Eerste afspraakje

Door Elly2 gepubliceerd op Tuesday 30 December 20:55

Wat een rotdag op het werk! Dat heb ik gelukkig ook weer achter de rug. Gauw naar huis, kijken of ik mail van Joris heb. Sinds twee weken ben ik hevig aan het mailen met hem. We hebben elkaar leren kennen op een datingsite. Ik ben 42, hij is 45: perfect leeftijdsverschil. Ik heb twee jonge kinderen, hij niet: helemaal goed, ik moet er niet aan denken om de kinderen van een ander op te voeden, ik heb het al moeilijk genoeg met die twee pubers van mezelf. Hij is lang en heeft een goed lichaam: voor zover ik het kan zien natuurlijk op de foto, maar in z'n profiel staat dat hij 1.89 lang is en 90 kilo weegt, dus klinkt goed. Qua hobby's vindt hij veel dingen leuk die ik ook leuk vind en hij schrijft foutloos Nederlands. Het is een tic van me, ik weet het, maar ik knap helemaal op een vent af als zijn schrijfsels vol fouten staan. Maar naast het feit dat Joris foutloos schrijft, schrijft hij ook nog eens mooi. Hij kan het gewoon zo goed! Alsof ik erbij ben en het meebeleef. Ik moet toegeven dat ik een beetje verliefd ben geworden op Joris. M'n verstand zegt: doe niet zo achterlijk, hoe kun je nou verliefd worden op iemand alleen maar omdat hij mooi schrijft, maar mijn hart zegt: Oh Suus, deze keer is het echt, dit is de ware voor je!


We hebben elkaar telefonisch ook een keer gesproken. Hij heeft een mooie, donkere stem. We hebben zeker wel een uur gepraat. Ging zo makkelijk allemaal, ik hoefde helemaal niet naar woorden te zoeken, terwijl ik normaal gesproken absoluut geen beller ben. Ik hou het altijd het liefst zo kort mogelijk. We hebben afgesproken elkaar in het echt te gaan ontmoeten. Ik vind dat zo ontzettend eng hè, ik heb nu de zenuwen al. Hij zou me nog een mailtje sturen met een voorstel voor een datum en tijdstip.
Zodra ik binnen ben, loop ik naar de computer en check m'n mail. Ja hoor, mail van Joris. Ik open het snel en vlieg met m'n ogen over de tekst, lees ik later allemaal nog wel een keer goed, staat er iets over een afspraak? Ja, hij stelt voor om de aanstaande zaterdag elkaar te ontmoeten. Het is mei en het gaat mooi weer worden, dus hij stelt voor dat ik naar hem toekom. Dan drinken we koffie bij hem en gaan we daarna de stad in. Er spelen wat leuke bandjes en dan kunnen we een hapje gaan eten.
Hm, ga ik dit doen? Ik hou er eigenlijk niet zo van om meteen bij iemand thuis af te spreken. We leven in een rare wereld en je weet maar nooit of je bij een griezel in huis komt. Maar dat hart van mij vindt dat onzin, dus mail ik terug dat het helemaal oké is.

De zaterdag is aangebroken. Ik heb me helemaal mooi gemaakt, leuke kleren aangetrokken en m'n gele bikini in de tas gestopt. Ik had hem namelijk verteld dat ik een zonaanbidder ben en dat ik zo'n mooie gele bikini heb, dus dat wilde hij natuurlijk wel zien.
Ik stap in de auto en rij naar zijn huis. Het is inderdaad een prachtige, zonovergoten dag. Daar aangekomen stap ik uit en loop naar zijn huis. Ik bel aan en hoor hem aan komen lopen. Hij doet open en ik schrik me dood! Voor me staat een klein, schriel mannetje, hooguit 1.70 lang en 65 kilo. Hij heeft een vuurrode kop, z'n haar staat alle kanten uit en hij zweet als een otter. Ik scan hem van boven naar beneden en er is niets dat me aanstaat. Het toppunt zijn de geruite opapantoffels die hij aanheeft. Djeeezzz, het is zomer en dan zulke pantoffels? Ik hoop dat ik mijn gezicht in de plooi heb kunnen houden en ik steek m'n hand uit.
'Hoi, ik ben Suzanne,' weet ik uit te brengen.
'Hoi, aangenaam, ik ben Joris.' Enthousiast trekt hij me naar zich toe en geeft een zweterige zoen. Ik gruwel. Het liefst zou ik meteen rechtsomkeert maken. Blijkbaar heeft hij toch wel iets aan me gemerkt, want hij zegt: 'Sorry als ik er een beetje bezweet uitzie, maar ik was druk bezig om alles helemaal gezellig voor je te maken.' Ik moet toegeven, het ziet er allemaal supernetjes en gezellig uit, maar ja…
'Zullen we in de tuin gaan zitten?' stelt hij voor.
'Uh ja, dat is goed,' zeg ik zachtjes. Hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg, vraag ik mezelf af.
Hij haalt koffie en probeert een gesprek aan te knopen. Dat lukt dus gewoon niet. Ik kan het niet opbrengen. Hij vertelt nog dat hij de foto op zijn profiel door een fotograaf heeft laten maken. Ja tuurlijk en daarna is er nog een leger photoshoppers overheen gegaan, denk ik bij mezelf.
Het gesprek valt stil en uiteindelijk zegt hij: 'Je hebt het niet zo naar je zin, hè?'
'Nee,' zeg ik, 'sorry, maar het gaat niet helemaal zoals ik verwacht had. Ik ga liever naar huis.'
Gelukkig, ik heb het kunnen zeggen.
'Jammer,' zegt hij, 'ik vind je echt heel erg mooi en leuk. Ik had je graag beter leren kennen.'
'Ja, jammer,' zeg ik nog. Intussen ben ik opgestaan en loop naar de voordeur.
Hij loopt mee en laat me netjes uit.
'Tot ziens hè,' zegt hij.
'Ja, tot ziens.'
Nooit, denk ik.

