Iets heel mooi vinden

Door Mijler gepubliceerd op Sunday 14 December 20:54

Iets heel mooi vinden

Geregeld kom je het woord “mooi” als reactie onder een artikel hier op de site tegen. Aannemende dat het oprecht gemeend is, hoeft deze kwalificatie niet voor iedereen te gelden. De meest treffende opmerking hierbij is dat smaken kunnen verschillen. Bij smaak moet je hier niet alleen aan de lust bij het eten denken, maar dit ruim interpreteren. Het kan bijvoorbeeld ook duiden op de streling van het oog of oor. En verder kan het vermengd zijn met gevoelens uit herinneringen of fantasie.

Ervaringen die een verwondering teweeg brengen ontgaan de mens niet. Die roepen in eerste instantie een soort verbazing op, die ogen laat vergroten, de mond opent en ons mogelijk een “wouw-klank” ontlokt. of het zogenaamde kippenvel laat ontstaan. Door gewenning is er echter veel moois dat ons ontgaat Ik denk zelfs dat deze “blindheid” tot een verwenning en mogelijke desinteresse kan leiden, die consequenties heeft voor ons geluk en welbevinden.

Genoeg getheoretiseerd en gefilosofeerd. Het ging mij om een ervaring van iets heel moois. Het was een verwondering die mij in mijn lagere schooltijd (omstreeks 65 jaar geleden) overkwam. Ik kreeg tijdens de les Nederlands een gedicht te horen dat ik prachtig vond. De eerste twee regels zijn mij altijd bijgebleven en kan ik nu nog met gevoel declameren. Nooit heb ik later het gedicht nog ontdekt en heb er ook niet echt naar gezocht. Tot gister, toen ik het zomaar onverwacht tegen kwam in het blad “Puur natuur” van de vrienden van natuurmonumenten, waarvan mijn vrouw lid is.

Zowel de onverwachte ontdekking als het gedicht zelf bracht bij mij weer gevoelens van verwondering teweeg. Omdat ik me de laatste vijf jaar nogal intensief bezig houd met het schrijven van gedichten, heb ik me afgevraagd waarom ik dit gedicht nu zo mooi vond. In principe moet je bij iets dat verwondering oproept niet analytisch of in details denken.(de vraag is of dat dan al mogelijk is) Het overkomt je in zijn totale schoonheid en geniet daar zoveel mogelijk van. Maar nu de overweldiging geluwd is vind ik het interessant en leerzaam naar de betoverende krachten te zoeken. Het gedicht is van Jaqueline E van der Waals (1868-1922)

Mocht u als lezer het gedicht ook in alle vrijheid willen proeven, dan lijkt het mij goed om het te lezen zonder beïnvloed te zijn door mijn commentaar. Ik zal daarom eerst het gedicht hier plaatsen en daarna pas een korte bevinding geven. Wel is het aan te bevelen om het voor jezelf te declameren en vooral daarbij ook de komma’s als rustmoment te gebruiken.

7b8ab9a8270983495f40709bc9bb474d_medium.

Winterstilte

 

De grond is wit, de nevel wit,

Zelfs de wolken, waar nog sneeuw in zit

Zijn wit, dat zacht vergrijzelt

Het fijngetakt geboomte zit

Met witte rijp beijzeld.

 

De boom houdt zich behoedzaam stil

Dat niet het minste takgetril

’t kristallen kunstwerk breke,

De klank zelfs van mijn schrede wil

Zich in de sneeuw versteken.

 

De grond is wit, de nevel wit,

Wat zwijgend toverland is dit?

Wat hemel loop ik onder?

Ik vouw de handen en aanbid

Dit grootsche stille wonder.

 

Prachtig hoe hier de stilte en het fragiele kwetsbare wordt beschreven in zinnen als het fijn getakt geboomte, “t kristallen kunstwerk breke. De mooie rijm zowel binnen als op het eind in de zinnen. Het vele gebruik van de I (23 X) als gedekte klinker benadrukt de stilte en het broze

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit gedicht ken ik... dat wil zeggen, mijn moeder moet het gekend hebben. Ik heb haar ooit de eerste regels horen zeggen. Moet dan ook onmiddellijk aan haar denken nu ik het hele gedicht lees. Het past haar. Mijn moeder is al ruim zeven jaar dood. Heel even was ze er weer. Dank je wel.
De foto neemt je gewoon mee.
Prachtig.
Mooi!!!
Wat kan ik er meer van zeggen? Zowel het gedicht, als jouw artikel stralen stilte en be-/verwondering uit. Dat kan niet iedereen.
Een mooie uitleg van een bijzonder fenomeen. Goed om eens bij stil te staan.
Wat fijn dat je het gedicht weer tegenkwam en op deze wijze deelt, heel erg mooi.
Mooi gedicht met een schitterende foto.