Zie je aan mij dat ik kanker heb?

Door Lucifall gepubliceerd op Saturday 20 December 10:28

Bijna ben ik bij de deur van mijn flat en die vraag word mij gesteld. Een vraag die door merg en been gaat. 'San, zie je aan mij dat ik kanker heb?'

'Mijn allerliefste schoonzusje'

Vonneke, Klein, sprankelend, humor; als we elkaar zien moeten we altijd lachen; gewoon lachen, want het leven biedt immer wat moois. Met Von heb ik dat en ook al lopen we elkaars deur niet plat, in de geest blijven we voor altijd schoonzus.
Soms kan men wat men pleegt te noemen 'ex schoonzus' voor altijd jouw schoonzus blijven. Forever welteverstaan. Met mijn broer, huidige schoonzus en legsel heb ik sowieso geen contact, niets vreemds, want dat is vaker geweest..

24 jaar geleden

Op een samenzijn bij mij thuis laat mijn schoonzus haar buik zien. Een dikke buik met een ietwat uitpuilende navel. 'Jee Von, je bent zwanger!' was mijn reactie..
Niets bleek minder waar.
De week erna ben ik aan het werk en word gebeld.
'Hoi San, met Yvonne. Ik kom net uit het ziekenhuis. Ze hebben een gezwel in mijn buik gevonden met de grootte van een voetbal. Ik heb eierstokkanker. Ik vertel het je broer en hij zegt dat ik mijn bek moet houden want hij moet slapen, want meneer moet sporten...'

Ik meld me af op mijn werk en fiets naar haar toe. Mijn broer heb ik het bed uit geschreeuwd..

Von en ik zijn toen de stad ingegaan om een nachtpon e.d. aan te schaffen.
Diezelfde week werd ze geopereerd. Alles werd weggehaald: baarmoeder en eierstokken.
Daar zat ze met haar immer stralende ogen. Gewoon rechtop in bed. Om haar heen mensen waar de doodsangst op het gezicht stond af te lezen..

'Hee, laten we gezwellig doen en ons gevoel voor tumor blijven houden. '

Er bleken uitzaaiingen naar het buikvlies te zijn waardoor haar overlevingskans 30% was. Meerdere keren werd ze geopereerd moest ook aan de chemokuren. Ik was erbij bij de chemokuur.. Samen wachtten we op wat komen ging. Von begon er al grapjes over te maken. Ik voel helemaal niks!
Dat duurde tot de werking tot uiting kwam en de intense misselijkheid begon...
Wonder boven wonder sloeg zij zich er doorheen. In die tijd deed mijn broer wat hij behoorde te doen. Hij zorgde liefdevol voor haar en kookte vitaminerijke culinaire maaltijden..

Maar toen....

Toen hij.. Het liefst zou ik schelden, vloeken en wat niet meer... toen raakte hij in Babba. Niet een beetje maar op zijn broers.. Hij moest en zou een week in retraite in een kamp van Babba... Er kwam een onherkenbaar wezen terug..
In die week heeft hij en passant ook nog een vrouw zwanger gemaakt-
Geloof me ik snapte helemaal niets meer van deze wereld. Hoe kun je dit een partner aandoen?
Yvonne zette hem uit huis.

Ramses werd geboren. Een vrolijk ventje. De ouders bleven niet bij elkaar. Zij vertrok na de bevalling met kind naar Diemen. Mijn broer had al die jaren een omgangsregeling. Maar toen hij zijn huidige vrouw ontmoette veranderde dat. Zij werd zwanger en begon er als drs in de pedagogiek op te hameren dat het niet goed voor hun kind zou zijn als die drukke Ramses nog over de vloer zou komen. Op een avond legden ze me dat voor. Ik was ontzet en reageerde dat als ze dat zouden doen zij het aankijken niet meer waard zouden zijn.
Ik heb ze toen een paar maanden niet gezien als ik met Yvonne naar Griekenland ga.
Daar hoor ik dat ze daad bij woord hebben gevoegd en een ventje van 7 hebben verbannen.
Nog nooit heb ik zo gehaat...
Ik belde na terugkomst woedend op. Mijn broer gooide de hoorn erop en verbrak het contact. Niet alleen met mij, maar ook met mijn ouders. Op feesten en partijen waren Yvonne en nieuwe partner standaard aanwezig. Zo ook op de 65e verjaardag van mijn vader. Zij had af en toe nog wel contact met mijn broer. Tijdens het diner fluistert ze me toe: 'je broer heeft een dochter gekregen.. Nu kan hij iedere dag aan je denken want het is jouw evenbeeld.' Zo hoorden wij dat wij een nichtje hadden... Na 8 jaar herstelt mijn broer het contact met zijn familie. Ik ben inmiddels weer verbannen..

