Mijn lessen van 2014

Door Kruimel gepubliceerd op Saturday 27 December 23:17

Nu het jaar gelukkig bijna voorbij is, kijk ik terug op een jaar welke ontstuimig is geweest. Een jaar om heel snel weer te vergeten. Behalve de lessen die ik ook dit jaar weer heb mogen leren.

 

 

Zekerheid

Op de valreep van 2013 mocht ik er achter komen dat een zekerheid die ik dacht te hebben, toch geen zekerheid bleek te zijn. Als zeer trouwe werknemer werd ik zonder pardon de straat op geschopt. Mijn vermeende zekerheid, omdat ik een vast contract had , bleek dus een wassen neus. Zekerheid? Wat is zekerheid? Door deze gebeurtenis bedacht ik me dat er helemaal geen zekerheden zijn in het leven. Dat een vast contract helemaal niks zegt. Nee erger nog .. te lang bij een zelfde baas werken kan je nog veel meer moeilijkheden opleveren. De wereld draaide immers door in die tijd dat jij lekker op je eilandje zat. Wordt je ineens op een bootje gezet naar het vaste land, kom je er achter dat alles zodanig veranderd is (lees, de arbeidsmarkt en de wereld van het werk zoeken) dat je eigenlijk bijna nergens meer tussen past.

Geld maakt wel degelijk gelukkig

Om geld heb ik nooit gegeven. Geld vond ik niet echt belangrijk. Geld maakt immers niet gelukkig….. toch? Wanneer je door je werkloosheid alle eindjes aan elkaar moet zien te knopen en je, je ernstig zorgen begint te maken over hoe het verder zal gaan. Beginnen die briefjes die je niet meer in je portemonnee hebt toch ineens wel heel erg belangrijk te worden. Nu financieël betere tijden op komst zijn, kan ik zeggen dat dat me toch echt wel heel erg gelukkig maakt. Ik hoef niet rijk te zijn. Zeer zeker niet, maar geld is nu eenmaal nodig om de dingen te kunnen doen die je gelukkig maken. Dus ja. In zekere zin maakt geld dus wel degelijk gelukkig.

Horizon verbreden

In tijden van nood en moeilijkheden is het heel verleidelijk te zwelgen in zelfmedelijden, te blijven hangen in dat wat er niet goed is gegaan. Wanneer je pogingen om er iets van te maken ook niet worden beloond, is het noodzaak toch je horizon te verbreden.  Soms moet je nu eenmaal iets doen wat je eigenlijk niet wilt. Soms moet je wellicht eerst een stapje terug doen. Wanneer je, je horizon verbreedt zullen er uiteindelijk echt wel andere deuren voor je openen. Stilstand is immers achteruitgang.

Over je hart strijken en keuzes maken

Begin van 2014 begon voor mij zoals al eerder vermeld zwaar klote. Op een heel  lelijke manier ben ik uit een bedrijf gewipt. Mijn sollicitatiepogingen leverden ook niks op gedurende de afgelopen 11 maanden. Toen ik ineens vanuit het niks een bericht kreeg van 1 van mijn oude werkgevers moest ik toch wel even slikken. Laat het toch net de man zijn die ik wel kon uitkotsen, die mij een baan aanbiedt. Nu kon ik koppig zijn en boos blijven, maar dat zou me niets opgeleverd hebben uiteindelijk. Zoals eerder gezegd, stilstand is achteruitgang. Uiteindelijk heb ik toch moeten slikken en mijn hand over mijn hart moeten strijken. Met een zekere achterdocht heb ik toch de baan geaccepteerd.  Uiteraard blijf ik op mijn hoede, maar juist door deze baan zal ik uit de moeilijkheden komen waarin ik al tijden zat. Ik zie het als een opstapje naar beter. Ook mijn partner heeft keuzes moeten maken. De keuze tussen een opleiding gaan doen voor iets wat je heel graag wilt, of een baan accepteren waar je niet direct voor zou kiezen. Zoals al eerder gezegd moet je soms dingen doen die niet je voorkeur hebben. Maar door de baan te accepteren wat niet zijn eerste keuze was, helpt hij ons gezin nu uit de ondergang. Dus een tweede keuze hoeft zeker niet de verkeerde te zijn.

