Alleen is ook maar alleen

Door Natuursmurf gepubliceerd op Tuesday 16 December 18:53

Dertien, een 1 en een 3 schrijf ik op het raam.
Maar voor mij geen taart of cadeautjes. Daarom droom ik mij een reusachtige slagroomtaart met heel veel kaarsjes. Ik blaas en blaas en doe een wens, maar ik verklap hem niet. Hij is voor mij alleen. Speciaal. Ssst!

Ik speel verstoppertje. Al dertien maanden lang. Op zolder.
Uit het kleine raam zie ik het sneeuwen. Witte fluisterblaadjes plakken tegen het venster. Ik wil ze graag vangen, maar er zit een slot op. Ik mag mij niet laten zien.
Ik ben verboden.

Als de zon schijnt, speel ik met de lijnen op de houten vloer. Ik hop van mijn ene voet op de andere, maar wel zachtjes. Ik mag niet gehoord worden. Soms ga ik languit liggen. Dan kijk ik naar de kleine stofjes die dwarrelen als herfstblaadjes in een denkbeeldige storm. Ik sluit mijn ogen en dan is het net alsof de zon mij kust. Ik tuit mijn lippen. Mag ik mag ik mag ik.

Ze heet Anna. Ze draagt een witte jurk met bloemetjes. Tot net boven haar knieën.
Als ze huppelt, dan is ze net een witte vlinder. Een zwevende glimlach.
Ik zou zo graag. Ik zou zó graag. Maar ik kan niet. Soms is dichtbij héél ver weg.

Soms gluur ik tussen de kieren. Zie ik deeltjes van mensen. Luister ik naar de stemmen die van overal lijken te komen. Gedempte geluiden, verwaaide emoties die de lucht niet klaren.

Ooit speelden we samen tussen de madeliefjes, Anna en ik, toonde ze mij de betekenis van houden van. Zo’n groots gebaar, in het klein. Toen was vrijheid nog gewoon. Nu huil ik om de herinnering. Ze is zo’n mooie gedachte. Ik bewaar haar voor altijd.

In mijn hoofd kan ik mij niet vervelen. In mijn hoofd is alles gewoon. Er is geen pijn. Er is geen eenzaamheid. Er is geen haat. Er is geen verschil. Ik droom. Ik droom liefde. En een beetje meer.

Zouden engelen bestaan? Soms denk ik wel eens…
Ik wens niet dood te zijn. Ik wens leven. Soms tikt de tijd. Soms is zij stil.

Ik mis de aarde. Ik heb al zo lang niet meer gevoeld. Ik mis de regen op mijn huid. En kriebelgras tussen mijn tenen. Een volle maan op een heldere nacht. En natuurlijk de kat van de buren die mij altijd kopjes kwam geven. Zoveel moois om te missen…

Hand in hand. Zo liepen we naar school. En toen ze mij zomaar een kusje op mijn wang gaf omdat ik haar boeken droeg. Toen vlinderde het in mij. Zoveel moois om te bewaren…

Hoe graag zou ik nog eens naar het park en de vijver. De eendjes voeren en de ganzen. Met de vlieger op de wind. Rennen over de lange laan met populieren.
De kleuren tellen van een regenboog. Hoe graag.

Je kan mijn weggestopte tranen niet zien. Het doet pijn om niet te voelen. Om echt te zijn. Er is een onzichtbare dreiging. Hij omsluit mij. Tussen muren. Tussen angst en overleven.

Aan de overkant is alles. Anna. Liefde. Vrijheid. Een zee van wensen. Om naar te reiken. Een ongestelde vraag rust op mijn lippen. Ooit. Daar geloof ik in.

Ik probeer het licht te zien op mijn donkere dagen. Het is zwaar. Zo zwaar. En er is niemand om mij er doorheen te trekken. Ik moet mezelf zien op te beuren.
Zo, zó zwaar. Zucht.

Haar lach is een herinnering die ik elke dag koester. Er is niets dat ik meer mis dan haar warme lach. Ik sluit mijn ogen en probeer te zien, te voelen, te ervaren hoe het zou zijn. Als ze voor altijd hier zou zijn. Dat zou zoveel verschil maken.

Ik kijk uit het raam en een droom vliegt zomaar weg. Ik vraag me af waar ze is en of ze ook zoveel alleen moet zijn. Misschien. Misschien. Misschien.
 

Amsterdam, 22 januari 1944

 

2d2d971be69a9faa136312063ef055de_medium.

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Mooi! Het hele verhaal lijkt een gedicht.
Mooi dit
Gelezen.
Gelezen en beoordeeld.
Hele erg vaag verhaal, waardoor je met veel vragen achterblijft. Wel komt de liefde, het gevoel, goed naar voren.
Het verhaal is geschreven zoals ik ook graag gedichten schrijf: voor meerdere interpretaties vatbaar.
En hopelijk tot herlezing uitnodigt...
Even had ik Kloezo verwacht, maar dit is zeker even goed. Erg mooi.
Kloezo heeft een dagje vrij :)
Bedankt.