘Ik haat alleen zijn, ik haat mama,’ schreeuwt hij. Met een luide knal slaat zijn deur dicht. Door de klap valt één van zijn lego-bouwwerken van de plank. Ik zal maar niet vragen of hij de blokjes wil opruimen of hij gaat helemaal door zijn dak. Ik vraag me af waar dat brave jongetje is gebleven die flink doet wat je vraagt.

Terwijl Vital even afkoelt op zijn kamer heb ik vijf minuten voor mezelf. Zijn laatste woorden breken mijn hart. Ik vraag me af wat ik verkeerd heb gedaan waardoor mijn zoon zo heftig reageert. Ik voel me totaal van slag. Ik wil mijn zoon beschermen, hem leren omgaan met zijn emoties, met vallen en opstaan. Maar ik bak er niet veel van. Ben ik een slechte moeder omdat het mij niet lukt? Ik heb zin om te huilen maar in plaats daarvan doe ik wat ik dan altijd doe: een gedicht lezen. Dit keer neem ik een bundel van de onbekende dichteres ‘Lyra’:

Als het even te veel wordt
kruip dan in je hoekje
schreeuw het uit
tegen je knuffels
en kom dan terug
je haat wil ook het licht zien
ik hou van jou


Na vijf minuten is zijn woedeaanval over en kunnen we verder lezen.

Hopelijk heeft hij vlug een ander zinnetje,’ mijn mama is de liefste van de hele wereld’, bijvoorbeeld of ‘sorry’.

c0ddf8475a92c7bad1bd91958c4e11b2_medium.

Lyra

Reacties (35) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen.
Gelezen en beoordeeld.
natuurlijk houdt hij van zijn mama
Het is zo herkenbaar hoe ze woorden en zinnetjes gebruiken gedurende een bepaalde periode

De jongste kleindochter zit nu in haar 'NEEN' periode .. dan zal de 'WAAROM' tijd wel komen :-)
Is de kans dat korte verhalen over dingen die je hebt meegemaakt op een dag redelijk veel worden gelezen?
Dit is een inzending voor de schrijfopdracht van Doortje en die worden best veel gelezen.
Memories light the corners of my mind... of met andere woorden, ik ging weer even terug in de tijd. Hoe kleine dondersteentjes mijn hart braken met woorden, waarvan ze de diepgang nog niet kenden.
Echt een mooi geschreven stuk. Love it!
Dank je wel voor je reactie
Klein boefje. Natuurlijk houdt hij van zijn mama, maar hij moet af en toe even laten zien dat hij een eigen willetje heeft. Echter, als het erop aankomt is mama wel de allerliefste mama van de hele wereld.
Hij best behulpzaam, maar als hij niet wil, dan wil hij niet he.