De pendel van de klok slingert hard.........voor alle ouders

Door gepubliceerd op Tuesday 30 December 08:58

De pendel van de klok slingert hard

...........

voor alle ouders

De jaren gaan voorbij en zo heb je nog een baby in de arm en zo zie je jouw dochter met haar eigen kind in haar armen. je ziet nauwelijks meer dat kleine meisje van toen in haar gezicht en nooit meer zal mijn kleine meid met haar mollige handjes mijn gezicht aanraken.

Alle drie mijn dochters zijn prachtige vrouwen geworden hun gezichten voorzien van parelwitte tanden, een beetje make-up, natuurlijke schoonheden met prachtig lang haar. De kleine dochters zijn uitgegroeid tot volwassen vrouwen die hun eigen leven hebben opgebouwd en ook hun eigen gezin hebben gesticht.

Ik zie nog mijn jongste dochter knieën geschaafd alweer door over de kop te vliegen met de fiets. Nu werkt zij als dialyse verpleegkundige en helpt mensen in nood. Nooit meer zal zij slaperig wakker worden en mij lachend boven haar zien staan: Goedemorgen schat, lekker geslapen.

Ik zal ook nooit meer de interieurs veranderingen zien van mijn middelste dochter zij toverde wekelijks haar kamer om naar een taal andere look met gewoon goedkope dingen.  Ze praatte als klein kind niet veel en nu nog steeds is zij de stille van de drie met een woelig binnenleven, net moeder geworden van een wolk van een dochter.

Mijn eerstgeborene, alles nieuw, een lieve baby maar altijd wakker, voortdurend rondkijkend in de  wereld reuze nieuwsgierig. Nog steeds is zij leergierig en pakt alles aan, maar ook bij haar zal ik nooit meer moeder dochter alleen time hebben, zoals toen zij nog klein was en mij vragend aankeek alsof ik alle antwoorden in mijn hoofd had.

Je hoort nooit meer de opgewekte stemmen van kinderen  die uit school koen, je rijdt nooit meer langs als zij brigadieren , je hoeft ze nergens meer heen te brengen want zij zijn al verhuist naar hun eigen woning, ze hebben zelf de stappen naar onafhankelijkheid gecreëerd die ik allemaal heb vastgelegd op foto en film, natuurlijk gepaard gaande met tranen en knuffels.

Je eindigt in een leeg nest zoals ik dat noem en alle gedenkwaardige dagen sla je op in je hart en je geheugen. Ik kijk elke dag wel terug naar die beelden, hun diploma in ontvangst nemen, trouwen op Santorini, het veterdiploma krijgen of het rijbewijs halen. Je denkt terug aan telefoongesprekken als ze voor het eerst uit huis gaan, je staat altijd voor ze klaar als back and call.

Ik zie ze maar weinig maar ben afhankelijk van quality time als ik ze zie. leven geworden dieper, de bezoeken zijn minder over thuiskomen en meer over samen tijd doorbrengen. Het doet je goed als ze je opbellen voor vragen en antwoorden, of als ze mij vertellen dat ze het leuk hebben gehad op vakantie voor de eerste keer met kind.

Ik was er altijd voor ze toen ik ze groot bracht maar ook nu in volwassenheid. Je bestudeert het opgroeien, hun leven, hoe zij zelf oefenen met alle uitdagingen om hen heen.

Ik kreeg wel eens vragen naar mijn hoofd van wat doe je de hele dag eigenlijk mama, maar ze hadden er geen weet van op dat moment. Als zij dat nu vragen dan heeft die vraag een hele andere betekenis want ze weten dat er nu andere dingen zijn waar ik voor moet zorgen. Er is in hun leven geen moeder meer die hen knuffelt ter plekke als zij verdriet hebben, die een kop warme chocolademelk maakt als zij willen praten over iets wat in hun leven is gebeurd. Mama die de was op hun kamer neerlegt en die dan meteen met alle drie afzonderlijk een praatje maakt hoe hun dag was.

Ze hebben nu hun eigen leven maar dat houdt niet in dat ik stop met moeder zijn. Je groeit alleen uit to iemand anders, je bent niet alleen moeder, je bent ook oma, je bent vriendin, raadgeefster. Maar je bent ook jij, je eigen persoonlijkheid, die ook een eigen leven invulling wil geven.

In totaliteit gaat het zich alleen om het geven en waarderen van liefde zonder reden en verplichtingen of motieven. Je doet geen alledaagse dingen meer die hun gewend zijn van jou als moeder mits dat je op bezoek bent en ze en appel meeneemt omdat dat gezond dis of je neemt hun lievelings gebakje mee.

Ouders zijn ook kwetsbare individuen maar zijn ook heel gecompliceerd. Je wereld verschuift zodra je kinderen jouw nest verlaten maar mijn drie Godsgeschenken zal ik altijd blijven koesteren.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.