Menz is onwaardig: oedeemtherapie

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 03 December 20:38

Deze Menz is onwaardig 

8597f5a63c808c1eb98a1cef5cb9c637_medium.

Maandag 1 december, half één.
Vandaag ga ik voor de eerste behandeling naar de oedeemtherapeute. De praktijk wordt door een aantal mensen gerund en er is me verteld dat er zelfs een warmwater zwembad onder zit om je vastgeroeste spieren los te trainen. Het gebouw zit op een steenworp afstand van mijn huis, vlakbij de buurtsuper, dus vanwege de afstand hoef ik er niet tegenop te zien.

Bij het eerste onderzoek laat ik onmiddellijk zonder enige gene mijn opgevulde BH zakken. Het is immers zoals het is. Beter maar meteen door de zure appel heen gebeten en de twee dames bewonderen de resultaten van mijn amputatie. Ze beheersen hun fijne gezichtsmotoriek prima, doen alsof ze niet echt schrikken, maar wat dat betreft ben ik inmiddels niet meer zo goedgelovig.
Ja hoor, zij kunnen wel iets tegen dat oedeem doen, zeggen ze als in koor.
“Kunt u uw handen even op uw hoofd leggen? Met gevouwen ellebogen recht naar voren?” 
Ze staan er versteld van hoever ik die ledematen omhoog en naar achteren trekken kan, dus dat is een knappe meevaller.
“Oh kijk, het is niet veel, maar zie je dat hier?” wijst de blonde Koos, leuke naam voor een vrouw, aan de gehavende kant naar de boven- en onderarm (waar de poortwachterklier is weggehaald)
“Daar steekt het inderdaad wel eens pijnlijk, zo nu en dan. Het lijkt wel of daar iets te strak is aangetrokken.” zeg ik verbaasd omdat ze kennelijk dwars door mijn vlees kunnen zien waar er een spiertje of zenuw in de knel lijkt te komen. Zelf heb ik niet gezien of er verschil is in de omvang van de armen, alleen zit af en toe mijn vest aan de rechterkant wel eens wat strak.

“Dat daar, op nummer 17, zie je Jazz? Daar is iets dikker. Niet veel, maar toch. Vocht… We zullen de volgende keer beginnen met de omvang van de armen op te meten zodat we aan het eind van de behandelingen zien hoeveel het geslonken is. 
“De verpleegkundige van de mamacare zei dat jullie ook iets met pleisters kunnen doen?” vraag ik voorzichtig, want misschien zeg ik nu iets idioots?
“Inderdaad, met tapen kan bij die ingetrokken ’tepel’ wel één en ander bereikt worden,” zegt Koos en ik begin er bijna geloof in te krijgen. Het komt vast goed.
“Doet dit zeer?” vraagt één van de dames.
“Nee hoor.”
“Heeft u daar last van?”
“Ik voel van hier tot hier ongeveer niets.”
Ze kunnen, nadat ik er specifiek navraag over doe, niet ontkennen dat het er wel erg rommelig uitziet en ze snappen dat ik het lelijk vind.
“En die diepe plooien?”
“U bedoelt deze twee hier?”
“Waarin het na één keer zonder een gaasje na het wassen alweer rood is, ja.”
“Dat blijft een probleem. Dat zullen wij wel iets weg krijgen, maar ik vrees niet helemaal, ” is Koos zeker van haar zaak en kijkt Jazz aan, die dat knikkend beaamt.
“Daar, tussen die plooien ligt het vel op elkaar. Dat geeft een grote kans op ontstekingen. Het is nu ook al rood en u moet het zeer goed schoon houden daar tussen. Goed droog ook, daarna.”
Dat er in het ziekenhuis maar wat is aangerommeld kunnen zij niet zeggen, “maar of we dit allemaal glad krijgen, waag ik te betwijfelen,” blijft Koos voorzichtig. Garanties kunnen ze in dit geval zeker niet geven en, “indien wij het niet kunnen verhelpen is de enige optie nog een plastisch chirurg.”

Ik knik en in mij begint woede te ontsteken: Ja,  laat je borst er even afhalen, fluitje van een cent, ben je van die kanker af en voor je het weet zit je maanden later met iets aan je lijf waar Wim Sonneveld een act over zou schrijven. “Alweer un schweer op ut doek, meneer en ik denk meteen, daar gaat me fooi, kroep naar me soon, set het fet onder de krekette mar uit, meneer. ”
Koos bestudeert me eens nadrukkelijk en vervolgt: “Zodra zo iemand er aan moet gaan snijden zit de kans er uiteraard in dat het littekenweefsel opnieuw dwars gaat liggen.” Oef.. Langzaam maar zeker zakt mij de moed in de schoenen, maar ik wil er niet aan toegeven.
“Fijn he?" vraag ik met een grimas en ga door omdat niemand van hen dat kan beamen of aanvullen
"Lekker bezuinigen zo…Het ziekenhuis levert een onnodig flupje af… Per ongeluk… Er moet in onze enige vakantieweek van dit jaar een hele dag in het ziekenhuis van Alkmaar worden rond gehangen want dat bewuste onvoorziene flupje is ontstoken. Daar vragen de doktoren wat ze in Arnhem met me hebben uitgespookt. Ze moeter er zelfs een echo van maken en wellicht moet ik daar een nachtje blijven vanwege woekerende ontstekingen." De dames staan geïnteresseerd te luisteren.
"Dan slik ik antibiotica, maar dat helpt niet afdoende en dus moet er de thuiszorg aan te pas komen om de wond door te spoelen. Omdat het daarbinnen blijft rommelen. Nee, ik begin me ernstig af te vragen wie ik door die amputatie nog méér aan werk moet gaan helpen," zeg ik en pers er met moeite een lachje uit.