Niets is zwart wit

Misschien wel 1 van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd dit jaar is het feit dat niks zwart wit is. Het feit dat ik mijn baan verloor, gaf me in eerste instantie het gevoel dat ik de grond onder mijn voeten kwijt was. Het heeft ook de nodige zorgen met zich meegebracht aangaande het verblijfsrecht van mijn gezin in Belgie. Desondanks was mijn ontslag eigenlijk het beste wat me heeft kunnen overkomen. Al een hele tijd ging ik volledig over mijn eigen grenzen. Direct na mijn zwangerschapsverlof ben ik fulltime gaan werken, hoewel ik lichamelijk gewoon ziek was. Zeven maanden lang heeft mijn partner voor onze baby gezorgd, terwijl ik 13 uur per dag van huis was. Door mijn ontslag ben ik in staat geweest eindelijk eens een band op te gaan bouwen met mijn eigen dochter. Heb ik de kans gekregen haar eerste stapjes te zien zetten, haar eerste woordjes te horen zeggen. Iets wat ik niet had gehad als ik mijn baan nog had gehad. Ook voor mijn gezondheid is het goed geweest een time-out te nemen. Je kunt immers niet jarenlang over je eigen grenzen blijven gaan.  Ik ben er dan ook van overtuigd geraakt dat je op 1 of andere manier krijgt wat je moet krijgen in het leven. Hoewel het enerzijds een hoop verdriet en ellende kan opleveren, kan iets ook uiteindelijk het beste zijn wat je kon overkomen. Het is maar net hoe je het bekijkt…. Immers niets is zwart wit.

Vertrouwen en hoop

Iets wat me voor mijn voeten is gegooid het afgelopen jaar is vertrouwen en hoop. Ik dreigde dat enigszins kwijt te raken. Maar keer op keer werd het me duidelijk dat het zo ontzettend belangrijk is dat je vertrouwt op de kosmos. Wanneer je alle hoop en vertrouwen verliest, verlies je alles. Uiteraard krijg je niks voor niks. Overal moet aan gewerkt worden. Maar zolang  je, je best blijft doen, blijft focusen op je toekomst. Blijft genieten van de kleine dingen in het heden. Wanneer je in de spiegel blijft kijken en bij jezelf te raden gaat wat er gedaan moeten worden. Wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor jezelf.  Dan zullen er uiteindelijk deuren geopend worden.  En dat blijkt. Net op de aller allerlaatste valreep, openden zich maarliefst 2 deuren. Deuren naar de volledige oplossingen voor ons probleem. Deuren naar een betere toekomst. Deuren die ons gaan brengen waar me moeten zijn.

Al met al kijk ik terug op een moeilijk, maar heel leerzaam jaar. Ik ben er zeker van dat 2015 een topjaar zal gaan zijn. Een begin naar iets moois. Een begin van een stukje rust. Een stukje rust waar ik heel lang op gewacht heb.

Ik wens iedereen een fantastisch 2015! En bedenk... hoe moeilijk je het ook hebt.. ook voor jou komen betere tijden. Zolang je maar hard werkt en blijft vertrouwen.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie toekomst gewenst voor jou en je gezinnetje ;-) Blijf doorzetten, dan kom je er wel.
Geniet van een goed nieuw jaar na alle ellende.
Jij hebt behoorlijk geknokt en wens je een gelukkig en makkelijker 2015
Knap geschreven artikel en ik hoop van harte voor jou dat 2015 een bijzonder mooi jaar wordt:-)
Vertrouwen dat het universum je geeft wat je nodig hebt. Ik kan me daar zeker in vinden. Ik wens jou en je gezin een fantastisch 2015 toe!
Een bewogen jaar met een belangrijke levensles...
En eigenlijk ondanks alles het grootste cadeau jullie dochter te mogen zien opgroeien..

Vertrouw op de kosmos; vertrouw op de voorzienigheid van het Universum.. dan komt alles goed.. het is gewoon waar.
Mooi geschreven, wens je die rust zo toe ook en dat je die lang mag behouden, jullie ook een fijn 2015.