Bad Santa day

Door Elly2 gepubliceerd op Thursday 25 December 22:18

Je hebt het allemaal wel eens. Je wordt wakker en je denkt, dit gaat 'm niet worden vandaag! Zo ook bij Santa. Hij werd wakker op eerste kerstdag en voelde het meteen: zijn hoofd voelde aan alsof het in een bankschroef zat, hij was chagrijnig en hij had overal spierpijn. Het waren weer zware dagen geweest en ook Santa wordt wat ouder. Nou ja, dacht hij, gelukkig is al het werk gedaan en kan ik vandaag lekker onderuit met een boek relaxen om tot rust te komen.
Hij stapte z'n bed uit en riep: 'Claus, Claus, kom als de sodemieter hier met die luie elfenkont van je!'



Claus kwam meteen aanrennen en antwoordde: 'Ja Santa, ik ben er, wat is er aan de hand?'
'Maak eens een warm bad voor me en haal de krant en als ik dan over een uurtje uitgebadderd ben, wil ik een uitgebreid ontbijt met de krant en de rest van de dag wil ik niets of niemand meer horen!'

Claus stotterde en stamelde iets wat voor Santa niet te verstaan was.
'Wat brabbel je nou toch allemaal, mormel!'
'We zijn een kind vergeten, Santa!'
'Nee, dat ga je niet menen! Je denkt toch niet dat ik er weer helemaal uitga voor één zo'n snotjong?'
'Ja maar Santa, dat is toch zielig? Alle kinderen hebben toch recht op een cadeautje van Santa?'
'Oké oké en heeft dat joch dan ook nog wensen?'
'Ja Santa, ik heb z'n brief hier. Het is een jongetje van acht jaar en hij heet Sander.'
'Nou, geef eens hier dan', zei Santa nog chagrijniger dan hij al was en hij las de brief van Sander.
 

                    Liefe Santa,

                    Ik zou heel graag een Nintendo willen hebben en een leuk spelletje.                           Maakt niet uit welk spelletje als er maar geen bloet bij is, want dat mag                     niet van mamma.

                    Groetjes, Sander


'Huh', zei Santa, 'dan heeft dat jong lekker pech, want alle Nintendo's zijn op. Kinderen van tegenwoordig kunnen niks anders meer vragen. Alleen maar computers en alles wat daarbij hoort. Lekker buiten spelen doen ze nooit meer. Als het moet, dan moeten we er maar naar toe, maar die Nintendo kan hij op z'n buik schrijven. We gooien wat in die slee, een voetbal of zo, en we gaan nog even bij dat kind langs.'
Ondanks z'n chagrijnige bui kon Santa het natuurlijk niet zomaar laten gaan dat hij een kind vergeten was.
'Nou hup, snel naar die slee.' Hij liep richting stal, maar Claus liep niet snel genoeg naar Santa's zin. Hij gaf hem een schop onder z'n kont en Claus vloog een aantal meters door de lucht. Wrijvend over de pijnlijke plek op z'n achterwerk, holde de elf snel verder.

Bij de stal aangekomen schopte Santa tegen een lege fles aan. 'Wat is dit nou weer', snauwde hij tegen Claus.
'Niet van mij hoor', zei Claus snel.
'Nee? En van wie dan wel?'
Claus wees met zijn kleine kromme vingertje.
'Ja, en kun je me dan vertellen waar je nu naartoe wijst met dat wormpje?'
Maar Santa zag het al, Rudolf stond niet erg vast op de poten, wat ook meteen de rode neus van het beest verklaart.


'En nu?, brieste Santa, 'kunnen we nu wel weg?'
'Ik denk dat het wel lukt', opperde Claus, 'Rudolf is tenslotte niet het enige rendier. Gelukkig hebben we er nog acht. Die moeten Rudolf dan maar een beetje helpen.'
Zo gezegd, zo gedaan. Alle rendieren werden ingespannen, ook zij waren lichtelijk verbaasd dat ze er weer op uit gingen.

Santa en Claus namen plaats in de slee en Santa gaf het commando aan de rendieren: 'Hup, Dasher, Dancer, Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donder, Blitzen en Rudolph, daar gaan we weer!' Wie dat ooit had uitgevonden om alle namen van alle dieren te noemen was stompzinnig! Oh, dat had Santa ooit zelf gedaan. Nah ja, iedereen maakt fouten.
De rendieren hadden inmiddels een flinke aanloop genomen en vlogen nu de lucht in. De slee maakte af en toe een slingertje naar links of naar rechts, het was duidelijk dat Rudolf de situatie niet helemaal in de hand had, maar een kniesoor die daarop let.

