Even de bakens verzetten

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 22 January 21:31

Even de bakens verzetten

 

Ik ben momenteel druk met het inrichten van onze nieuwe woning. Afgezien van een te hoog vochtpercentage in vloeren en wanden, waardoor behangen en vloerbedekking aanbrengen stagneert, verloopt verder alles naar wens. Eind februari zullen we het nieuwe home gaan bewonen.

 

Toch moest ik even tijd maken voor een droevige aangelegenheid. Ben, een dierbare vriend van mij, waarmee ik al dertig jaar wekelijks tenniste, achttien jaar ging skiën en in de zomermaanden de Oostenrijkse bergen opzocht om te wandelen, is ongeneeslijk ziek en heeft niet lang meer te leven. Een kwaadaardige tumor in de hersenen is hem fataal

 

Ben is vierenvijftig jaar, erg behulpzaam voor iedereen en inspirator van genoemde activiteiten, die in groepsverband worden gedaan. Een vriendin van hem heeft het initiatief genomen om een boek over hem te schrijven. Vele van zijn talrijke vrienden werken daaraan mee. Ook ik werd gevraagd om een gedicht voor hem te schrijven, wat ik ook graag deed.

 

Zondag 18 januari was er een bijeenkomst in restaurant de Heksenboom in Sint Anthonius om een groepsfoto van zijn vrienden voor het boek te maken. Ben was daarbij ook aanwezig. Meer dan vijftig vrienden waren opgekomen. Ik heb daar mijn gedicht, dat tevens een liedtekst is, gezongen voor de groep en in het bijzonder voor Ben. Het riep de nodige emoties op, maar die wil Ben bewust niet ontlopen.

 

Onderstaand treft u het gedicht, dat denk ik voor zich spreekt.

 

 

Hommage aan een sportvriend

(Gedicht tevens songtekst op het lied Laat me van Ramses Shaffy)

 

Waarom

Ben, was sportman in hart en nieren

speelde het spel met veel gevoel

controleerde het met zijn spieren

maar de beleving was het doel

was vaak te zien op tennisbanen

waar het ging om het plezier

heerlijk ballen met zijn kompanen

genoot het spel op zijn manier

 

WAAROM, WAAROM. WAAROM IS HET NU GEDAAN?

WAAROM, WAAROM IK KAN HET NIET VERSTAAN

 

van de skisport was hij bezeten

genoot van ritme en cadans

wij vrienden zullen nooit vergeten

het bracht de geest weer in balans

Ben gaf moed en veel vertrouwen

als een angst je overviel

op zijn woord en steun kon je bouwen

was betrokken met hart en ziel

 

WAAROM, WAAROM. WAAROM IS HET NU GEDAAN?

WAAROM, WAAROM. IK KAN HET NIET VERSTAAN

 

bergen bleven hem inspireren

geen sneeuwtapijt dan maar te voet

het was vaak zwoegen en ontberen

maar volgens Ben was dit juist goed

we hebben bergen bedwongen

vaak was Kleinwalzertal ons doel

het sportieve werd luid bezongen

belangrijk ook dat “wij-gevoel”

 

WAAROM, WAAROM. WAAROM IS HET NU GEDAAN?

WAAROM, WAAROM IK KAN HET NIET VERSTAAN

 

we zullen Ben niet snel vergeten

als animater van het stel

van bewegen was hij bezeten

droeg dit uit in sport en spel

dierbaar zijn de herinneringen

dat maakt het afscheid extra zwaar

daar is niets tegen te beginnen

de stem als machteloos gebaar

 

WAAROM,WAAROM. WAAROM  IS HET NU GEDAAN?

WAAROM, WAAROM. Ik kan het niet verstaan

 

 

Henk Snepvangers

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gedicht spreekt voor zich, mooi !!!
Ook ik kan je alleen maar sterkte wensen, jou en iedereen die van hem houdt. Dat gedicht is zeker mooi en ik kan me niet voorstellen dat hij het niet zal waarderen.
Hij zal er erg blij mee zijn dat je hem zo prachtig hebt geschetst, denk ik
Sterkte, je gedicht is mooi!
Heel veel sterkte en wat een geweldige en zeer heftige hommage aan je vriend.
Het gedicht spreekt inderdaad voor zich.
Heftig!