Stilte...

Door Angelou74 gepubliceerd op Friday 09 January 09:50

Stilte.....Nooit had ik gedacht dat stilte zoveel pijn kon doen.Altijd was er wel geluid om me heen. Het geluid van bijvoorbeeld muziek, auto’s, fietsbellen, vogels en eenden. Nooit heb ik kunnen denken dat ik weken lang niets van dit soort geluiden heb kunnen waarnemen. Nee ik ben niet plotseling doof geworden maar ik ben verslagen en leeg ben omdat jij er niet meer bent.

Stilte.....is nu leegte geworden. Er ontbreekt iets. Ik mis iets, ik mis iemand. Ik ben niet meer compleet. De lege plek op mijn hele grote lounge bank is nog nooit zo leeg geweest. Al zou de hele bank gevuld zijn met mensen, jij zit niet meer op je favoriete plek. Ik moet je nu echt gaan missen. Ik kan je niet meer bellen, ik kan je niet meer pesten ik kan niet even met je kletsen en jij....jij kan mij niet meer zeggen dat alles altijd uiteindelijk goed komt. 

Stilte.... Is alles wat ik hoor door m’n intercom. Jij belt niet meer bij mij aan. Een krachtige zware stem heeft plaats gemaakt voor stilte. Elke keer als er wordt aangebeld gaat er steek door m’n hart: het kan iedereen zijn...behalve jij. 

Stilte..... mijn grote steun. Door de stilte wordt ik geconfronteerd met het feit dat ik heel veel steun haal uit stilte. Helemaal niets zeggen, helemaal niets doen. Ik zit op de hoek van de bank, starend in het niets,tranen stromen over mn wangen. En dat mag,in die stilte ben ik aan het huilen want ik heb zo’n verdriet.

Stilte....hoe klinkt je stem ook weer? Wanneer is het laatste gesprek geweest wat ik met je heb gehad? Waar hebben we het over gehad? Hebben we wel genoeg gepraat? Heb ik je wel gezegd dat ik altijd trots op je ben geweest? Weet je wel hoeveel ik van je hou???

Stilte....je bent er echt niet meer. In je kamer kon ik je geur nog ruiken maar ik weet dat dat ook zal vervliegen. Ik word er helemaal stil van. Lichamelijk ben je niet meer bij ons. Verjaardagen, feesten, geboorten, bruiloften zal jij niet meer meemaken. Een moment van stilte zal ik altijd voor je nemen. In gedachte wil ik gewoon geloven dat je er wel bij bent, maar dan van bovenaf....

In Stilte denk ik aan alle mooie herinneringen die jij hebt achter gelaten. 32 jaar lang mocht ik jouw grote zus zijn. Toen je klein was wilde ik altijd voor je zorgen. Toen je ouder werd wilde jij altijd voor mij en mn dochter zorgen. Altijd stond je voor ons klaar.

In stilte hoop ik dat jij hebt beseft dat ik je heel erg dankbaar ben en enorm veel respect voor je heb gehad. Hoe jij je leven hebt geleidt op jouw eigen typische manier zoals jij dat wilde. “Lekker belangrijk” was je antwoord als iemand iets over jou te zeggen had. Je vocht voor waar je in geloofde! Kilometers heb je gelopen voor de strijd waar jij alles voor gaf. Altijd met een gebalde vuist omhoog, de strijdkreet schreeuwend. Zelfs toen je was gestorven lag je opgebaard met gebalde vuisten: 

Mijn broertje, de grote vrijheidsstrijder. Klein van stuk, groot in woorden en daden. 

Stilte....IK MIS JE!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank jullie wel voor jullie reacties!
Prachtig liefdevol eerbetoon.
Intens mooi en diep ontroerend