Verneukeratieve verhoudingen

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 17 December 13:56

Een open boek.

Dat ben ik, een open boek. Over van alles en nog wat. 

e8ca59fd94ccbc667d9777b568355e20_medium.

Mijn idealen en visie, over al dan niet aanwezige rijkdom. Dingen waarnaar ik verlang, welke rotstreken het leven me heeft geleverd. Dat soort redelijk banale dan wel triviale zaken wil ik met je delen, maar ik geef echt niet aan Jan en Alleman inzage over het persoonlijke.

Er zijn ingewikkelde gevoelens waarover ik het eerst lang en uitgebreid met mezelf eens moet zijn geworden voordat ik daarover spreek. Aangezien ik graag een dikke boom opzet en er niet vies van ben om eens kernachtig te debatteren- spannend om het oneens te zijn- kruis ik graag de degens over algemene levenskwesties en maatschappelijke zaken. Daarbij zet ik graag de berg ervaringen in die ik inmiddels heb opgedaan. Toch deel ik sommige persoonlijke gevoelens pas als ik echt héél zeker weet dat die ander dáár hetzelfde over denkt. Dat moet ik dan dus eerst met die man hebben weten uit te vlooien... Of ik op iemand val, bijvoorbeeld. Dat houd ik liever voor mezelf totdat ik merk of er een gerede kans bestaat op een vriendelijk ongevaarlijk succesje omdat die ander mij ook wel interessant vindt.

Verliefdheid.

Hele volkstammen schijnen daarnaar te verlangen en men ziet het vaak als doel. Het lijkt wel ultiem geluk en indien ik sommige levensdeskundige hoor is verliefd worden het mooiste dat je kan overkomen. Als je de sprookjes moet geloven is dat het ook het enige ware geluk voor hen die levenslang in de zevende hemel willen doorbrengen.

Verliefde stellen

Tegenwoordig krijg ik daar soms bijna de slappe lach van. Dat is absoluut geen jaloezie, maar af en toe vind ik het gewoon errug komisch. Vroeger niet, toen had ik er wel respect voor, want zij ervoeren tenslotte wat ik óók wel eens mee wilde maken: de ultieme overgave, jezelf in elkaar verliezen en ik geef toe, dat leek me destijds echt een gelukzalige beleving. Ik heb het ook enkele malen mogen meemaken, dus ik ken het wel, die totale afhankelijke onwezenlijke opwinding. Ik ben echter niet meer in staat om daar aan mee te doen. Geen haar op mijn hoofd die meteen van de daken zal schreeuwen dat ik verliefd ben, laat staan dat ik er, als ik die kriebels krijg, zonder bedenken mee aan de slag ga en de jacht op die specifieke man open. Et moet een reden zijn, die ik nog niet heb ontdekt, dat géén van mijn verliefdheden wederzijds was, tot op heden. Daar kan ik dan wel weer veel verhalen over vertellen, maar dat wordt zo ontmoedigend, vooral voor hen die heilig in verliefdheid geloven als zijnde een lot in de loterij.

Als ze jong zijn kan zo’n verliefd stel me nog wel vertederen. Hoe ze in elkaar wegdrijven waar iedereen bij is. Dat bijna niet te stoppen aan elkaar plukken heeft een hoog ‘ach-gossie-gehalte’ van heerlijk, nog zo onwetend. Zelfs de kwijl, die er bijna bij uit hun mondhoeken dribbelt, kan me wel bekoren als ze niet ouder zijn dan, pak hem beet, dertig? Daar kan ik nog wel empatisch en liefdevol nostalgisch week van worden, maar als ze ouder zijn? Dan begin ik al wel toch te fronsen.

Instant inhaal geluk

Twee krakkemikkige lieden die op hun zeventigste ineens hun enige en ware liefde ontdekken? In het zicht van het eindpunt plotsklaps verloren raken in elkaar en zich gedragen alsof ze héél hun leven op dat sprookje hebt gewacht en gehoopt? Leuk, verrassend en bijna niet te geloven. Ik kan het dan bij sommigen amper aanzien hoe trots ze de wereld inkijken terwijl ze iedereen die het maar horen wil kond doen van hun verkering, want dit is wel de echte grote ware liefde. Met van die opgewonden onschuldige blikken van we hebben er ons hele leven naar gezocht. Als ze dan óók nog puberaal gaan kirren moet ik me vreselijk beheersen om niet constant de slappe lach te krijgen. Zoiets werkt op mijn lachspieren. Vooral als ik weet wat ze voordien hebben uitgespookt. 

e56a8264b1708f3aa1abbeb4f42feca3_medium.Ik zie haar al elegant en verleidelijk in die paal hangen en daarna met die uitgezakte billen bijna wulps rond paraderen in een kanten stringetje. Hij kijkt meestal ook helemaal verheerlijkt naar haar of ze onder dat grove kabelgebreide vest geen kleren draagt. Als je de verhouding van die over de datum geraakte tieners wat nader onderzoekt blijkt er meestal in het verleden iets aan de hand te zijn geweest waardoor ze hun leven omgekeerd hebben geleefd. Of ze hebben al tien keer eerder die algehele gekte van verliefdheid doorstaan en telkens met alweer die enige echte sprookjesprins of prinses. Ik ken ze wel hoor, die oude knakkers, die plotseling stralen als de modieuze Kerstster, of de glitterstrik, die tegenwoordig de handgeblazen glazen piek uit de Kerstboom heeft verdrongen.

