Maria naar Elizabeth

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Monday 08 December 15:51

     Maria maakte zich reisvaardig en kwam in het huis van Zacharia en groette haar bloedverwante, Elizabeth. Dit was aanleiding voor de wonderlijke hulde die het ongeboren kind, het kind van Elizabeth bracht aan haar, de voorbestemde moeder van de Messias, ter ere van de Messias. Het gevolg was dat Elizabeth, vervuld met de Heilige Geest, met luider stem de plaats erkende die God aan Maria gegeven had.

                                               

“En wat valt mij te beurt, dat de moeder van mijn Heer tot mij komt?” Het is opmerkelijk en mooi om te zien hoe zij erkent dat het kind dat nog geboren moet worden de Heer is. We zien hetzelfde bij Maria. Er is geen gedachte bij haar dat zij nu niet meer een nooddruftige zondaar zou zijn, terwijl de wonderlijke geboorte van Johannes bij Elizabeth geen afbreuk doet aan haar besef van de heerlijkheid van de Messias, maar eerder dat besef vergroot. Zij erkent tegelijkertijd dat God aan Maria bijzondere genade bewezen heeft. “En welgelukzalig zij die geloofd heeft; want de dingen die haar van de Heer gezegd zijn, zullen volbracht worden”.

                              

Zij wist wat haar man overkomen was door zijn ongeloof en stelde daar tegenover het deemoedige hart van Maria, die geloofd had.

     Maria antwoordt: “Mijn ziel maakt groot de Heer, en mijn geest verheugt zich in God, mijn Heiland, omdat Hij de geringheid van zijn slavin heeft aangezien; want zie, van nu aan zullen alle geslachten mij zalig prijzen”.

                                    

Het is opmerkelijk hoe eenvoudig de Schrift van tevoren het monsterachtig ongeloof weerlegt, dat God omlaag haalt en de mens verheerlijkt. Bij Maria was er geen gedachte aan zulk een verheerlijking. Zij zegt wel: “Alle geslachten zullen mij zalig prijzen”, maar niet: “mij zaligmaker noemen”. Zij was het voorwerp van de zegen, niet de geefster of de middelares ervan. “Want grote dingen heeft de Almachtige aan mij gedaan en heilig is zijn naam (geen woord over zichzelf); en zijn barmhartigheid is van geslacht tot geslacht over hen die Hem vrezen (niet die tot mij bidden of mij aanbidden). Hij heeft een krachtig werk gedaan door zijn arm; Hij heeft de hoogmoedigen in de overlegging van hun hart verstrooid; Hij heeft machtigen van de troon gestoten en nederigen verhoogd” - waarmee zij doelt op haar eigen plaats evenals die van Elizabeth.

     “Hij heeft hongerigen met goederen vervuld en rijken leeg weggezonden. Hij heeft Zich Israël, zijn knecht, aangetrokken, om te gedenken aan de barmhartigheid (zoals Hij gesproken heeft tot onze vaderen), jegens Abraham en zijn nageslacht tot in eeuwigheid”. Het is opmerkelijk hoe Joods het karakter van de vreugde is en de erkenning van de barmhartigheid.

                                          

     Zo bleef Maria drie maanden bij Elizabeth en keerde naar haar eigen huis terug. “En de tijd van Elizabeth werd vervuld dat zij baren zou, en zij baarde een zoon. En haar buren en bloedverwanten hoorden dat de Heer zijn barmhartigheid aan haar groot gemaakt had en zij waren met haar verblijd”. Het was de gewoonte om het kind naar zijn vader te noemen: maar zijn moeder, die er alleen iets over kon zeggen, vertelt dat hij Johannes zal heten. Er wordt een beroep gedaan op Zacharia en hij schrijft: “Johannes is zijn naam”. En onmiddellijk werd de straf voor zijn ongeloof opgeheven. Zijn tong werd losgemaakt en hij sprak en loofde God; en allen die rondom hen woonden werden vervuld met vrees en verbazing (Oude Sporen) en dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.