Dag 7: Tweede dag van driedaagse trekking in Colca Canyon

Door Appieke gepubliceerd op Thursday 18 December 11:48

b09fbd42a469dab85888a661193faaa8_medium.

Vandaag kwam de Remy ons wakker maken rond 7u. Ik voelde me hier al goed thuis blijkbaar. Net zoals bij mij thuis mag je roepen en tieren zoveel je wil: wakker word ik daar toch niet van. Iets later dan Jochen kwam ik dan aan de ontbijttafel. Het viel me meteen op dat “Quecha” Remy al veel losser was tegen ons. Amigo Jochen heeft er gisteren een lang gesprek mee gehad in de namiddag, terwijl ik dienen uil aan het vangen was in ons bamboehutje. Wat er juist allemaal gezegd geweest was weet ik niet, maar het feit is wel dat de Remy helemaal niet meer zo afstandelijk was. Jaja, soms heeft de Jochen zo van die verborgen talentjes.

Na het ontbijt en het betalen van onze poef die we hadden bij de familie door onze aankopen in hun winkeltje, konden we weer verder. Vandaag zou het een minder zware wandeltocht worden. Minder klimmen en dalen tegenover gisteren, en in aantal kilometer is het ook wat minder dan de dag ervoor. Onderweg vertelde Remy ons voor wat je sommige planten kan gebruiken, welke planten kunnen gebruikt worden als geneesmiddel, etc. Toen we ongeveer in de helft van onze wandeltocht waren van vandaag, namen we een kleine pauze op een “dorpspleintje”. Terwijl ik mijn zakje snoep deelde met Remy, deelde Remy met ons een paar anekdotes. Ik dacht altijd dat ik een bijna perfecte mensenkennis had. Hier heb ik dus geleerd dat ik daar serieus verkeerd in kan zijn. In het begin vond ik de gids Remy echt een rare, soms lastige vent. Hoe beter ik hem leerde kennen, hoe toffer ik deze kerel begon te vinden en hoe meer respect ik voor hem kreeg. De driedaagse trektocht in de Colca Canyon was voor mij redelijk fysiek intensief zwaar, voor hem was het niets. Hij deed jaarlijks mee aan de marathon door de Canyon dat zo goed als dezelfde weg was die wij wandelden, maar dan al lopend en dat niet op drie dagen, maar op enkeltje uurtjes. De laatste keer toen hij de marathon liep, was hij zelfs derde geworden.

Kort na de middag kwamen we aan op onze verblijfplaats voor vandaag. In de vallei “Sangalle” of “De oase” bleven we natuurlijk ook overnachten. Remy toont ons hutje waar we mochten slapen en waar we dan ook meteen ons gerief konden zetten. Zo vermoeiend was de wandeling niet vandaag, maar wat ontspannen aan het zwembad deed wel deugd. Ik had verwacht dat het water warm ging zijn zoals ze mij verteld hadden, maar niets was minder waar. Als er nog een kouder woord voor “ijskoud” bestond, noemde ik het zo. Ik waagde me toch een duikje net voor het eten. Hygiënisch was het niet echt; zweten en wandelen en vol stof hangen, en ik had me nog niet kunnen douchen. Nog eens men excuses daarvoor, maar dat kattenwasje in dat zwembad deed toch deugd. Nog even drogen in de warme zon en daar was Remy al om ons te komen halen om te gaan eten.

eea9042ccd72d6b1cca7ac68000610b5_medium.

Na het middagmaal was het gewoon weer tijd om te genieten van het zonneke en om lekker uit te rusten. We waren ook al aan dag 7, en we hadden ook al veel tijd verspeeld aan transport de voorbije week. Tijd waar niemand wat aan heeft, maar het zorgt er wel voor dat de tijd eens zo rap voorbij gaat. Uiteindelijk zijn we nog altijd op reis en niemand zal ons wat kwalijk genomen hebben dat we hier lagen als twee Goden in Peru. Ik lag zo goed als helemaal uitgestrekt op mijn trekkershanddoekje, Jochen op 2 achter elkaar en lag nog bijna met zijn voeten in het gras. De trekkershanddoeken zijn eigenlijk wel echt aan de kleine kant, maar badhanddoeken namen teveel plaats en gewicht in beslag. Toen ik weer bijna een Peruaans uiltje aan het vangen was, sprak er ons iemand aan die ons zou herkennen van in Arequipa. Marjan, een Nederlandse, zou ons gezien hebben in de stad vanwaar we vertrokken zijn naar hier. Ze moest wel weten dat we Belgen waren, want ze sprak ons meteen in het Nederlands aan. Tot nu toe weet ik nog altijd niet waar we haar zouden zijn tegengekomen, en nee, we zijn ook nog geen enkele keer bezopen geweest. Maar goed, vanaf dan zaten we er met zijn drie aan het zwembad met zicht op de Canyon. Gelukkig was het nog gezellig praten met haar erbij. We zitten nog altijd in een Canyon, dus haar iets wijs maken als “sorry, maar ik ging mijn auto nog wassen” of iets dergelijke, daar zou zelfs deze Nederlandse dame niet ingetrapt zijn. De namiddag vloog hier ook weer voorbij alsof het niets was, en het begon ook ineens af te koelen, dus was het tijd om ons wat warmer aan te kleden. Gewassen had ik me toch al gedaan in het zwembad, want ik had niet echt zin om in mijne blote jos rond te lopen aan de douches tussen al dat vreemd volk en douchen was daar toch ook niet echt top. Op het vlak van hygiëne wou ik wel al terug naar de bewoonde, beschaafde wereld. Langs de andere kant mochten ze me hier nog een paar weken houden.

074c0bb7db6a35fcb1f2250401f26324_medium.

We blikte nog even terug op de voorbije dagen met een goeie frisse pint, en dan was het al weer tijd voor het avondeten. Marjan vraagt beleefd of ze bij ons aan tafel mocht komen zitten. Waarom niet, ze zit niet in onze weg en anders zit zij maar alleen. Zij is hier op eigen houtje terecht gekomen in de Canyon, trekt hier op haar eentje rond door heel Peru. Respect dat je dat kunt, helemaal alleen rondtrekken in een onbekend land, en zeker als vrouw. We dachten dat Marjan na het avondeten ook nog wel een afsluiterke zou lusten, maar blijkbaar wou ze dan meteen naar haar hutje. Wij volgden dan maar haar voorbeeld en gingen ook naar ons stulpje, nadat we eindelijk naar de grote wc konden met een rol toiletpapier dat we hier konden kopen voor een paar sol. Dat weten we dan ook weer voor in de toekomst, dat ze hier nergens papier hebben en dat je niet altijd het lef hebt om het te doen met 1 papieren zakdoekje! Toen was het echt tijd om toch die Peruaanse uil te vangen, want Remy ging ons komen wekken om 5u in de morgen. En Jochen kan het bevestigen, hij is stipt op tijd!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.