Kaja de heks (1)

Door Natuursmurf gepubliceerd op Friday 16 January 19:02

‘School is saai!’
‘Ja, maar wat doe je eraan?’ gaapt Nikki.
‘Weglopen,’ fluistert Kaja geheimzinnig.
‘Je bent gek!’
‘Ja, schoolgek. Ik vind het hier niks.’ Kaja zucht. ‘Was ik maar vast klaar met school. Dan kon ik eindelijk toveren!’
‘En dan?’
‘Dan was ik de grootste en machtigste heks van het land.’
Nikki lacht. ‘Droom maar lekker verder.’
Kaja legt haar hoofd op haar armen. Ze sluit haar ogen en laat haar gedachten dwalen. Ze zweeft als een pluisje door de lucht. Hoger en hoger gaat ze, totdat ze ineens met een klap op de aarde valt.
Verschrikt kijkt Kaja op. Recht voor haar tafel staat juf Neuteboom met een streng gezicht.
‘Er wordt in mijn les niet gevlogen. Begrepen!’
Haar stemgeluid is zo hard en fel dat het voelt alsof er een fluitorkest in Kaja’s oren speelt. De aarde draait om haar heen. Tussen de sterren door ziet ze de lerares boos kijken. Kaja laat het niet tot een tweede waarschuwing komen. Terwijl het nog galmt in haar hoofd zegt ze snel: ‘Ja juffrouw.’
De les gaat verder. Kaja buigt zich voorover en stoot Nikki aan. Ze fluistert: ‘Ik heb vast een gehoorbeschadiging opgelopen.’
Nikki knikt, houdt haar vinger voor haar mond en gebaart dat Kaja op moet letten.
Met tegenzin draait Kaja zich naar het bord. Daarop staat met grote letters:
S P E L L I N G.
Kaja heeft een hekel aan taalles. Ze moet er soms van stotteren en dan struikelt ze over alle moeilijke woorden. Het lijkt dan net of de letters zichzelf expres door elkaar husselen. Alleen om haar te pesten. Nee, lezen en schrijven doet ze alleen als het echt moet. Verveeld kijkt ze naar de juf die met driftige armgebaren voor de klas staat alsof ze een orkest dirigeert.
Juf Neuteboom schrijft nog met een echte ganzenveer. Ze beweegt haar hele lichaam als ze schrijft. De veer danst daarbij als een sierlijke zwaan over het schoolbord. Ze hoeft alleen maar haar hand te bewegen en de veer schrijft, tekent en krast alles wat de juf beveelt. Ze noemt het haar denkveer en die volgt alleen haar gedachten.
Kaja kijkt van de magere lerares naar de klok en terug. Juf Bezemsteel noemen ze haar ook wel. Ze heeft een lang, mager lijf. Dunne uitsteeksels als armen en benen. Een smal gezicht en donkerbruin borstelhaar. Het enige wat niet in het plaatje past is haar bril. Een groot, vierhoekig geval dat altijd als een soort acrobaat op haar neus balanceert. En de kleur is elke dag anders!
Vandaag is de bril felrood en hangt als een brandend vuurtje over haar gezicht. Haar ogen boren scherp de klas in en ontgaan niets.

