Wetenschappelijk onderzoek in de Onzinologie

Door Nonnie gepubliceerd op Friday 16 January 11:44

c06a537a2d4499999d28661f5f5390f8_medium.

Toen ik net was afgestudeerd in de onzinologie vreesde ik met grote vreze dat ik een opleiding tot werkloze achter de rug had. Daar was ik dan, doctorandus onzinologie, en er zat werkelijk niemand op me te wachten. Mijn angst werd echter niet bewaarheid, want al snel had ik werk.

Als serveerster werkte ik de sterren van de hemel en met mijn opleiding achter de kiezen kon ik een aardig potje meeblaten in het uitgaansleven. De fooien waren bepaald niet slecht, hetgeen waarschijnlijk niet in de laatste plaats te danken was aan mijn strategisch geënsceneerde decolleté. Niet te weinig, maar ook niet te veel, een koorddansact tussen het obscene en het betamelijke, die slechts weinig vrouwen beheersen. Precies genoeg om de dames niet tegen de borst te stuiten en tegelijkertijd de heren ongegeneerd te laten fantaseren over slagroomgetinte versluierde dromen die schuilgingen achter het neutrale textiel. Na enkele jaren op deze manier in mijn levensonderhoud te hebben voorzien, waarbij steeds meer het afschrikwekkende beeld van een bejaarde gedecolleteerde doctorandus die drankjes tussen tafeltjes door laveert voor mijn ogen opdoemde, besloot ik tot een carrièreswitch. Voor mij betekende dat doorgaan op de ingeslagen weg, dus een promotieplaats in de onzinologie. Daarvoor moest ik wel zelf met een onderzoeksvoorstel komen, dat na goedkeuring zou mogen worden uitgevoerd. De avond waarop de voorzienigheid een groepje rechercheurs aan een tafeltje had geplaatst in mijn restaurant was de kans die ik met beide handen aangreep.
Na enkele gesprekken met de regiopolitie stond de opdracht me helder voor de geest. Er was een bemiddelde opdrachtgever en een voorstel. Ik kon aan de slag.

Het probleem waar rechercheurs constant tegenaan liepen was de moeite die ze hadden om verdachten en getuigen van een misdrijf aan de praat te krijgen tijdens een verhoor. Martelpraktijken waren niet toegestaan tot spijt van een aantal rechercheurs, dus ze moesten een behoorlijke trukendoos opentrekken om weerspannigen aan de praat te krijgen. De vraag was of ik misschien iets voor ze kon betekenen. Daar kon ik uiteraard niet direct antwoord op geven, maar ik beloofde ze plechtig op onderzoek uit te gaan. En aldus geschiedde.

Mijn onderzoeksvoorstel werd zonder problemen goedgekeurd door de faculteit Onzinologie, waarbij prof. Stapel werd aangewezen als mijn promotor. Als promoverende onzinologe was het mijn edele taak om op zoek te gaan naar een praatstoel, die de tongen van verdachten en getuigen los zou maken. Ik moest me dus ernstig gaan verdiepen in meubilair, dat opgewassen zou zijn tegen deze taak. Daarnaast speelde ook het psychologische aspect een niet te verwaarlozen rol. Mijn onderzoek richtte zich dan ook op de volgende vragen:

  • Bestaat er een stoel, die in staat is de gezetelden aan de praat te krijgen?
  • Zo ja, aan welke eisen moet een dergelijke stoel voldoen?

 

Om te beginnen stelde ik de volgende hypothesen op:

  • Een praatstoel dient een bepaalde mate van comfort te bieden, maar ook niet te veel, want als de ondervraagde zich te behaaglijk gaat voelen, valt deze misschien tijdens het verhoor in slaap en dat kan nooit de bedoeling zijn.
  • Psychologisch gezien dient er een geruststellende werking uit te gaan van een praatstoel. Deze stoel mag dus nooit en te nimmer elementen vertonen die geassocieerd kunnen worden met een elektrische stoel. Dit betekent geen bedradingen of leren riempjes om de ondervraagde vast te zetten.
  • De praatstoel dient een open karakter te hebben. De ondervraagde dient zich vrij te voelen om op elk moment op te staan, maar dan gelijk met een gevoel van verlangen weer plaats te willen nemen in de stoel om zijn uiteenzetting te vervolgen. Na gedane ontboezemingen dient de ondervraagde echter zelf tot de conclusie te komen dat zijn rol is uitgespeeld, waarna hij of zij vrijwillig de stoel verlaat.

 

Toen ik alles zo op een rijtje had gezet, werd me duidelijk dat het geen makkelijk onderzoek zou worden. De doelgroepen die ik aan dit onderzoek zou onderwerpen waren al bepaald. Dat waren gedetineerden, die zich schuldig hadden gemaakt aan kleine vergrijpen zoals inbraken, diefstallen en fraude en de zwaardere jongens, die verkrachtingen, moorden en terroristische aanslagen hadden gepleegd of daarvan werden verdacht.
Daarnaast waren er de getuigen, die uit alle lagen van de bevolking kunnen komen. Daar heb ik een dwarsdoorsnede van genomen. De keuze is gevallen op de bejaarden. Die hebben immers alles wel gezien en dus veel te vertellen. De vraag is dan wel: doen ze dat ook?

