Wat is gezonde volwassenheid?

Door Weltevree gepubliceerd op Tuesday 06 January 11:03

Wat is gezond volwassen zijn?

De natuur heeft het zo geregeld dat er mannen en vrouwen nodig zijn om nazaten te ‘maken’ al is men tegenwoordig in staat om via diverse kunstgrepen die natuurwet ook te omzeilen. De ontwikkeling van zaadje tot volwassen mens begint vanaf onze geboorte, waarschijnlijk zelfs al wel vanaf de conceptie. Ik denk dat de ongeboren vrucht via de moeder al veel gewaarwordingen meekrijgt zoals smaak, rust, veiligheid, maar ook schrik of opwinding. In het ergste geval zet een aan drugs verslaafde moeder een verslaafd kind op de wereld, die daarmee meteen al een zwaardere start krijgt toebedeeld.

Een baby is totaal afhankelijk van liefdevolle verzorgers, meestal de ouders. Of een kind zich veilig voelt ligt mede aan omstandigheden. Heerst in de leefomgeving orde, rust en regelmaat? Wordt het kind gezien en gehoord of in een keurslijf gedrild? Krijgt het stimulans of niet? Is het alleen of heeft het broers en zusters? Meestal gaat opgroeien spelenderwijs en goed voorbeeld doet goed volgen. De invloed van vader en moeder (figuur) is daarbij van even groot belang. Binnen die unieke hechte groep gezinsleden komen alle emoties aan de orde. Er wordt naast aardig voor elkaar zijn ook wel gevochten, de verhoudingen worden getest. Groeien gaat niet zonder af en toe een fikse berg onenigheid en tegenstellingen, die alle betrokkenen samen moeten zien te overwinnen. De weg naar gezonde volwassenheid is lang, maar zolang alles zonder kleerscheuren en onverwachte ongelukken verloopt worden we volwassen binnen een groep die ons lief heeft om onszelf. Daarvoor is wederzijds vertrouwen een keiharde noodzaak. Ouders zien of hun kind gezegend is met een goed gevoel van eigenwaarde of dat het geteisterd wordt door onzekerheid. De één is met bijna niets tevreden terwijl de ander amper gelukkig lijkt te kunnen zijn. Ook als een puber snel tot de conclusie komt dat anderen het allemaal beter kunnen, weten en doen zal hij/zij daarna zelf zijn weg moeten gaan vinden.

Volwassenheid

We rekenen een mens juridisch volwassen als een bepaalde leeftijd is bereikt. Na die mijlpaal draagt iedereen wettelijk de verantwoording voor eigen keuzen en daden;  Je bent eigen baas, mag legaal alcohol kopen, een auto besturen, etc. Op het moment dat je als kind de drang voelt vrij te zijn van de ouderlijke regels en veiligheden en je weet dat je het (met hun steun op de achtergrond) alleen redt in de buitenwereld, is er ook emotionele volwassenheid bereikt. Het tijdstip van uitvliegen hoeft niet overeen te komen met de juridische maatstaf, want je hebt hoog- en laagvliegers, snelle impulsieve onvlammers en bedachtzame laatbloeiers.

Karakter

7ab459a22d5aaebebe87ea8052028c0c_medium.Het karakter is inmiddels ‘gezet’ en speelt een grote rol. Een deel is ambitieus en kiest passioneel, sommigen laten het leven gebeuren en weer anderen maken verstandelijke keuzes. Men gaat al eerder (deels) in eigen onderhoud voorzien of wil studeren teneinde later het leven succesvol in te kunnen vullen. Men kiest er meestal zelf voor om een open of gesloten boek te zijn. Daar heeft iedereen zijn eigen motivatie voor, maar jong volwassene doen veel vanuit een (nog) onbewuste drijfveer. Men reageert primair, secondair of tertiair (heeft meteen een reactie, laat iets eerst bezinken of blijft het van alle kanten overwegen) We gebruiken voor onderlinge verstandhouding of het inschatten van de ander onbewust ook lichaamstaal, maar we zien niet per definitie aan iemands buitenkant wat er zich van binnen afspeelt.

Trauma als stoorzender

Wat is een trauma?
Lichamelijk: men krijgt een ongeluk en moet door artsen worden geholpen aan een botbreuk, hersenschudding of een plotseling opgedoken ziekte waardoor het hele leven anders verloopt.