De tijd lijkt met Kaja te spelen. De wijzers van de klok staan voor haar gevoel al eeuwen op dezelfde plaats. Geen beweging, geen siddering te zien. Kaja tuurt en tuurt, maar er gebeurt helemaal niets. Vanuit haar ooghoek ziet ze iets. Ze schrikt even. Zag ze juffrouw Bezemsteel nou lachen?
Kaja gaat wat meer rechtop zitten. Juf Neuteboom staat nog steeds als een mislukte ballerina schrijfinstructies te geven. Ze heeft het zich gewoon verbeeld. Kaja verschuift haar blik weer naar de wijzers. Nog steeds op dezelfde plek. Dat kan toch niet. Intens blijft ze naar de klok staren. Kleine druppels zweet vormen zich op haar voorhoofd. Haar hoofd staat op ontploffen.
Nikki stoot haar aan. ‘Hé, gaat alles goed? Je ziet eruit als een tomaat.’
Kaja wijst naar de klok. ‘De wwwijzers bbbewegen nnniet meer.’
‘Wat een onzin,’ zegt haar vriendin. ‘Je ziet dingen die er niet zijn.’
De scherpe stem van de juf dringt ineens tot het tweetal door. ‘Kaja, wil jij deze zin hardop voor lezen?’
‘Welke zin?’ vraagt Kaja.
‘De zin die ik net op het bord heb geschreven.’
Kaja kijkt naar het bord, maar ziet niets. Verward kijkt ze om zich heen.
‘Nou, komt er nog wat van?’
‘Ik zie geen zin, juf Neuteboom.’
‘Goed, dan mag je vanmiddag nablijven.’
‘Maar juf…’
‘Stilte! Ik wens geen tegenspraak.’ Dan wendt ze zich tot Nikki. ‘Ik hoop voor je dat jouw ogen wel goed zijn.’
Nikki begint voor te lezen.
Kaja kijkt verrast op. Nu staan er ineens wel letters op het bord. Haar maag maakt een sprongetje. Woest kijkt ze naar de juf die net doet of Kaja niet bestaat.
Ze doet het gewoon expres! Kaja kookt van binnen, maar laat het niet merken. Ik krijg die magere lat nog wel, denkt ze. En bij die gedachte, verschijnt er een glimlach op haar gezicht. 

 

 

eaefa58290bdbae4ca1910a8d0569957_medium.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel boeiend! Ik zat er echt in.
Ik ga het volgen.
Wat leuk. Morgen volgt deel 2.
dat wordt er weer eentje om te vertellen aan de kleinkinderen!
Dank Natuursmurf
Dank je Chris.
Wat een mooi verhaal
Dank je Yneke. Er volgen nog meer delen.
Erg leuk.
Heeft dit trouwens ook iets te maken met je boek of staan beide verhalen los van elkaar?
Ik schreef de verhalen voor mijn nichtje in 2012. Nooit afgemaakt. Maar nu voor het eerst op "het grote scherm".
Staat los van mijn boek.
Bedankt voor de info.
Het leek me al raar dat Kaja op twee manieren geschreven werd ;)
Ik kon onmogelijk twee keer dezelfde naam gebruiken voor twee verschillende verhalen ook al zijn ze beide op mijn nichtje gebaseerd. Dus alle namen zijn net een beetje anders.
Heel leuk; ga ik volgen.
Dank je Elly. Dat vind ik leuk.
Ik ben dol op kinderverhalen/boeken en je begint veelbelovend!
Conclusie: Je hebt me!
Ik schreef ze al in 2012 maar zien nu voor het eerst het levenslicht. Ik hoop dat je na de overige delen ook zo enthousiast bent.
Ik ben niet zo'n hele trouwe volg-lezer op Plazilla, maar mijn hart ligt echt bij de jeugd/kinderverhalen, bovendien heb ik je boek gelezen en je moet wel hele rare sprongen gaan maken om mijn enthousiasme te temperen.
Lukt je dat toch dan stuur ik Gargamel en Azrael op je af :)
Ik ook niet. Het zijn twaalf delen/hoofdstukken. Ik ben er nooit meer verder mee gegaan, maar ik had mijn nichtje beloofd om het verhaal te plaatsen. Op eventuele spelfouten na, verschijnen de stukjes ongewijzigd.
TOP!! Ik ga je volgen!!
Oeii wat spannend.
Komen nog 11 delen aan. Ik schreef de verhalen 3 jaar geleden voor mijn nichtje Kaya, die ze trouwens nog niet eens gelezen heeft.
Ohhh mooi.