Aan de andere kant van het onderzoek stonden de diverse soorten meubilair. Vier poten is standaard, maar niet altijd noodzakelijk. Een harde voorwaarde is wel dat de poten stevig genoeg zijn, zodat er niet aan de poten gezaagd kan worden. Dan bestaat er ook nog een diversiteit aan materialen, te weten metaal, hout, pluche, textiel, leer, riet, plastic, elk met hun unieke eigenschappen. Wel of geen leuningen voor de armen. U begrijpt: de mogelijkheden zijn oneindig, wat het onderzoek alleen maar complexer maakte.

De verhoorruimte in enkele politiebureaus werd op mijn verzoek ingericht met vijf verschillende stoelen: een harde plastic no nonsense keukenstoel, een pluchen fauteuil met voetenbankje, een leren kuipstoel, een wipstoel en een kantoorstoel, die om de as kon draaien.

Allereerst werd genoteerd voor welke stoel de ondervraagde koos. Daarna werd geregistreerd in hoeverre de gesprekspartner toeschietelijk was met de gevraagde informatie op een schaal van 1 tot 10. Zelf was ik niet aanwezig in de verhoorruimte, maar bevond me aan de andere kant van de spiegel, die uiteraard voor mij een ruit was. Hoewel vooral de groep bejaarden niet altijd even gecharmeerd was van de omgeving waarin de verhoren werden afgenomen, zorgden de strak gedisciplineerde politiebeambten er wel voor dat ze gewillig meewerkten om maar zo snel mogelijk weer terug te mogen keren naar hun veilige verzorgingstehuis, twee vliegen in één klap dus, want dan waren ze weer verguld met hun vertrouwde omgeving.

Vier jaren van mijn leven heb ik besteed aan de observering van verdachten en getuigen van een misdrijf, dus mijn onderzoeksresultaten hebben een zeer hoge betrouwbaarheid, hetgeen ook uit de statistische analyse van het project kwam.

Onderzoeksresultaten:

De resultaten logen er niet om. 90% van de moordenaars en terroristen kozen voor de no nonsense keukenstoel. Daarvan scoorde slechts 15% hoger dan een 3 qua loslippigheid.

De verkrachters kozen unaniem voor de wipstoel en waren veel scheutiger met informatie. Hun score eindigde gemiddeld op een 7,8, waarbij moet worden opgemerkt, dat ze de neiging hadden om al wippend op hun stoel op te scheppen over hun daden.

De draaistoel ofwel kantoorstoel werd vooral gekozen door de daders van kleine vergrijpen. Ook in hun antwoorden waren het echte draaikonten. Hun score van een 5 gemiddeld loog er niet om.

De bejaarden kozen voor het comfort van de fauteuil en zodra ze vergaten waar ze waren, vielen ze halverwege in slaap en moesten veelal met geweld weer uit de stoel worden verwijderd. Door gaten in het geheugen was de informatie van deze getuigen compleet waardeloos te noemen en die belandden dan ook steevast in de prullenbak.

Conclusies:

De hoogst scorende praatstoel was de wipstoel. Dit valt te verklaren, omdat dit prototype een gevoel van veiligheid geeft, die sterk doet terugdenken aan de tijd in de baarmoeder. Het zachte geschommel heeft een kalmerend effect, waardoor deze stoelzitters zich meer op hun gemak voelden. Dit resulteerde in hogere scores qua informatievoorziening. Omdat vooral de verkrachters kozen voor dit type zitmeubel en de andere groepen steevast ergens anders gingen zitten, adviseer ik om nader onderzoek te plegen naar de neiging tot indiscretie die deze stoel naar alle waarschijnlijkheid veroorzaakt.

Na de verdediging van mijn proefschrift, dat met open armen is ontvangen op de universiteit en in de media, ben ik gepromoveerd tot dr in de Onzinologie. Nu heb ik de smaak pas echt te pakken, voor mij geen decolletés meer. Het is mijn ambitie om hoogleraar te worden in de Onzinologie, de eerste in Nederland.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (47) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen + Beoordeeld.
mooi geschreven veel creativiteit
Dank je wel, Vandollum
Leuk verhaal!
Dank je.
Fantastisch geschreven! Een heel goed onderwerp op zeer kunstzinnige wijze uitgevoerd en uitgedacht, gefeliciteerd!
Dank je wel, Miesje.
Een wel heel erg boeiend onderzoek.
Dank je wel, Anerea.
Ik denk dat ik maar blijf staan, alleen de aanblik al van dr. ontboezeming en ik beken alles ;)
Leuk onderzoek. Dat heb je goed gesmurfd.
Oh oh, geen aparte categorie gemaakt voor smurfen die mensen blauw willen smurfen. Voor jou een paddenstoel dan?
Drs. Nonnie, gefeliciteerd met je proefschrift
Dr. Nonnie inmiddels, hè, maar dank je wel.