Vergeet het maar!

Door --RZ gepubliceerd op Tuesday 20 January 03:55

Hij die nu met haar is, mag het mooi vergeten, haar hoop geven, om mij te laten vergeten? Je mag het mooi vergeten.

Zij is van mij, zo zal het zijn en blijven, hoe graag je ook zou willen, je kan ons niet uitelkaar drijven.. Je probeert het, maar zo ver zal je het niet krijgen.

Ik zal blijven in haar gedachtes en terugkeren in haar leven, liefde geven en ons tijden opnieuw beleven.

Ik zal voor haar blijven vechten, laten voelen en beseffen, wie de enige is en de echte is en zal blijven. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zij is van mij???? Ik denk dat zij zelf moet beslissen bij wie zij wilt zijn. Dat je voor haar vecht is goed maar misschien had je dat moeten doen toen ze nog bij jou was.
Laat het geen obsessie worden!

Kan je geen goede reactie geven want ik weet van heel de situatie niets af en ik ga dus af op wat ik interpreteer uit je tekst.
Aicha, ik vind dat je het al te negatief opvangt. Als ik een beslissing voor haar deed, dan was het tegen haar gezegd en niet hier geschreven. Vechten in een relatie? Ik neem aan, dat je dan samen opzoek gaat naar geluk, als je maar blijft vechten voor een persoon in een relatie, wanneer is er dan tijd voor liefde? Liefde kan nooit obsessie zijn.

Ik begrijp dat je geen goede reactie geven kan, omdat je er niet veel van af weet, maar het lijkt er erg op, of als je denkt te weten, wat er gaande is en volgens je eigen gedachtes een reactie geeft.
Zou jij jje echtgenoot ervan door kunnen laten gaan met een ander? En ja, doe je dat niet, maar uit je wel je verhaal erover, zonder het aan hem te vertellen. Zou jij dan fijn vinden als het vernoemd wordt naar obsessie?

Kortom andere kunnen een ander inzicht hebben, maar als er tegen jouw in het zelfde geval ook ooit is gezegd, dat jij alleen van hem bent en het voor jullie beiden normaal klinkt en je het wederzijds terugkoppelt, dan weten toch de beide personen wel tot waar de grens zet. Blijkbaar hadden we een hoge grens van liefde, die misschien bij andere als jij raar in de oren klinkt.

We zetten hier geen mes tegen de keel aan, om over te komen tot liefde, wat dan wel psyco en naar obsessie vernoemd zou kunnen worden.

Ik vraag je niet om me te begrijpen, maar mij verkeerd begrijpen, moet je al helemaal niet doen, niet alles en iedereen komt uit het zelfde eitje.
Grens 'zit'