 

1f6550c1d3ef32de4bb29772da8fca36_medium.

 

Super opgewekt loop ik naar huis. Het leven lacht me toe. Ik heb een paar weken geleden promotie gemaakt op m'n werk en dat gaat hartstikke goed en nu heb ik op die datingsite ook nog eens een prachtige meid aan de haak geslagen. Wow, wat ziet die er lekker uit zeg! Prachtig lang blond haar en een superstrak lijf. Ze vindt mij blijkbaar ook te gek. Ze zegt dat ze bezig is verliefd op me te worden en dat ze geniet van mijn mails omdat ik zo goed kan schrijven en geen fouten maak. Vrouwen zijn toch rare wezens. Hoe kun je nou verliefd worden op geschreven teksten?

We hebben elkaar ook telefonisch gesproken. Ze heeft wel een lieve stem. Beetje irritant lachje, maar ja, je kunt niet alles hebben. Ik heb haar uitgenodigd om komende zaterdag langs te komen. Drinken we eerst even een bakkie en dan gaan we de stad in. Lekker etentje erbij en hopelijk krijg ik haar dan zover dat ze weer mee terug naar huis gaat. Lijkt me wel wat om die meid in m'n bed te hebben.
Eerst m'n mail maar even checken of ze het een goed plan vindt.
Yes, te gek!
Hopelijk neemt ze die gele bikini mee. Ik word al gek bij het idee dat ze dat ding aanheeft en nog gekker bij het idee dat ik dat ding bij haar uit ga trekken!
Zaterdag rond 1 uur 's middags zal ze hier zijn. Ik kijk keurend rond en zie dat m'n huis een grote puinzooi is. Gelukkig heb ik de zaterdagochtend nog om de boel op te ruimen en het een beetje gezellig te maken.
Zaterdagochtend ben ik dus druk in de weer. Het is meer werk dan ik gedacht had en het is ineens hartstikke warm buiten. Ik zweet me kapot. Jeetje, het is al twaalf uur. Over een uur is ze er al. Ik moet nu echt gaan douchen.
Ik kom de douche uit en kleed me aan. Beetje casual, zal ze wel leuk vinden. Door al dat harde werken en de temperatuur buiten, ga ik meteen weer zweten. Het is niet anders, denk ik. Ik loop de trap af en zie dat de vloer nog een beetje nat is. Pantoffels dan maar even aan, anders komen er meteen weer vieze vlekken op de vloer. Ze zal er zo wel zijn, spannend!
Een paar minuten later gaat de bel.

Ik loop naar de gang en open de deur. Voor me staat een prachtige vrouw, nog mooier dan op de foto. Haar prachtige haar golft over haar schouders, ze heeft een paar lekkere tieten en diepblauwe ogen die me ongemerkt proberen te observeren. Ik zie haar blik even op mijn voeten blijven rusten en dan kijkt ze me aan. Haar ogen lachen niet.
Ik stel me voor en geef haar een kus. Ik voel haar terug deinzen.
Mijn empatische vermogens zijn goed ontwikkeld, dit voelt niet goed.
'Kom je mee? Gaan we in de tuin koffie drinken,' stel ik voor.
'Ja, is goed,' mompelt ze.
We gaan naar de tuin. Ik heb de tuinset schoongemaakt, de kussens gewassen en de parasol opgezet. Voor haar. Ze lijkt het niet te zien.
'Ga lekker zitten, ga ik koffie halen.'
Geen antwoord.
Als we aan de koffie zitten, probeer ik een gesprek op gang te krijgen. Het lukt gewoon niet. Ik heb ook nog een zonnebed in het gras gezet en wijs haar daarop.
'Kijk, als je wilt kun je straks zonnen. Je houdt toch zo van de zon?' Volgens mij hoort ze het gewoon niet. Ze kijkt verdwaasd voor zich uit.
'Je hebt het niet zo naar je zin, hè?'
Ze veert op.
'Nee, klopt, ik ga liever naar huis,' zegt ze.
Daar gaan al mijn mooie plannen!
'Jammer,' zeg ik nog, 'ik vind je mooi en leuk, maar blijkbaar is dat niet wederzijds.'
Ze is al opgestaan en loopt naar de voordeur.
Ik laat haar netjes uit en roep nog: 'Tot ziens, hè.'
Ze zegt niets meer.

De zonnige dag is ineens een stuk minder zonnig.

 

-ELLY-

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Gelezen en beoordeeld!
leuk verhaal.
dank je
Het gevaar van internet daten en hoe verschillend twee personen iets kunnen beleven.
Maar er kunnen ook mooie relaties uit ontstaan. Ik heb mijn man ook leren kennen via een datingsite :)
tegen Elly2
1
Dan moet je mijn verhaal de contactadvertentie maar eens lezen. Dan weet je meteen hoe wij ontstaan zijn. :)
http://plazilla.com/page/4295090878/de-contactadvertentie
Gelezen! Heel leuk :)
Wat mooi en goed gedaan , graag gelezen!
Elly2 tegen Yneke
1
Dank je Yneke
Ja, dat komt ervan als je de boel mooier voordoet dan het in werkelijkheid is, toch?
Dat is ook een beetje wat ik bij zijn versie mis: maakt hij zich er helemaal niet druk om dat ze nu zal zien dat hij zijn profiel heeft opgepimpt?
Nee, risico van het vak. Als je je mooier voordoet dan je bent, val je uiteindelijk door de mand.
En als hij hoopt dat ze wel voor zijn schrijfkunsten zal vallen, heeft hij het mis :)