Een jaar na de Brand... Het verhaal van onze Woningbrand. Slot.

Door Arinka gepubliceerd op Tuesday 30 December 18:59

Het is vandaag precies een jaar geleden dat wij hier een woningbrand hadden. Al lijkt het al veel langer geleden, omdat het zo'n enorme impact op ons leven heeft gehad. Toch kan ik wel stellen dat 30 December 2013 een ommekeer is geweest in ons bestaan.

Lees hier hoe het begon...

7af1c707ffa8f0198c80328e1b1cde9c_medium.

De Brandweer was hier om een uur of 7. Mijn man en ik stonden als 2 zwarte Pieten in ons half afgebrande huis en allerlei verschillende personen kwamen nu een kijkje nemen. Dat ging niet te zachtzinnig en onze net geverfde trap was binnen een half uur helemaal kaal.

Al die werkschoenen die er overheen denderden. Ik moest naar buiten maar wilde dat absoluut niet. Ik wilde bij mijn spullen blijven, ook al was alles naar de Kl*&^%$. Mijn man stond beneden voor de deur te roggelen en ik moest ook aan het zuurstof van de ambulancebroeders. Maar ik moest wel eerst naar beneden. Over mijn lijk. Nou, dat kon geregeld worden... als ik nog even zou wachten.

Gelukkig kwam toen mijn zeer nuchtere vriend en buurman (ja, we hebben ook leuke buren!) Laurens en hij loodste me naar buiten toe. Daar was inmiddels een behoorlijk publiek en onder hun toeziend oog werd ik onderzocht op rookschade. Mijn longen waren er niet best aan toe, maar om te bewijzen dat het best wel ging stak ik een peuk op, inhaleerde en zei: "Gaat best hoor." Om vervolgens een potje op de stoep te kotsen.

Maar goed, ik hoefde niet per se mee als ik dat echt niet wilde en daar ging het om. Moest wel even zuurstofmasker op en rustig bijkomen. Nou, oké dan...

De politie kwam kijken en een brandexpert van de brandweer. Er werd meteen een onderzoek gestart naar de oorzaak van de brand. In notime was duidelijk dat het hier ging om een aangestoken brand. Ja, dat was een behoorlijk schok voor ons. Natuurlijk wisten we wel dat bepaalde personen in de buurt niet echt verzot op ons waren, maar dat de haat zo diep ging dat hadden wij zelfs niet gedacht.

Door het raam van mijn werkkamer was 'een brandend projectiel' naar binnen gegooid, dit moest wel gemikt zijn omdat het raam op zo'n manier openstond dat er onmogelijk iets per ongeluk naar binnen kon komen. Normaal gesproken zou ik dat dan wel gezien hebben, omdat ik altijd op die kamer zat, beetje vergroeid aan mijn pc, behalve dus die avond.

Iets wat waarschijnlijk bedoeld was om mij te laten schrikken resulteerde in een fikse woningbrand waar mijn hele gezin de dupe van werd. Het projectiel was vast komen zitten in de houten luxaflex, die was verder gaan branden naar 2 kanten toe en zo waren aan 2 zijden van het raam de plafondsierstrips als een soort aansteeklonten gaan fungeren, waardoor uiteindelijk de hele kamer in de hens stond. 

Zonder rookmelder was ons hele huis boven ons hoofd afgebrand zonder dat wij ook maar iets daarvan gemerkt hadden, tot het te laat was geweest. Dan hadden we met Oud en Nieuw op straat kunnen slapen. Ja, leuke grap. De dader is helaas nooit gepakt, omdat niemand kon bewijzen wie er achter zat, al wisten wij natuurlijk allemaal wel, inclusief de politie en brandweer, wie dat op zijn geweten had.

De schade was minimaal 30000 €uro. Voordeel dat de brand was aangestoken was dat wij alles zonder problemen vergoed kregen. Diezelfde avond ging Salvage al aan de slag, de verzekeringen werden ingeschakeld en er werd troep geruimd. We begonnen maar meteen te helpen. De kinderen zaten nog bij buren Peter en Frederieke, die ons een lekker kopje koffie hadden gebracht en we wisten dat ze daar goed zaten.

Er moet na een brand ZO ONTZETTEND VEEL geregeld worden dat je er ziek van wordt. De volgende dagen waren we druk met poetsen, ruimen, wassen, weggooien en uitzoeken wat nog bewaard kan blijven. De emoties liepen af en toe hoog op, vooral als je mensen lachend en wijzend voorbij ziet komen. Leedvermaak, ja, hoe ziek ben je dan.

Maar wij werden er alleen maar sterker van. We hadden elkaar, we hadden onze vrienden, we hadden onze familie, met Oud en Nieuw waren we alleen maar zielsgelukkig dat niemand in het ziekenhuis lag of erger. So what dat er spullen weg waren? Het waren maar spullen. Ja, dat zeg ik nu wel zo makkelijk en zo makkelijk was het natuurlijk niet, maar...

Veel van wat belangrijk lijkt doet er niet toe!

Na een tijdje was het huis weer op orde. De kamer was weer wit, maar leeg. Ik wilde er niet meer zitten, ik blijf er altijd brand ruiken. De was was gewassen. 40 Grote vuilniszakken wasten mijn vrienden, mijn buren en ik weg. Het schept een band hoor, samen de strijd aangaan. Het is niet dat we nu de deuren bij elkaar platlopen allemaal, maar je weet dat je altijd op elkaar kunt rekenen.

