De geroepene, 92 de aanbidding

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 11 January 08:46

images?q=tbn:ANd9GcRQBopPaVjqx8nqI4li7hn

De grond trilde nu, 'het is een aardbeving,'  schreeuwde Severius, ze voelden een trillende golf onder hun voeten heen vlieden. Er heerste even een stilte en toen, klonk het diepe onderaardse gerommel dat de beving aankondigde. Weer golfde de grond en verdween het gevoel dat evenwicht verstoorde en je deed wankelen. 'Naar buiten,' brulde Benedictus,' voor we het dak op op ons krijgen.' De deur was verwrongen en hing uit de sponning en een diepe scheur ontsierde de gepleisterde muur van het studie vertrek.

Het kwadraat stond nu vol met monniken die in verschrikking om zich heen keken. Van de berghelling kwamen wat losgeraakte keien van monsterlijk formaat naar beneden rollen, ze vlogen tegen de kloostermuur aan en kwamen tot stilstand. Nu heerste er doodse stilte.  

Naast de put gezeten op een bankje zat Endymion, hij had zijn benen gekruist op Oosters wijze en keek met volstrekte kalmte voor zich uit. Zijn aangezicht was veranderd, het glom en leek het licht van de maan te weer spiegelen.

Een andere ontwrichte deur, klapperde even en toen ging ook dat zuchtje wind liggen. 'Waar drie bijeen zijn', ging het door mij heen, 'sta ik in hun midden.'  Endymion, verhief zijn rechterhand, terwijl hij de linker naast zich hield, half geheven, in het eeuwen oude Oosterse spreekgebaar, hij spreidde zijn wijs en middenvinger, in het vredes teken. 'We zagen zijn lippen niet bewegen maar hoorden duidelijk,' ik kom in vrede.' 'Zo is dat met de discipelen gegaan met Pinkseren, 'bedacht Boismont zich. 'Zij werden bevangen door de Heilige geest en spraken in tongen en ieder hoorde hen in hun eigen taal'. 'Aanbidt,' mij klonk het nu en hij maakte een neerbuigend gebaar met zijn rechterhand.

images?q=tbn:ANd9GcSf9n6iaJfN_5-6xBCowOR

Zonder het echt te willen en ook zonder werkelijke overtuiging, liet ook Boismont zich op één knie zakken. Om zich heen was de Franse arts omringd door geknielde broeders, een paar hadden zich laten vallen en lagen met hun gezicht op de grond in aanbidding en met hun armen wijdgespreid.  Net toen hij overwoog om weer te gaan staan, sprak Endymion weer. 'ik ben de Alpha en de Omega', 'het eeuwig bleek gelaat,' en de monniken vulde aan, 'werd roozigh in karnaet'. Boismont wenste dat hij ver weg was van hier, het gaf niet waar, maar niet op dit kloosterplein waar zijn geest haast niet meer kon bevatten wat er om hem heen gebeurde.' De maan' vervolgde Endymion, 'is het symbool voor het licht van de Godin. Waar het licht schijnt is de Godin.'ik ben haar boodschapper, de profeet!'

 Het was stil doodstil en ik besloot om mijn hoofd half op te richten en te zien of Endymion's lippen zich bewogen. ik ben de Alpha en de Omega', 'het eeuwig bleek gelaat', herhaalde de boodschapper en ik zag niets dat er op duidde dat zijn lippen bewogen hadden en de monniken vulde weer aan, 'werd roozigh in karnaet'. Het is makkelijk dacht Boismont, mensen zijn als schapen ze nemen 'waarheden' klakkeloos aan.

'Herstel nu het klooster van mijn vrouwe,' klonk de stem van Endymion in zijn hoofd 'want ik bereid haar komst voorik ben de Alpha en de Omega', 'het eeuwig bleek gelaat'. Dat weten we nu wel dacht Boismont oneerbiedig maar de monniken mompelden gedwee dat 'het gelaat inkarnaet was.'  'Over drie nachten,' klonk het opnieuw in ieder's hoofd, 'zijn weer bijeen en offeren we de drie broeders die het minst de aanblik van de Godin verdienen.' 'Juist, 'dacht de Franse arts, 'daar hoor ik waarschijnlijk bij.' 'Door  verbranding, want vuur verzengt en zuivert,  het brand offer behaagt en nodigt uit. De Godin mag niet te midden van onwaardigen vertoeven.'ik ben de Alpha en de Omega', 'het eeuwig bleek gelaat'. 'Ja, ja' het is roozigh,' spotte de arts in zijn hoofd en toen bekroop hem een nare gedachte, als hij Endymion kon horen misschien kon die dan wel van hem aftappen, maar niets in het aanzicht van de boodschapper verraadde dat. 'Wie ons verlaat en de Godin afwijst, sterft,' besloot de profeet, 'zulk een belediging wordt niet geduld.'

Het roozigh inkarnaet van de broeders stief weg en Endymion maakt een gebaar met zijn rechterhand dat een ieder weer mocht rijzen uit de geknielde stand. Hij zelf bleef bewegingloos zitten, met niets ziende ogen.

San Daniel 2015

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lekker verdraagzaam, wie ons afwijst sterft....