Jazz en Koos zijn vriendelijk en zeker vakbekwaam, niets op aan te merken, maar ik had er liever niet naartoe gehoeven. Koos, hoofd van de praktijk, zit midden in een verhuizing en kampt met een overvolle agenda. Daarom zal Jazz me onder handen nemen
“Als u het daar tenminste mee eens bent,” vraagt de eigenaresse. Ik knik. We maken meteen een afspraak voor woensdag drie december om twaalf uur en verder zwijg ik wijselijk, want met Jazz zie ik bij voorbaat een smakelijk stukje Kankerblog aan mijn geestesoog voorbij trekken. 

Ze is een bloedmooie vlotte jonge vrouw met een perfect gevormd stevig chocoladekleurig lichaam. Haar mooie handen mogen mij zeker masseren en ik denk dat ik enkel plezier zal hebben met haar grote sprekende ogen plus prachtig gevormde goedlachse volle mond. Mits ik op vrouwen vallen zou, zou ik er meteen werk van maken om met Jazz aan te pappen. Het is bijna jammer dat ik niet lesbisch ben. In plaats daarvan heb ik meer weg van een verouderende 'Rimpelhetero' die langzaam maar zeker uit de vorm loopt, een soort overrijpe camembert. 

Deze therapie wordt een handenbinder. Ik zal twee keer per week gedurende langere tijd op moeten draven. Jazz maakt het een stuk makkelijker want terwijl zij met mijn verminkingen aan de slag kan ben ik van plan om iedere keer bij haar weg te dromen en me in Ethiopië wanen. Ze zal me ook oefeningen opgeven voor de pijn in mijn arm.

PS:
In deel twee, de eerste echte sessie van drie december, doe ik uitgebreid uit de doeken wat oedeemtherapie precies inhoudt, maar ik moet nu eerst noodgedwongen met Menzis in de clinch. In hun basispakket worden de eerste achtentwintig sessie’s namelijk niet vergoed. Tel uit je winst. Dat is al snel 2000 eurietjes die ik zelf op moet hoesten? Fijne jongens daar, dus als ik die centen niet heb liggen zal ik de rest van mijn leven zo gepokt en gemazeld rond moeten lopen? Gelukkig kan ik deze maand nog zorgen dat ik overstap op het Mensis Pakket Twee of anders moet ik dat hele verzekeringsland overhoop spitten om er achter te komen wat bij wie en voor hoeveel verzekerd is. Ik haat administratieve dingen, maar nu hang ik toch, vrees ik.

Reacties (54) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
tjonge wat zo'n operatie allemaal teweegbrengt!!
Hopelijk kunnen mensen (later) via je blog antwoorden vinden en moed putten uit jouw schrijven!
Heel mooi geschreven weer en fijn om te lezen dat er hier zoveel mensen zijn die je willen helpen met uitzoeken.
Dank je wel.... gedeelde smart is halve smart, hihi
Ik begrijp dat je geen zin hebt in een tripje naar verzekeringsland, veel te moerassig en er zwemmen krokodillen. Met enkele suggesties hieronder wordt het misschien al makkelijker om de stoute flippers aan te trekken en erin te springen. Het lijkt zeer de moeite waard, want 2.000 euro is een flinke hap om zelf op te hoesten.
Ja, ik sta er weer erg versteld van hoeveel mensen met me meedenken. Daar ben ik heel erg blij mee. Zeker weten
Lymfedrainage (oedeemtherapie) vanaf 18 jaar
Basisdekking gecontracteerd
De eerste 20 behandelingen niet vergoed. Vanaf de 21ste behandeling bij bepaalde chronische aandoeningen WEL vergoed Aanvullende dekking:
100%, max. 40 behandelingen p.jr.
Aanvullende dekking ongecontracteerd:
Max. 40 behandelingen p.jr. (vergoed tot een max. p. behandeling)
Ja, zover had ik het bij de Menzis ook al wel door na jouw link, maar toch vanavond nog maar eens bij Defender gaan koekeloeren ook. Die lagen uit de lucht met de site... Daar heb je dan echt wat aan, hahaha...
hoi, ik heb even een paar telefoontjes gepleegd en je kunt het best terecht bij menzis, extraverzorgd 3,

er is dan geen medische selectie en je krijgt tot 40 behandelingen per jaar 100 procent vergoed.

ik heb even een linkje voor je..

http://www.zorgkiezer.nl/new/verzekeraars/details/52152261/dekking

Oh heerlijk, dank je wel.
Veertig behandelingen, toe maar. Kga er meteen ook even achteraan
Veel publiceren , dan hark je die die 2000 euri zo binnen.

Mooi schrijfwerk over een lelijk onderwerp.
Hier? Op Plazilla? hahahahaha... hihihaaaai de zwaai
De miserie blijft maar duren.... je kan er gelukkig nog met de nodige humor over schrijven.

Ik wens je veel succes met dat verzekeringsgedoe al vrees ik wel voor wat Ruud zei: je zal moeten bewijzen dat je 'gezond' bent. Zo werken die geldwolven nu eenmaal.

Wie heeft er tegenwoordig nog 2000 euro over na het betalen van rekeningen, eten, enzovoort?!
Als de nood aan de man komt heb ik nog iets achter de hand dat voor de begrafenis is bestemd...(daar ben ik niet voor verzekerd, want als je het geld zelf opzij zet, strijken die lui dat niet op)
En trouwens, het wordt toch niets met dat begraven. Ik geef mezelf weg aan de wetenschap, maak van te voren de verbrandingskosten gewoon zelf op aan "leuke dingen" en als dat ook niets wordt stoppen ze mijn overblijfselen maar van de bedeling onder de groene zoden.