Als gezin hebben we ook veel moeten verwerken. Steeds weer was er iets dat je zocht en dan "Oh Shitttttttttt, dan is natuurlijk ook verbrand..." Maar ik liet me niet kisten en keerde mijn leven 180 graden. Ik stopte met roken, ik stopte met gamen op de computer, ik stopte met mezelf verstoppen en opsluiten en stelde me open voor de mensen om me heen. Ik ging sporten, lekker koken, mijn huis leuk en gezellig maken, plezier hebben met mijn gezin.

Het huis is nu veel mooier dan een jaar geleden. Wij zijn als gezin nog gelukkiger dan een jaar geleden. Ik ben veel gezonder dan een jaar geleden. Eigenlijk heeft al deze ellende alleen maar goeds gebracht. Precies dat wat natuurlijk nooit de bedoeling is geweest van de brandstichter.

De opzet was dat we ons bedreigd zouden voelen, slechter, moeilijker, maar wie had kunnen denken dat we alleen maar als winnaars uit de strijd zouden komen. Ik gun niemand, maar dan ook echt helemaal niemand, wat wij hebben meegemaakt, maar ik weet nu zeker dat ik een beter mens ben. Dat ik nooit zoiets zieks zou kunnen doen als brand stichten in het huis van een ander waar kinderen zijn.

En bovenal weet ik dat niets, maar dan ook niets mij en mijn gezin kapot krijgt. Wij kunnen met zijn vieren alles aan. Mensen hebben geen idee wat dit soort dingen met je doet, maar er komt een oerkracht over je heen. Het enige wat ik de brandstichter dan ook zou willen zeggen is dat ik lach om zijn praktijken, zijn zielige pogingen mij bang te maken. En dat ik volkomen schijt aan hem heb! 

Maar... als laatste nog even iets heel belangrijks:

Lees hier: Wat doe jij bij brand?

29403deabdd9ca300e7f3384425b521c_medium.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi dat deze ellende tot zoveel positiviteit heeft geleid hoor, dat je samen met je gezin zoveel sterker staat, heel mooi... want ik weet (een klein beetje) wat het is; bij mij is ongeveer 10 jaar gelden ook een deel van mijn woning in brand gestoken (vuurwerk op de ruit van de voordeur geplakt)...

Had ik keurig de brievenbus dichtgeschroefd van binnen uit, ga ik zoals elk jaar naar vrienden, kom om 04:00 thuis en zit er een gat in de ruit, treed binnen: alles zwart, weg gordijnen, alleen de rails en metalen ringen hingen er nog... de grote houten plaat op de grond, speciaal daarvoor neergelegd, had erger voorkomen... vouwdeuren weggesmolten, flinke voorraad eten stond bol in de blikken... alles zwart...

De trap naar boven, waar zich de woonkamer en keuken bevinden, gelukkig geen schade omdat alle deuren dicht waren (uit veiligheid, met weinig zuurstof gaat een vuur sneller doven)... nog een etage hoger, daar waren de deuren ook gesloten: wat een geluk... want met die extra zuurstof had het vuur tot aan het dak kunnen komen!

Maar, één veeg in de kledingkast en ik had een vuile vinger... en dat was geen stof hoor! Een zwarte vinger!
In een gesloten kast, achter een dichte slaapkamerdeur!
Weer een etage lager, weer die vinger... ooohhh ja, weer een zwarte vinger (en weer geen stof!)...

Toen was het tijd voor Salvage...

Wat was ik verschrikkelijk blij dat ik alle deuren had gesloten voordat ik weg ging... een enorme ramp was me bespaard gebleven... je kunt alles wat je dierbaar is kwijt raken... echt álles...
Dan heb je he-le-maal niets meer... alleen de kleding die je op dat moment aan hebt!

Brand mensen, brand is (bijna) het ergste dat je kan overkomen... een camera is te vervangen, de foto's niet... een computer is te vervangen, de beelden niet meer... denk eens aan opgroeiende kinderen...
En helemaal niks meer hebben,... je hele verleden weg!

Ja, dus ik kan me het heel goed voorstellen dat het een enorme impact heeft gemaakt en dat vergeet je nooit helemaal... maar heel goed dat het uiteindelijk allemaal tot meer positiefs heeft geleid!

Overigens; ik zou het een goede zaak vinden dat men de mensen die staan te kijken eens zou verwijderen, wat moet dat volk daar?
Biedt hulp of ga naar huis... je loopt in de weg... je hebt er niks te zoeken... in die ellende van de slachtoffers!
Dan heeft die brand veel positief effect gehad...Ik hoop dat het nieuwe jaar jullie opnieuw het gevoel geeft er sterker door te zijn gekomen
hier ook nog een sufkip.... ik wens jullie een fantastisch 2015 ... !!
jeetje wat verschrikkelijk.. en dan te bedenken dat iemand dat gewoon moedwillig heeft gedaan.. mn nekharen gaan overeind. Ik vind het super hoe je er tegenover staat en hoe jullie je leven weer hebben opgepakt. tien duimen omhoog.. !
Het is verschrikkelijk wat jullie hebben meegemaakt maar ik ben blij voor jullie dat het toch is goed gekomen en dat jullie sterk zijn als gezin, ja ik moet inderdaad eens nadenken over brand wat dat is een serieuze zaak. Mijn gezin is al eens met de dood bedreigt maar dat bleef gelukkig in Nijmegen, maar het was een angstige beleving voor ons. Fijn dat nu alles goed is.
Mooi dat je de dader op deze manier te kijk zet door alle ellende om te draaien in een positief nieuw leven. Hulde aan jou en je gezin!
heftig hoor om zoiets mee te maken ik wens je een fijn oud en nieuw en het allerbeste voor 2015!