Een onvergetelijke kerstvakantie. 4

Door Knuffelbambi gepubliceerd op Saturday 20 December 16:16

Hoofdstuk 4: De plaats van de ramp.

Amy's straat is nog steeds afgesloten. De jonge, vriendelijke agent van gisterenavond doet teken dat Matt naast de afsluiting mag parkeren. Hij zet de motor uit, doet zijn veiligheidsgordel los en zegt dan zonder om te kijken : "Blijf maar even zitten. Ik kom direct terug." Matt stapt alleen uit en gaat naar de agent. Het is al terug een beetje aan het sneeuwen.

Ondertussen is het heel stil in de auto. Jake, die ook vooraan zit, draait zich om naar de achterbank. Schuin achter hem zit Amy met haar gezicht naar beneden gericht. Hij kan goed zien dat haar gezicht er vermoeid uit ziet en haar ogen zich meer en meer vullen met tranen. Nick die achter hem zit, houdt haar hand stevig vast. "Een echte vriend," denkt Jake in zichzelf. Dan ziet hij door het achterraam Matt weer aankomen.

Matt opent het portier en zegt dat het toch niet zo veel nut heeft om te gaan kijken. Dat er echt niets meer recht staat. Amy knijpt zachtjes in het hand van Nick. Hij kijkt haar aan, maar ze beweegt geen vin. Dan zegt hij : "Laten we haar toch maar even een kijkje nemen." "Zoals je wilt, Nick," zegt Matt. In alle rust sluit hij zijn portier en opent dat van Amy. Hij steekt zijn hand uit om haar uit de auto te helpen. Zij neemt die aan en stapt uit. Nick die ook al uitgestapt is, gaat naar Amy, neemt haar hand en samen gaan ze richting de plek van de ramp. Terwijl Matt het portier sluit, komt Jake naast hem staan. Hij ziet het bezorgde gezicht van zijn broer en zucht. Samen volgen ze het andere duo.

De buurvrouw, Nora, die de brandweer had gebeld staat Amy op te wachten. Als ze haar ziet, komt ze naar haar toe gelopen en zegt : "Sorry Amy, sorry dat we zo laat thuis waren. Sorry dat ik niet vroeger heb kunnen bellen." Amy geeft Nora een knuffel en zegt ondertussen : "Jij kon hier ook niets aan doen Nora. Geloof me maar. Het is niet jouw schuld." Nora neemt Amy troostend bij de schouders en zegt : "Ik zou zeggen dat je gerust bij ons mag komen slapen, maar ik begrijp dat dit te pijnlijk is voor jou." "Ja," zegt Amy. "Maar zijt gerust, ik heb een slaapplek. En daar mag ik blijven zo lang ik wil. En voorlopig ben ik daar zeer blij mee. Maar toch bedankt Nora." De buurvrouw laat Amy los en knikt nog even. Amy gaat in het midden van de plek staan waar tot gisteren haar huis stond. Ze kijkt ernaar en blijft er wezenloos staan. Na vijf minuten zakt ze door haar knieën en begint te huilen. Matt wil naar haar toe gaan, maar Nick die bij hen was komen staan houdt hem tegen. "Laat ze maar even," zegt hij tegen zijn baas. Hij kijkt zijn werknemer aan, die knikt en dus blijft Matt waar hij is.

Ondertussen is het alweer harder beginnen sneeuwen. Na een kwartiertje vind Nick het welletjes geweest en gaat naar Amy toe. Hij helpt haar voorzichtig recht en zegt: "We moeten maar eens gaan." Ze stopt met wenen, veegt de laatste tranen weg en zegt met bevende stem: "Ja, dit hoofdstuk is afgesloten." Hij bied haar zijn arm aan en zij haakt haar arm erin. Met het gezicht naar de grond gericht, stapt ze samen met Nick naar de auto terug. De andere twee mannen draaien zich om en stappen een beetje voor het tweetal naar de wagen.

De twee broers lopen dus een beetje voorop en als ze bijna bij de afsluiting terug zijn, zien ze de agent staan praten met een jonge vrouw. De agent ziet de twee mannen terug komen en zegt tegen het meisje dat ze even moet wachten. Hij gaat naar Matt toe en die vraagt: "Zijn er problemen meneer de agent?" "Ja meneer. Die jonge dame daar wil dringend met juffrouw Amy spreken." "Dat is nu niet het moment," zegt Matt. "Ik weet het meneer McInley, maar ze wil niet luisteren." "Geef haar mijn adres en zeg haar dat ze vanaf morgen welkom is." "Ja meneer, zal ik doen," zegt de agent en keert terug naar het meisje. Ondertussen zijn Nick en Amy bij de twee broers gekomen. "Problemen?" Vraagt Nick. "Niet voor vandaag," zegt Matt. En dan gaan ze allen zwijgend verder voorbij de afsluiting naar de auto. Het meisje ziet hen passeren en wil iets zeggen, maar de agent snoert haar net op tijd de mond met zijn vinger. Ze kijkt hem verbaasd aan, maar laat het viertal gewoon passeren. 

