Over onzin gesproken

Door Leny gepubliceerd op Sunday 21 December 11:54

Ter waarschuwing, dit is een sterk erotisch verhaal uit de koker van een fantasierijke schrijfster.

Als je bedenkt dat elke dag ruim 1 miljoen merendeel mannen bellen naar een sekslijn, dan vraag je jezelf als vrouw toch af, wie die lijnen toch bedienen. Ik heb wat onderzoek gedaan en ben tot de volgende verrassende conclusie gekomen. Je wordt er hartstikke rijk mee, als je het goed doet natuurlijk.

Je moet gewoon bij de KPN wat lijnen laten aansluiten, die doorverbinden via een computer naar een dame die lekker anoniem blijft, die lult elke man tot zijn hoogtepunt, want daar bellen ze tenslotte voor. En het enige wat die dame aan de foon moet doen is een hoop seksfantasie hebben om in het verhaal van die man mee te gaan.
Ik was zo gelukkig dat ik bij een dame mee mocht luisteren naar zo’n gesprek en hoe dat in zijn werk ging. Ik moet je eerlijk zeggen, je kon mij bij elkaar vegen, Hoe deze vrouw, lief huisvrouwtje, leuk gezin twee kids, lieve man die zich het leplazerus werkt voor de nieuwe auto en vrouwtje zorgt voor haar eigen zakcentje door de zakken te legen van de telefoonmeneertjes.

"Ja, hallo met Anita: Ze heet anders maar goed, dat is altijd zo.

 "Ha, Anita je spreekt met Erik, zeg heb je zin in een heet gesprek?”

Natuurlijk had Anita, dat en klikte haar stopwatch aan, elke minuut was kassa voor haar, voor hem was elke minuut een zwaardere telefoonrekening, maar dat was voor latere zorg.
" Ik hou van leer, ik hou van zwepen, heb je dat?” Natuurlijk had Anita dat en keek snel in de kamer rond wie of wat ze kon bemeppen, ik ging snel op een andere stoel uit de buurt van haar zitten.

"Heb je geen zin in een dubbel pak op je flikker, zo lekker van twee mooie dames?”

Ik zat er op te wachten, Anita was mij een kunstje aan het flikken en met een nee schuddend hoofd en de handen nee zwaaiend lachte zij zich een ongeluk.

"Kun je dat met twee?”

 “Lieverd wij vrouwen kunnen alles, dat weet je toch.” En ze stond op en trok mij van de stoel, gebaarde naar de plastic speelauto van haar zoontje en deed gebarend dat ik er mee op de laminaatvloer mee moest meppen.

 

 

Dus ik niet zo maf op de knietjes en wachtend op het seintje. Anita deed de speaker wat luider zodat ook hij kon meegenieten van mijn gehijg, maar dat kwam van mijn rugpijn. Ga zelf maar eens op je zere knietjes zitten en voorover op een laminaatvloer voorover zitten wachten totdat je op de vloer mag meppen. Dan spoor je toch niet lekker. En ik werd er niet eens voor betaald. Maar lachen is gelukkig nog altijd gratis.
En fantasie doet een hoop met een mens, je speelt het spelletje mee en voor ik het wist zat ik op haar laminaatvloer te meppen met de plastic auto van Jannetje die gelukkig dit leed niet aan hoefde te zien. Anita moest nog even vertellen hoe zij eruit zag en in verband met de privacy gaf zij een Marilyn Monroe signalement door.

Ik fluisterde nog aan Anita: "Joh je moet gaan stotteren, rek je meer tijd" maar dan zou die knakker ophangen dus liet ze het maar zo.

Hij vond die meppen van mij heerlijk en ik hoorde het gekronkel achter zijn bureau, een pen viel, zijn koffiekopje knalde op de grond, kortom het hele bureau werd leeg gevaagd van genot, terwijl meneer toch alleen was, dachten wij. Ineens hoorden wij door al die standjes heen een vrouwenstem die riep: "Harder, mep mep mep mep me toch."

En wat deed ik? Juist ik ging steeds harder op het laminaat rammen, het autootje werd al iets krommer qua vorm.
Anita ratelde haar mepverhaaltje af ( is altijd hetzelfde) en vroeg tussen door of het lekker was terwijl ze tegen mij fluisterde dat hij volgens haar de secretaresse een beurt aan het geven was. Ik nog heel lullig: "Kijk nou uit, direct slaat ie haar hersens in met de presse-papier, weet jij veel!”

''Mep toch door teef."

Hoorde ik ineens door de foon de stem van de dame aan de andere kant van de hijglijn. Daar sta ik ineens boos op en voordat Anita mij tegen kon houden greep ik die telefoon en brulde: "Zeg torrebak, wie denk jij wel niet dat je bent dat je de baas kan wippen wil niet zeggen dat ik je teef ben, stuk trekletter dat je bent, ouwe trekpot, krijg een dikke lip van boven en onder en hoop dat hij je helemaal de pokken slaat.”

Ik gaf boos de telefoon aan Anita. Mijn boosheid over dat woordje teef deed mij de das om, haar niet.
"Tjeetje Anita, mag ik je nog eens bellen met je vriendin wat waren jullie goed zeg. Bedankt", en met een zucht werd er opgehangen.

Ik keek verbaasd naar Anita.

 "Ja, wat nou, ik kon het even niet hebben, op mijn knieën voor een vrouw en dan nog uitgescholden worden voor teef, die bitch, wie is ze dan wel," als een soort verontschuldiging naar Anita toe.

 “Geeft niet meissie, ze heeft een hoogtepunt gehad en dat alleen doordat jij uit je dak ging, ook die bestaan.” Mijn toeter viel open van verbazing. De lachstuip daarna bezorgde ons beiden een gezonde spierpijn in de buik.

                                                                  

©

leny kruis

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ga vanavond ook maar eens iemand met mijn woede klaar laten komen, hahaha... heb je nog een nummer van die Erik?