Zouden die twee in al die voorgaande jaren geen erbarmelijk bedrog en ontrouw hebben meegemaakt? Of hebben ze het er zelf niet zo nauw mee genomen en begint de eenzame oude dag nu ineens wel erg om gezelschap te roepen? Ik hoor van de meeste alleenstaanden toch regelmatig echt rampzalig ranzige verhalen daarover. Trouw achter je maatje staan, door dik en dun, schijnt massaal met voeten te worden getreden. Over de midlifecrisis bij mannen wordt vaak ook nog vergoelijkend gegniffeld. Ach ja, het middelbare mannenvlees is nou eenmaal ineens op de valreep toch nog gewillig voordat het onherroepelijk de geest geeft. Als een soort wanhopige laatste stuiptrekking. Je hechten en daar de consequenties aan verbinden schijnt uit de mode te zijn vooral zodra de alles verzengende en heftige verliefdheid is versleten. 

Samen oud worden

897c1c327756df7b0b7b47c1d1eacd34_medium.Bij een stel van in de zeventig daarentegen, dat daarvoor een lang huwelijk samen hebben weten te overleven, vind ik het wel weer prachtig om te zien hoe verbonden ze inmiddels met elkaar zijn. Elkaar na vijftig jaar nog waarderen is een allemachtig prachtige prestatie.

De ander accepteren met alle eigenaardige trekjes en vreemde gewoonten. Dan spreek je ook niet over verliefdheid. Dat is liefde van het harde werkwoorden type. Je hebt dan aardig wat water bij de wijn gedaan in de loop van een halve eeuw. Diepe dalen, wanhopig onbegrip, jezelf opzij zetten voor het nut van het algemeen, ondertussen je kroost grootbrengen en redelijk wat gevechten over gelijkwaardigheid zijn gevoerd, het ego is regelmatig opnieuw in gepast omdat je met het groeien der jaren snapt dat je elkaar niet veranderen kunt. 

0a5b5b1c5525a9ec585cb01155ac3e78_medium.

Als je je partner dan nog in verliefde blikken weet te vinden en hem-haar af en toe nog een aai geeft, aandacht hebt en meeleeft, neem ik mijn petje voor zulke mensen af. Zolang de plagerijtjes iets van lieve zachtheid hebben in plaats van trappen onder de gordel kijk ik daar verliefd naar. Zonder jaloezie, maar wel met iets van weemoed. Zo'n stel vind ik onbetaalbaar, een verademing, oneindig inspirerend en bewonderenswaardig.

 

Foto's

Femkeblogt.nl

paaldansen.be

Lol.nl

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik mag hopen ooit nog eens de ware tegen te komen, maakt niet uit of ik dan 80 ben, al zou iets eerder ook wel mogen. Verliefd zijn is leuk, en kent volgens mij geen leeftijd. Verliefd op de liefde, soms kun je dat zo hebben, en het houd je lekker levend. Had laatst een geranium gekocht, gewoon omdat ik hem mooi vond, het was helaas (nog) niet wederzijds, hij overleed aan aandacht tekort ;-)
Liefde is zo mooi......en kent geen leeftijd vind ik.
Ik kom ze nog wel eens tegen. Onlangs nog een echtpaar dat zestig jaar getrouwd was.
Het heeft iets, al moet er ook niet de nadruk worden opgelegd.
hier ook een heerlijke liefde, we 'lopen' nu al 30 jaar met elkaar, waarvan 22 jaar getrouwd..

we zijn samen 'volwassen' geworden, we waren nog maar 15 toen we verliefd werden, hebben samen een gezin gesticht en lief en leed gedeeld, maar ook periodes gehad dat we elkaar even 'voorbij' liepen in alle hectiek van gezin en werk en hobby's.

Dat neemt niet weg dat we nog steeds graag met elkaar oud willen worden en daarvoor gaan..

onze ouders zijn respectievelijk al 48 en 51 jaar getrouwd samen en gelukkig nog steeds in goede gezondheid..

wat een rijkdom!


Inderdaad dat is zeker rijkdom met een grote K
ik weet het en probeer er ook zo mee om te gaan, al kan ook dat zelfs soms tot een soort van sleur leiden.. dat alles van een leien dakje lijkt ( LIJKT) te gaan in de ogen van anderen dan..
het is soms gewoon ook water bij de wijn doen, jezelf op de achtergrond stellen, dienstbaar zijn aan de ander en jezelf even vergeten.

maar.. wat je geeft krijg je driedubbel terug..
Dan ben ik ook maar een romantisch hoedje. Ik vind het extreem schattig als twee tachtigjarigen smoorverliefd op elkaar worden.

Ik doe het ze niet na, vrees ik. Ik merk nu al dat ik verliefd worden niet eens meer een kans geef.
Ik vind het ook wel schattig, dáár had ik het niet zozeer over, Wellicht heb ik dan niet goed weergegeven wat ik bedoelde... Ik ken er méér dan een paar en de manier waarop zij dat dan als pubers uitdragen. Iedereen ziet hoe gewiekst de één de ander manipuleert, bijvoorbeeld en als je bij hen naar het verleden kijkt wordt duidelijk dat ze dat hun hele leven al zo hebben gedaan, bij al die andere partners. Bij mij zit er toch iets meer achter verliefdheid dan je enkel laven aan elkaar tot de koek op is en hup over naar nummer zoveel...
Ah, op die fiets! Ja, die typetjes ken ik van huis uit ook.
Ik zal er een stukje in aanpassen. goed?
Mooi geschreven.
Ik ben zo´n romantische muts, die elke liefde mooi vindt, op welke leeftijd dan ook :)
Ik ook wel, maar sommige malloten kan ik eenvoudig niet volgen.
prachtig hoe je dit omschrijft bracht een glimlach op mijn gezicht