Jaren verstrijken

Al die jaren is Yvonne vrij van foute cellen die aan het woekeren slaan. Tot november j.l... Niet lang daarvoor was ze gestopt met de hormoonpleisters die ze gebruikte om de overgang uit te stellen tot de 'normale' leeftijd.

Falende zorg

De huisarts

Ze heeft vage klachten en gaat voor onderzoeken naar het ziekenhuis. De man die de echo maakt zegt dat er niets aan de hand is en de röntgenoloog ook. Ze besluit zelf dat een scan dan ook niet hoeft.

Een maand later belt ze voor een andere klacht met de huisarts. Die zegt haar dat deze klacht er even niet toe doet. 'Heeft u de scan al laten maken?'
'Hoezo? Er waren toch geen afwijkingen gevonden?'

Het bleek foute boel te zijn. Als ze zelf niet gebeld had met de huisarts had ze het waarschijnlijk nu nog niet geweten.

De gynaecoloog

Na het constateren van een gezwel in het ovarium van 8cm bij 12cm komt ze bij de gynaecoloog en die vraagt : 'Wanneer heeft u voor het laatst gemenstrueerd?'
Het medisch dossier is voor het consult niet eens bestudeerd. 24 jaar eerder waren de baarmoeder en eierstokken immers verwijderd.

Er wordt besloten te gaan opereren als ze daarvoor naar een afspraak gaat moeten ze erg lang wachten. In de wachtkamer ontdekt een vriend een knobbeltje in haar nek.

De operatie wordt afgeblazen omdat er sprake is van uitgezaaide eierstokkanker. Omdat deze vorm van kanker nu buiten het buikvlies gekomen is zijn haar overlevingskansen geschat op een schamele 15%.
Eerst 3 chemokuren en dan operen en dan erna weer 3 chemo's is het behandelplan. 

De eerste chemokuur heeft ze inmiddels gehad. Die dag heb ik het op mijn werk steen en steenkoud gehad. Ik kon het maar niet warm krijgen. Yvonne vertelde me dat ze heel erg aan me moest denken tijdens die kuur.. En hoe anders het nu is.. Eerst wordt er van alles ingedruppeld om de misselijkheid te voorkomen alvorens de chemo begint.

Op bezoek

Als altijd stralende ogen. Samen eten we. Het is supergezellig en ze vertelt over haar plan van aanpak. Geen traan is er gelaten. Nuchter wordt het hele 'circus' beredeneerd.
'Ik ga het gewoon weer doen.'
'Natuurlijk ga je het weer doen. Jij overwint ook dit, Von!'
Ik kijk haar aan en zie de levenslust in haar ogen en de gezonde kleur op haar wangen. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat ze zo ernstig ziek is. Ze ziet er juist stralend als altijd uit.

Als we later naar mijn huis toe rijden praten we over ouder worden en zegt ze: 'als ik er tien jaar bij krijg vind ik het ook goed, maar ik ga voor de volle 100%' Als ik na het knuffelen de auto uitstap en voor de deur van de flat sta vraagt ze: 'San, zie je aan mij dat ik kanker heb?'
Ik loop terug naar de auto. Ze haalt haar handen door haar haar. 'Kijk, het uitvallen is begonnen, maar het glanst nog wel heh?' Ik kijk haar in de ogen en zie er the 'power of life
'Nee Von, ik zie het niet dat je kanker hebt.'

Wordt vervolgd

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit is niet mis .Ik wens jullie heel veel kracht toe
zo, dat is even heftig... Sterkte
Hoe erg
Ik zal zeker deze avond aan jullie denken bij het branden van kaarsjes!!
Sterkte allebei
XX
Jeetje zeg, heftig allemaal!
Heel veel sterkte allebei.
Geweldig dat je haar zo steunt en trouw blijft. Goed in verhaal gebracht. Geloof me er zijn talloos van dit soort situaties die in eenzaamheid gedragen moeten worden. Ik ben momenteel ook in zo'n soort situatie terecht gekomen met een verzoek om iets te betekenen met een gedicht.
Mooi dat we iets met ons schrijven voor deze mensen kunnen betekenen.
Heel veel sterkte allebei....
Heel veel sterkte voor jullie beiden