Balsemen tegen kloven

Door Ronald66 gepubliceerd op Wednesday 17 December 13:21

Het begon al aardig te winteren, half december. Niet dat ik me daar veel van aantrok. Regen, wind en vrieskou deren mij niet bijzonder. Wat me dus bezielde toen ik voor lippenbalsem naar het Kruidvat ging weet ik niet precies. Het zal zijn omdat ik rond deze tijd van het jaar weer overal balsems zie opduiken. Meestal komen ze uit kekke tasjes tevoorschijn, bij lieve vriendinnen.

Op de meest onverwachte momenten zijn daar balsemmomenten: komt er iemand op bezoek, flitst bij binnenkomst de lippenbalsem over de boven- en onderlip. Na een drankje: een ferme draai en balsemen maar. Afscheid: stift in de aanslag. Meestal wordt het balsemritueel gevolgd door een welgemeend aangeboden stick: Jij ook? Dat is niet omdat men erg geïnteresseerd is in het welzijn van mijn lippen. Ik heb sterk de indruk dat vrouwen die geste vooral uit delingsdrang doen. Een oeroud en haast niet te onderdrukken ritueel. Mannen zouden hun lippenbalsem nooit uitlenen. Ik vermoed zelfs niet aan hun echtgenote, zelfs als die daarom zou vragen

Maar het begon al aardig te winteren; ook ik moest erkennen dat de kou mijn lippen niet onberoerd liet. Ik vreesde kloven. Nadat ik verschillende ingeleende sticks had mogen proberen besloot ik zelf aan de lippenbalsem te gaan. Mijn eerste balsemstick! Dus ik naar het Kruidvat. Daar krijg je immers pas echt service.

Ga ik eenmaal voor verzorgingsproducten op pad, dan wil ik die zonder omwegen verkrijgen. Dat is een mannending. We willen best naar het Kruidvat maar wat we daar dus NIET willen is dralen. Twijfelen willen we ook niet. En wat we zeker niet willen is met een mandje door gangpaden sjokken. Tijd is geld voor mannen in het Kruidvat. Wij hebben namelijk vaak belangrijker dingen te doen. Binnen, pakken, pinnen, buiten, dank u een tasje is niet nodig. Dat is de mannenmanier.

In gang één was een Kruidvatmeisje mooi werk aan het verrichten. “Hebben jullie lippenbalsem?”, trompetterde ik resoluut. “Laatste gang links”, zei het meisje zonder op te kijken, in het geheel niet onder de indruk van mijn liplijden. Mooi. Ik door naar de laatste gang. Geen lippenbalsem te bekennen… als ik het niet dacht. Nog eens kijken… nee niks te zien. Terug naar het meisje, bedaarder nu. “Ik weet niet hoor maar ik zie ze niet, de balsems”, blokfluitte ik. “Gang één mijnheer”, zei ze nog eens met nadruk, nu wel opkijkend van haar arbeid, peilend. En zuchtend:  “Maar weet u wat, ik loop wel even met u mee.”

Als een kind dat beduusd achter zijn moeder aan loopt ging het wederom naar gang zes. In marstempo natuurlijk, het meisje had meer te doen. Aangekomen in de laatste gang voelde ik hem aankomen, de terechtwijzing aan het jongetje dat voor de juf stoer wil doen maar te licht is bevonden. “Kijkt u eens, de lippenbalsems”, zei het meisje, haar punt met de juiste dramatiek accentuerend via een wijds armgebaar. Voor mij vond ik een rek tot de nok gevuld met het meest uitgebreide en exotische assortiment aan lippenbalsems dat ik ooit had gezien. Wist niet dat er zoveel verschillende soorten bestonden. Glad over het hoofd gezien. “Nu nog de ogen opendoen mijnheer”, besloot het meisje, waarna ze zonder verdere woorden afscheid nam.

Dat kun je geen service meer noemen, bij het Kruidvat. Dat is service plus. Voelde ik daar een steek in mijn bovenlip?

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mijn complimenten voor het zo kunnen schrijven over lippen balsem, met plezier gelezen
Ik vind je heerlijk schrijven, Kan er niks aan doen.
Hoor ik graag. Fijn dat je ervan geniet.
Mijn lip barst spontaan bij zulke hulpverlenende boze meisjes die net doen alsof ze je moeder zijn.Ik ga naar de Etos,ben niet gek!
:-)
Ha ha, ze was best vriendelijk hoor!
Die laatste 3 woorden El ..... kun je dat ook zonder te lachen zeggen -))
tegen Candice
1
Makkelijk meis.No problemo. :-)
Ehhhh .... waarom twijfel ik nou hé -))