Terug in het huis van de baas aangekomen, verwelkomt Maria het viertal. Ze trekken hun jassen uit en hangen die aan de kapstok. Ook hun natte schoenen krijgen een plaatsje in de gang onder de verwarming. Maria vraagt of er iemand zin heeft in een warme tas verse soep en daar zegt niemand nee tegen. Met z'n allen gaan ze naar de keuken en zetten zich aan de tafel. Maria schenkt hen één voor één een tas soep in en in stilte wordt deze opgedronken. Als haar tas leeg is, staat Amy recht. Uit beleefdheid staan ook de mannen op. "Ik ga naar mijn kamer," zegt ze stilletjes. Wanneer Amy de keuken heeft verlaten gaan de mannen weer zitten. Zonder iets te zeggen, drinken ze hun soep op. Na een tijdje zegt Jake: "Ik moet het restaurant gaan open doen. Tot later." Hij staat op, geeft Nick een kus en vertrekt. Nick kijkt Matt aan en vraagt dan: "Wat was dat daarstraks met dat meisje?" "Die wilde Amy spreken, maar ik heb gezegd dat het nu niet de moment was." "En weet je waarover?" Vraagt Nick nieuwsgierig. " Nee, mijn hoofd stond er niet naar. Dus dat van Amy al helemaal niet dan." "Dat is waar, meneer. En wat nu?" "Ik heb de agent aanbevolen mijn adres te geven en te zeggen dat ze vanaf morgen welkom is."zegt Matt. "Misschien is het het beste dat jij dan ook aanwezig bent, Nick." "Ik zal er zijn baas." Nick staat op en zegt : "Ik ga nog even bij Amy kijken." Matt knikt en terwijl Nick de keuken uitloopt zegt hij nog :"Bedankt voor de soep Maria." "Graag gedaan," zegt die terug.

Nick gaat naar boven, klopt op de deur van de kamer waar Amy logeert. Hij klopt zachtjes op de deur, maar er komt geen antwoord. Stilletjes opent hij de deur en ziet haar liggen op het bed. "Amy," vraagt hij zacht. Maar er komt geen reactie. Op zijn tenen loopt hij naar haar toe, gaat op de rand van het bed zitten en streelt haar haren. Ze opent haar rooddoorlopen ogen en glimlacht flauwtjes naar hem. "Ik ga naar huis. Als je me nodig hebt, bel je me maar. Ik kom morgen nog eens langs." Amy knikt en sluit weer haar ogen. Nick staat op en gaat weer naar beneden. Daar staat Matt hem op te wachten. Hij vraagt hoe het met haar is. "Ze slaapt," zegt Nick. "Ik denk niet dat ze vandaag nog haar kamer uitkomt." "Maar ze moet straks toch nog iets eten," zegt de baas bezorgd. "Ik zou niets forceren, meneer." probeert Nick hem gerust te stellen. Matt knikt en Nick vertrekt.

Meneer McInley begeeft zich naar de woonkamer en schenkt zich een whisky in. Hij zet zich in de zetel en zet de televisie aan. Uren kijkt hij zonder echt te zien wat hij kijkt. Zijn gedachten zijn bij Amy. Wat kan hij nog voor haar doen. Hoe kan hij haar gelukkiger maken. En waarom moest dat meisje haar spreken. Hij had dat kind hier nog nooit gezien. Als die morgen echt komt, zal het weer een slechte dag worden. Of misschien ook niet. Wie zal het zeggen. En misschien komt die ook niet en zien we haar niet meer terug. Uren gaan voorbij. Zijn whisky blijft onaangeroerd. En dan schrikt hij op als Maria hem op de schouder tikt. Hij kijkt haar verbaasd aan. "Ik kwam maar even zeggen dat Amy in de keuken nog een tas soep aan het drinken is," zegt ze.  Matt staat op, zet zijn vol glas op het salontafeltje en maakt aanstalten om naar de keuken te gaan. Maar Maria houd hem tegen. "Ik denk niet dat ze gezelschap wilt, meneer." "Natuurlijk niet," zegt hij. Matt gaat terug zitten, neemt zijn glas en drinkt het in één keer leeg. Hij geeft het aan Maria en vraagt of ze het voor hem nog eens wilt bijvullen. Ze neemt het glas aan en gaat naar de bar. Op dat moment horen ze de keukendeur opengaan. Matt springt recht en gaat naar de hal. Maria kan hem nu niet tegenhouden. In de hal ziet hij Amy naar de trap gaan. "Amy?" Ze draait zich om. Haar ogen zien nog altijd rood van het wenen. Hij gaat naar haar toe. Vlak voor haar blijft hij staan. Amy begint te blozen, haar witte gezicht krijgt een beetje kleur. "Gaat het een beetje," vraagt Matt bezorgd. Ze kijkt naar haar voeten. Hij doet een stap dichter, zet zijn vinger onder haar kin en brengt haar gezicht omhoog. Amy's hart begint sneller en sneller te kloppen. Ze kijkt in zijn mooie ogen en haar benen beginnen te trillen. Met bevende stem antwoord ze: "Nee, ik zou graag terug gaan liggen." Op dat moment komt Maria de hal in met een glas whisky en zegt: " Meneer, uw drankje." Geschrokken laat hij Amy's gezicht los en gaat terug naar de woonkamer. Amy gaat terug naar haar bed.

Hoofdstuk 5: Het vreemde bezoek.

In opmaak.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.