De teddybeer

Door -Lyra- gepubliceerd op Wednesday 03 December 14:04

Rebecca hield ontzettend veel van haar man, Ron. Hij was altijd haar steun en toeverlaat geweest. Hij was haar venster op de wereld. Zij was huisvrouw en omdat ze niet hield van sociale activiteiten was haar leven begrensd binnen de vier muren van hun huis. Ze deed natuurlijk wel eens boodschappen maar de conversaties met de winkeliers bleven beperkt tot het aframmelen van boodschappenlijstjes en ‘dank u wel, tot ziens’.

Gelukkig bracht Ron elke avond tijdens het eten uitgebreid verslag uit van zijn dag. Hij vertelde dan dat het kind van mevrouw Si de windpokken had en dat mijnheer La ruzie had gemaakt met zijn vrouw. Rebecca smulde van de verhalen.

Toen Ron plots stierf aan een hartaderbreuk bleef Rebecca helemaal alleen achter. Het rolluik voor haar wereldraam werd definitief neergelaten. Gedaan met de sappige verhalen van kantoor, niemand meer bij wie ze haar hart kon luchten. Toen ze merkte dat ze begon te praten met de sanseveria’s, besefte ze dat het tijd was om in te grijpen.

Dus ging ze naar de stad en in de speelgoedwinkel kocht ze de grootste teddybeer die ze in huis hadden. Dat hij ook nog eens superzacht was, was lekker meegenomen. Thuis deed ze hem Rons op één na beste pak aan en zette hem op de stoel recht tegenover haar.

f0f5f409895ae3251f06f932710a0fa5_medium.

 

Zo dat was beter. Nu had ze tenminste iemand om mee te praten. ‘Zo, Ron, vandaag eten we bonen om het luchtig te houden. Is dat goed?’

Ron gromde wat, precies zoals Rebecca al heel haar leven gewend was. Tijdens het eten vertelde Rebecca honderduit over haar plannen om eens een paar daagjes op reis te gaan. Het hoefde niet ver te zijn, gewoon even uitwaaien en een flinke portie verse lucht opsnuiven. Wat een geweldige gesprekspartner was Ron. Hij onderbrak haar niet één keer en was het eens met alles wat ze voorstelde. Hij at wel zijn boontjes niet op.

Het plan om eropuit te trekken, nam vaste vorm aan. Ron stemde in om met haar mee te gaan, dus huurde ze een rolstoel voor hem. Ze boekte een tweepersoonskamer in een klein hotelletje aan zee en reserveerde plaatsen op de trein voor 1 valide en 1 andersvalide volwassene.

a0dfb659d240234295dde9bc02df1c92_medium.

Op de dag van vertrek zette ze Ron in de rolstoel. Hij kreeg een pet op zijn hoofd tegen de zonneslag, een zonnebril tegen het felle licht en een sjaaltje rond zijn nek zodat hij geen koutje zou vatten. Ze duwde de rolwagen naar het station. Ze wou dat ze wel eens van tevoren geoefend had, wat een onhandig ding zeg. Er stond al een medewerker klaar om de rolwagen met de lift naar het perron te brengen en op de trein te zetten. Niemand die die man in de rolstoel er vreemd vond uitzien.

De eerste dagen ging het goed, ze gingen wandelen op de dijk en bootje varen op zee. Ze dronken thee en aten gebak. Maar na een tijdje was Rebecca het zo moe om steeds voor Ron te zorgen.

13a3367f2afb82628c651b4f900d4761_medium.

Ze kocht een zakje met ballonnen en wat touw. Op een afgelegen plekje bond ze de ballonnen aan zijn hand. Ze had er veel nodig, want Ron was best zwaar.

Ze zei tegen hem: ‘Ron, ik weet dat je altijd al eens hebt willen vliegen. Vandaag laat ik deze wens in vervulling gaan.’ Dat ze blij was om hem kwijt te zijn, vertelde ze er lekker niet bij. Ze drukte nog een halve kus op zijn snoet en liet de touwen los. Ron vloog weg, de wijde hemel in. Het was best een mooi zicht, een beer aan een hele tros gekleurde ballonnen.Het was een heldere dag. Geen wolkje aan de hemel. De ballonnen vlogen verder en verder, er biggelde zowaar een traan over Rebecca’s gezicht. Toen ze hem niet meer kon onderscheiden in de lucht en hij helemaal opgelost was in het hemelruim, draaide ze zich om terug naar het hotel te gaan. Er kraakte iets onder haar voeten, het was de zonnebril. Ach, die had hij niet meer nodig.

8a6b045deddce737e33a5ef4012c6089_medium.

Toen ze terug thuis was, viel ze terug in haar oude patroon van eenzaamheid. Ze miste ze haar overleden man zo erg dat ze in de speelgoedwinkel een levensgrote teddybeer kocht zodat ze iemand in huis had om mee te praten. Ze vertelde hem dat ze graag eens een paar daagjes op reis zou gaan en dat hij mee mocht. Ze zou wel een rolstoel huren.

♡ Lyra ♡

De afbeelding van de vliegende beer komt van Google Afbeeldingen. De andere kiekjes heeft Beer getrokken met de zelfontspanner.

Reacties (32) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen.
Leuk geschreven met geweldige foto's!
Gelezen en beoordeeld!
Hoe beland je in een vicieuze cirkel..
Leuk verhaal!
Dank je, Ysra