Thuiskomen

Door Rose_love gepubliceerd op Monday 08 December 21:21

 

Als tranen van de ziel
zich begeven naar de wolken
een gebed dat opvloeit
een zucht, een schreeuw, een leven
in een waas van sereniteit.

Wanneer niets meer rest 
dan kwetsbare adem
het diepste van het wezen
een vleugje van een wens
in de onaanraakbare wind.

Dan valt de hemel open
een gewelf vol van pracht
een beschermende hand
steeds gekend in vrede
geloof is in het hart.

1d2b78130f94e6a0c704eade49b10e0d_medium.
Sint-Janskathedraal - Den Bosch
 

Reacties (50) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi verwoord
Mooi gedicht. Mooie kathedraal ook. Ik ben daar een paar keer binnen geweest en een kaarsje gebrand voor mijn kids. Prachtig.
Bevlogen hoop, mooi.
Oom Wasbeer, u hier? Bedankt.
Graag gedaan, nichtje. Voor jou wil ik wel een uitzondering maken ;)

En er staat zelfs een knipoogje bij
Heel erg mooi geschreven, en een mooie ervaring.
Zeker, Mo! Dankjewel!
heel teder
heel mooi
en hoopvol

prachtig gedicht!
Dankjewel, Chris! :)
Heerlijk om thuis te komen en dit te lezen. Prachtig.
Ik voel me nu alleen schuldig vanwege die slotgracht ...
Bedankt, Zwitsertje!
En ja, dat schuldig; hoe los je dat op? ;)
Om vergeving vragen? ;)
Zou het helpen, denk je? ;)
Vraag het eens aan jezelf? ;)
heel erg bijzonder en mooi
Dank je, Karazmin!