JETTA

Door Cees Geluk gepubliceerd op Saturday 03 January 22:55

Nederland is een heuse ‘Jetta’ rijk. Echt waar. Ze is licht gehandicapt en beweegt zich voort met een rollator. Vroeger was dat een tandem die door haar privéchauffeur werd voortbewogen. Ze heeft een baan in een bedrijfstak waar je mensen met haar problemen niet zo één-twee-drie zou verwachten. Daarom is ze ook ‘excuus-Jetta’. Zo kan haar werkgever niet worden verweten niets voor de licht gehandicapte medemens te doen. Als dat het enige was, zou ik met deze column vrij snel klaar zijn en was hij de moeite van het schrijven, laat staan het lezen, niet waard. Maar dat is niet het enige. Want Jetta heeft een zware verantwoordelijkheid op haar schouders gehesen. Omdat ze principes verloochent waar ze ten diepste aan zou moeten hangen om geen andere reden dan het voorrecht op het bestuurders-pluche te kunnen zitten.

Wie in Nederland een bijstandsuitkering wil (Hallo!? Wie wil nou bewust een uitkering?) krijgt met onze Jetta van doen. Heel streng vindt ze dat wie geld van de gemeenschap krijgt, daar een ‘significante’ tegenprestatie voor moet leveren. Maar: de uitvoering van de bijstandswet is toebedeeld aan gemeenten en gemeenten behandelen hun burgers niet in alle gevallen gelijk. Want waar je in de ene gemeente (Rotterdam is er zo één) een ‘significante’ tegenprestatie moet leveren voor het ‘voorrecht’ van een bijstandsuitkering, kun je in de andere (Groningen) bij wijze van spreken flierefluitend met je eurootjes de deur uit wandelen, wordt die 'tegenprestatie inieder geval niet zo streng gehandhaafd. Hoe was het ook al weer? Oh ja… “Allen die zich in Nederland bevinden worden in gelijke gevallen gelijk behandeld…” De ongelijkheid zit ‘m in dit geval blijkbaar in het feit dat je ergens anders woont of verblijft. Een soort postcodeloterij dus. Met als hoofdprijs een uitkering die net te weinig is om van te leven, maar ook weer net teveel om van te verhongeren.

Jetta heeft nog meer noten op haar zang. Want zo’n bijstandsuitkering is er natuurlijk niet voor de eeuwigheid. Je zult jezelf uit die situatie moeten halen om te werken voor je geld. ‘In het zweet uws aanschijns’ en dat soort Calvinistische onzin. Een baan moet je vinden. In een land waar duizenden banen per maand op het altaar van economische groei, concurrentievermogen en winstmaximalisatie ritueel worden geslacht en de dossiers bij het UWV zich opstapelen. Een baan overigens die niet meer 'passend' hoeft te zijn, maar 'algemeen geaccepteerde arbeid' omvat. En oh, ja… als er een baan elders in het land is, waar je meer dan drie uur per dag voor moet reizen, dan heb je maar te verhuizen. Zegt Jetta. En als je niet hoeft te verhuizen en met meer uitkeringstrekkers achter één voordeur leeft, dan kun je best een deel van je uitkering missen. Je kunt immers de kosten die aan je woonruimte kleven delen met die andere minimumlijders? Dat mensen mogelijk andere arrangementen met elkaar  hebben dat ziet Jetta niet zo. Samen achter één voordeur? Dan rücksichtlos een lagere uitkering voor alle ‘voordeurdelers’.

Voor een baan moet je solliciteren, dat weet het kleinste kind. Jetta heeft bedacht dat daarvoor een ‘gepast uiterlijk’ nodig is. Gepaste kleding, verzorgd uiterlijk, u kent dat wel. Wie zich daar niet aan houdt en ‘ongepast’ door het leven gaat, verkleint volgens Jetta de kansen op werk en dan is het niet meer dan billijk dat op de toch al niet scheutige uitkering wordt gekort. Vindt ze. Alleen: wat is precies de definitie van 'gepast’ en wie bepaalt dat? Ikzelf draag bijvoorbeeld een baard. Geen lange, maar toch: een stevig behaarde kaaklijn. Dat kan bij fijn christelijke aanhangers van slecht geblondeerde Venlose roeptoeters associaties oproepen met moslims en andere, voor hen daaraan gekoppelde zaken. Zo iemand wil je als rechtgeaarde ‘ik-hou-van-Hollander’ niet als personeel aannemen. En dus kan het zomaar zo zijn dat een baard ‘ongepast’ wordt gevonden. Evenals een kruisje, een Jodenster, een halve haan, een tulband of een ander stukje stof om het hoofd… snappuwel?

Jetta heeft een grote verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid voor het levensonderhoud van tienduizenden. Jetta zou als PvdA-politica pal moeten staan voor hen die in onze samenleving om welke reden dan ook tussen wal en schip dreigen te zakken. In plaats daarvan plant ze haar licht gehandicapte derrière op het bestuurders-pluche en voert ze, aangevoerd en aangevuurd door ‘haar’ Diederik, het snoeiharde ‘eigen-schuld-dikke-bult’ beleid van de altijd goedlachse Mark uit. En dat blijft ze doen omdat het bestuurders-pluche nu eenmaal lekkerder zit dan de houten keukenstoel van sociaaldemocratische beginselen.

Ik vraag me af hoeveel bijstandsgerechtigden (want het is een sociaal recht!) aan dit beleid ten onder zullen gaan en hoe Jetta bij die gedachte slaapt…

© Cees Geluk, jan. 2015.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je hebt Jetta en haar beleid haarscherp beschreven.
Klasse!
Lekker kolommetje over de Jetta. Ik heb in mijn kennissenkring veel 'licht gehandicapten' (letterlijk, een aantal kunnen namelijk het licht niet zien). Zij zijn beslist geen vrienden van Jetta, die vanuit haar positie voor hen denkt te kunnen spreken.