Denk aan wat je niet weet

Door JanPianoMusic gepubliceerd op Tuesday 20 January 21:16

Je loopt op straat en een kleine, oude vrouw van ongeveer negentig jaar passeert je. 

Ze is een moeder van vijf, een grootmoeder van dertien en een overgrootmoeder van acht. Ze woont hier nog maar drie maanden, omdat haar kinderen eindelijk genoeg geld bij elkaar hebben kunnen sparen om haar vanuit Hongarije naar hier te laten verhuizen. Die bontjas die ze draagt? Een erfstuk van haar moeder, die tijdens de Wereldoorlog alles deed wat ze kon om haar zes kinderen een degelijk leven te gunnen. Nu woont ze in een stoffig appartement vlakbij het station, waar er veel nachtlawaai is. Morgen gaat ze de pijp uit. Ineens gaan haar beide longen het begeven als ze diep in slaap is. 

Je gaat een winkel binnen en je wordt bijna omvergelopen door een kleine vrouw van ongeveer zeventig jaar die je naroept dat je uit je doppen moet kijken.

Ze is al zes keer moeten verhuizen omdat haar vrouw overal waar ze aan het werk gaat, wordt weggepest omwille van haar relatie. Haar zoon heeft haar net gebeld met het nieuws dat hij haar dood in het bad heeft aangetroffen. Hij had met zijn moeder afgesproken om samen naar een tentoonstelling te gaan, maar toen ze na anderhalf uur nog altijd niet aan de ingang van het museum stond, zoals ze hadden afgesproken, kreeg de zoon argwaan en besliste bij zijn ouders even te gaan kijken of ze hun afspraak misschien vergeten was. Zijn moeder worstelde de laatste maanden met alcoholisme en depressie en weigerde hulp te zoeken. Zijn andere moeder was in die winkel eten gaan kopen op weg naar huis van haar werk in de fabriek, waar ze de hele dag niets anders doet dan wc-brillen nakijken aan de lopende band van een lawaaierige machine en waar ze overuren klopt om rond te komen. Ondertussen is haar tinnitus zo zwaar geworden dat de tv moet aanstaan om te kunnen slapen.

Je hebt je boodschappen gevonden en achter de kassa zit een man van ongeveer veertig jaar.

Hij is het enige kind van de eigenaar van een hotelketen en de bazin van een textielbedrijf. Tot hij dertien jaar was, is hij opgevoed door babysitters die hem meerdere keren per week seksueel misbruikten. Elke keer dat hij het zijn ouders vertelde, zeiden ze dat hij ook ergens anders zou kunnen gaan wonen. Zijn brede gestalte is het resultaat van dat trauma. Hij verwerkt zijn kwade herinneringen door fysieke training. Nu leeft hij alleen. Hij zit het liefst zo stoned als een gieter naar quizzen te kijken. Hij wil eigenlijk liefst de relatie met zijn ouders weer opbouwen, maar zij willen hem niet meer zien nadat hij op vijftien jaar drie maanden van huis verdween. Om daarmee om te kunnen, gebruikt hij drugs.

 

 

 

Je kunt op geen enkele manier het verhaal van mensen die je in het dagelijkse leven ziet achterhalen. Wees dus vriendelijk tegen mensen die je niet kent, je weet nooit wat hun demonen zijn.

Daarbij, wat denk je dat die mensen over jou denken?  

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.