Emotioneel: men moet van de één op andere dag leven zonder een geliefde ouder, broer of zus. Een verkrachting, incest, ongepaste pesterijen, etc.

Hoe herken je een trauma?
Het gedrag van een getraumatiseerde verandert van het één op het andere moment. Je kind reageert niet zoals je dat gewend bent. Het trekt zich terug of wordt juist brutaal onhandelbaar.

Een kleuter heeft onvoldoende levenservaring en kan een trauma vaak niet bewust verwerken. Het kind kan zich teruftrekken, in de ouderrol schieten, zichzelf wegcijferen om ouders te beschermen of onbereikbaar worden.

Een puber kan rebelleren, weerstand bieden terwijl hij/zij vanbinnen worstelt met gevoelens die niemand als zodanig herkent. Zij kunnen ongrijpbaar onaangepast gedrag vertonen om te overschreeuwen wat er zich vanbinnen afspeelt en anderen daardoor afstoten. Ook zonder een storend trauma kan een puber zich een zelfverzekerd imago aanmeten opdat niemand ziet waarmee men worstelt.

Mijns inziens is een deel van 'volwassen-worden' het besef van de unieke eigenheid en of 'anders' zijn,  wat meestal gepaard gaat met zelfonderzoek. Wat is de oorzaak van woede, frustratie, nachtmerries, terugkerende gevoelens van ontoereikendheid of het kampen met zelfmoordgedachten. 

Een getraumatiseerd kind dat geen hulp krijgt (niet geholpen wil worden) wordt een getraumatiseerde volwassene. Zolang deze er niet zelf mee aan de slag gaat, kan het trauma onbewust tot ver in de middelbare leeftijd  emotioneel 'aan zet blijven'. Het lijkt een wazig stukje tekst uit een zelfhulpboek.

Ik ben er echter van overtuigd dat er veel volwassenen met een onverwerkt jeugdtrauma leven zonder dat zelf te herkennen en dat dus ook niet kunnen traceren. Zij geloven je niet als je zegt dat zij de wereld door een beschadigde bril zien. Een psycholoog zal altijd vragen stellen waaruit hij/zij op kan maken of de cliënt wellicht de dupe is van een jeugdtrauma en zo ja, wat er moet gebeuren om die volwassen mens een zetje in de goede richting te geven om beter in zijn eigen cirkel te kunnen komen. 

aa3b668322de8520cc67457ff6a88306_medium.

Zolang de cliënt zich niet al heel jong allerlei methoden heeft aangeleerd om de gebeurtenis in de doofpot te stoppen kan met gesprekken en/of oefeningen geholpen worden, meer zichzelf te worden. zichzelf te accepteren en/of vergeven.

Het trauma kan ook zo diep verweven zijn in de geschiedenis dat gesprekken met een deskundige niets of weinig uithalen. Dan biedt een EMDR therapie eventueel uitkomst omdat deze het gebied in de hersens aanpakt dat niet met spraak en verstandelijk begrip wordt bereikt. 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is waar bij dat velen een onverwerkt jeugdtrauma niet willen herkennen en niet open staan voor bespreken.
Mooi artikel Dora .. eentje om over na te denken

Dank je wel... had het Ktje beloofd
Je hebt er werk van gemaakt! Heel goed artikel.
Bij twee passages zat ik met m'n hoofd 'ja' te knikken. Je weet wel al de welke.
Belofte maakt schuld, meis. Dank je wel
Ik denk wel te weten waar... In wezen heb ik nog een tweede deel, maar wacht even af of daar interesse in is. Ik vraag me daarnaast tevens af of het overlijden van ouders op latere leeftijd een trauma kan veroorzaken, want rouwen is een proces dat we allemaal een keer door moeten maken.
Goeie vraag... Ik denk dat het er vanaf hangt hoe je je ouders verliest als je zelf al volwassen bent. Verlies je ze op de natuurlijke manier, denk ik niet dat hier een trauma aan vasthangt. Verlies je ze plots: zelfmoord, ongeluk, enz.... is het volgens mij goed mogelijk dat je zelfs op volwassen leeftijd een trauma krijgt.