Het was een prachtige ochtend. De zon scheen en het had gesneeuwd die nacht. Het landschap was één witte, schitterende pracht, alsof het diamantjes gesneeuwd had, zo mooi!
Santa kon zowaar een beetje ontspannen, maar dat werd snel minder toen ze Nederland naderden. Een zwarte lucht wachtte hen al op en al snel kwamen ze in een hevige bui terecht.
Doornat van alle viezigheid die uit de hemel kwam vallen, kwamen ze aan bij het huis van Sander.
Het was nog vroeg in de ochtend en er was nog weinig leven waar te nemen in het huis. Wel zagen ze een jochie van zo'n acht jaar oud een beetje treurig in de kamer zitten. Hij had een soort van beugels langs z'n benen en zat in een rolstoel. Dat moest Sander wel zijn.

'Tsja, dan heeft dat jong ook niets aan een voetbal, hè', mopperde Santa. 'Maar daar kan ik wel wat aan doen.'
Hij dwierreldwarrelde wat met z'n handen en een vrachtwagenlading vol magische poolsneeuw stortte over Sander heen. Oeps, jeetje, nondeju, dacht Santa (eigenlijk kwamen er heel wat heftiger krachttermen, maar het is een kerstverhaal, dus houden we het netjes), het blijft toch altijd lastig om goed te doseren.
Sander was door de klap uit z'n stoel gevallen en lag op de grond te spartelen.
Het voordeel van magische poolsneeuw is echter dat het in een seconde weer verdwijnt, dus voor Sander maar kon bedenken wat er gebeurde, was de sneeuw alweer weg en keek hij verdwaasd om zich heen. Hoe kwam hij nou toch ineens op de grond terecht? Hij tijgerde zo'n beetje naar z'n stoel toe om zich aan op te hijsen, maar terwijl hij dat aan het doen was voelde hij ineens tintelingen door z'n benen gaan.
Wat is dat nou, dacht Sander, zoiets heb ik nog nooit gevoeld. Toen hij een beetje bibberig op z'n benen stond, voelde hij er ineens kracht doorheen stromen. Sander wist niet wat hem overkwam, hij had dit nog nooit meegemaakt. Voorzichtig liet hij de stoel los en zette het eerste stapje in z'n leven. Dit ging wonderwel goed en een paar minuten later kon Sander al aardig lopen. De tranen stroomden over zijn gezichtje van geluk. Pas toen zag hij de cadeautjes die Santa had achtergelaten. Hij pakte de voetbal en rende naar de slaapkamer van z'n ouders. 'Pap, mam, kijk nou wat ik van Santa heb gekregen!'

Santa keek naar Claus en gromde: 'Zijn we nu dan klaar? Kom we gaan naar huis, kan ik eindelijk in bad!'

 

-ELLY-

Reacties (25) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen en beoordeeld.
mooi
dank je :)
Rudolph, the drunken reindeer...

Maar wat een mooi wonder. En het mooie is, dat dit soort ervaringen nog werkelijkheid kunnen worden ook. Ook in 2015!
Ik kijk al uit naar de wonderen, die we het komende jaar weer mee gaan maken.
Ja, mooi hè :)
Santa die een kind vergeet kan ook echt niet. Gisteren nog een leuke film op België gezien over hetzelfde onderwerp. Ik ken trouwens heel wat kinderen die nog steeds vrolijk op straat spelen. Hier in de straat is het namelijk heel normaal om kinderen te zien. Mijn nichtjes zijn ook veel buiten. :)
Die film heb ik ook gezien. Moet toegeven dat ik Eve een stuk mooier vinddan de S-1 :)
tegen Schweiz
1
JA Eve is zeker een stuk mooier, jammer dat ze opgeblazen is. :)
Dat is inderdaad doodzonde :)
Gelukkig spelen er nog genoeg kinderen buiten. Dat kan Sander nu ook weer :)
Wat mooi, een chagrijnige santa, dronken Rudolf en dan zo'n pracht geschenk! Lekker geschreven!
dank je :)
Dat dwierreldwarrelen lijkt me best handig. Kan ik dat ook leren?
Leuk verhaal!
Kweet niet hoor, ik denk dat alleen Santa dat kan.
Dank je :)