Werken aan mijn alles, mijn gezin.

Door Knokker gepubliceerd op Wednesday 14 January 01:05

 Lieve allemaal, ik ga even helemaal los op mijn toetsenbord. Want ik maak zoveel mee, zoveel dingen. En het ziet er naar uit dat het mij gaat lukken. Ik ben net als een leeuwin die om haar welpjes heen loopt om ze te beschermen en ze leven te geven waar ze recht op hebben. Ook aan mijzelf werk ik al een tijdje.  Het is veel, maar ik heb de drive om alles om te draaien naar het positieve. Daarom heb ik die eigenlijk te dure vakantie geboekt. Omdat wij hier thuis iets hebben om naar uit te kijken.

 

Ik zat ooit op een boot om een dagje te gaan varen in Porto Rico in Gran Canaria.  Geen kinderen bij mij, geen man. Ik zat op de punt van de boot met een old Fashion MP3 speler in mijn oortjes. De boot voer de haven uit en ik zag een steeds grotere zee. En ik luisterde naar Pink Floyd (wish you were here) en Lou Reed (a perfect day).  Ik heb die dag gezwommen in de zee, gesnorkeld en parasailing gedaan. Het was een dag van volledige vrijheid. Het was een dag die waar ik vaak aan denk. Ik ga op vakantie zeker weer zo’n boottocht maken met mijn toppers. Wil weer op de punt van een boot zitten met muziek in mijn oren. En overdenken wat ik allemaal aan kan. En dat is veel. Ik ben sterker  aan het worden. Dat wil niet zeggen dat ik er helemaal ben, integendeel. Nog bij lange na niet. Ik besef mij dit pas dit weekend. Een rot weekend, maar beladen. Kom ik straks op terug. Hoe graag ik ook alles wil vertellen, ik moet beginnen bij het begin. Anders snappen mijn liefste lezers het totaal niet.

 

Het begon een week of twaalf geleden. Moe, futloos, somber. Dat was ik. Moet een moeder zijn van mijn meiden. En dat was niet altijd makkelijk. Want ik zat vastgezogen in mijn eigen modderpoel. Zat niet goed in mijn vel.

 

Wakker liggen van buikpijn al erg lang. Ben er al voor naar een dokter geweest. Zoek maar. Mijn poep heeft stress was een van de verhalen. Er volgde nog een of twee delen.

 

Ben naar ziekenhuis geweest, heb een Patty Brard onderzoek gehad. Conclusie van de arts, ik had een spastische darm, en kreeg een papiertje mee die van Google kwam. En dat was het. Zoek het maar uit. Een van mijn maatjes hier, Marris hoorde mij en praatte met mij PB. Daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor. Nog wel meer plazilianen hoor. De groep is erg hecht in mijn opinie, of ik word ontzien, dat kan ook. Ook Siewerd hielp mij, met vele wijsheden er door heen.

En daardoor bleef ik  voor alles vechten, alleen voor mij zelf, zonder meerdere had ik het niet voor elkaar gekregen. Vele plaziliaanse harten hoorde mij. Sommige bleven mij onvoorwaardelijk steunen, sommige op een andere manier. Sommige ben ik door mijn “schijt” verhalen en gezeik verloren. Want helaas ben ik een schrijfster die veel in de ik-vorm schrijf. Maar wel met de gedrevenheid om uitdagingen niet uit de weg te gaan. Dat is een kwestie van tijd. Zoals de schrijfopdrachten van Doortje. Doortje  weet hoe graag ik wil, en ik weet dat ik veel beter schrijven kan. Maar een schrijf/opdracht verhaal vergt perfectie, en inhoud. En dat kan ik, zeker weten. De tijd word er steeds rijper voor. Nu rest enkel nog de tijd ervoor.

 

Ik heb een fijne huisarts die mij erg helpt. En heb medicijnen gekregen voor mijn darmen. En ik neem elke avond een theelepel eczoil roggeolie. Eigenlijk moet ik zeggen wonder olie, want ik ben zoveel rustiger ervan, en het is super voor mijn darmen. Ik kan het iedereen met lichamelijke problemen (bedenk ze maar), en die pijlstaartrogolie helpt. Mijn nicht is de uitvinder van deze olie waar ik zeer snel een pijlstaart snel verhaal over ga schrijven. Langzaam herstel ik. Zuivel en kruiden moet ik mijden en zo ook alcohol. En ik schreef al, alarmbelletjes belletjes rinkelen. Eerst kwam de erkenning. Met kerst gebeurde er iets, dat werd de herkenning. En op het aanrecht lig een verwijskaart voor hulp daarvoor, dat is aanpakken. Dat is een grote nieuwe stap in een zware tijd die ik ga overkomen. Ja, mensen, ik drink of dronk te veel. Maar ik ben er klaar mee. Dinsdag ga ik voor het eerst naar “het huis aan het water”.  En ga ik werken aan de sterkere versie van mijzelf. Minder drinken, misschien zelfs iets afvallen. En werken aan een betere versie van wie ik nou ben.

 

Lieve mensen, het zal mij gaan lukken.

 

Mijn jongste dochter, een vlogger. Hier op Plazilla heet ze Knolpower. Haar grote youtube idool. Ze wil ook gaan bloggen.  Elf jaar oud en negen weken geleden werd haar prille leven zwaar veranderd.  Het is/was een zware tijd hier in huis. Een vingertop is weg. Op 10-11 kwam haar rechterwijsvinger tussen de deur, en tot onder het nagelbed verwijderd. En als de nagel toch weer gaat groeien dan dan dan… moet ze weer geopereerd worden.

Vorige week zaten wij weer op de eerste hulp in Hoorn, zelfde kamer. Op de 15e verjaardag van mijn oudste. Bang dat er een ontsteking was, of infectie. Nou zit dat vreselijke lieve meisje in een revalidatie traject, en dat is doen we samen. Nu eindelijk twee keer in de week naar ziekenhuis, en het allermooiste vingertje ter wereld is een stompje. Word eindelijk na negen weken gehoord en geholpen.

En dag rijst een dag water enz enz. En vandaag ging ze met veel angst na veel zeuren, aanmoediging voor het eerst in negen weken in een bakje water…

                        9cc2d0993567b477a42d200efd7c9a71_medium.

 

Dit was vandaag, ik ga op bed. Moe zo moe.. Nog zoveel te zeggen. Maar te moe, ik klap zo dicht. Revalideren met mijn kind. Werken aan mij. Ik kan het, ik kan het.

Liefs lieve lezers...Knokker.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
tuurlijk kun je het!

go for it
het gaat je lukken Knokker xx
Sterkte meis, je worstelt en je komt er bovenop met zijn allen !
Wat een ellendig gedoe, en toch sta je zo sterk! Ik ben trots op je!
Verschrikkelijk gewoon en toch ga je het redden! Sterkte.
Ik twijfel er niet aan het gaat je lukken! Jij bent een knokker!

XXX
Vaak als je in zwaar weer verkeert, komen je krachtige eigenschappen naar voren en worden nog eens versterkt. Succes, jullie allemaal!
Heel moedig van je dat je aan jezelf gaat werken. Vooral dat drankprobleem, want dat is beter voor je lever als je daarmee stopt. Het gaat je lukken. Je bent een kanjer.