Het zal je kind maar wezen!

Door Elly2 gepubliceerd op Wednesday 03 December 12:03

Ik heb twee zoons. Ik wil u kennis laten maken met de jongste.
Hij is geboren in 1990 en zijn naam is Rauric (spreek uit Rorik).
Acht pond schoon aan de haak bij de geboorte, super gezond.

Hij groeit voorspoedig op. Kijk nou deze foto: zo'n engeltje wordt toch voor iedere commercial gevraagd?

f5c31054fa5921d59909fc617e6883e8_medium.

Enfin, we hobbelen lekker verder in de jaren. Hij gaat naar de kleuterschool (groep 1 en 2 tegenwoordig) en dat gaat hartstikke goed. Leuk, spontaan kind. Hij heeft vriendjes, en op die leeftijd ook al vriendinnetjes, daar word je als ouder toch helemaal blij van.

Vervolgens komt de basisschool. Het is een goede leerling, let altijd op, is altijd zo'n beetje de beste van de klas. Het is absoluut geen nerd of zo, na schooltijd speelt hij gewoon buiten, computers hadden we toen nog niet echt.
Nou goed, ik wil maar aangeven, het is een leuk, lief, intelligent en makkelijk kind.
De HAVO wordt met succes afgerond en aansluitend een HBO opleiding.

Tussen de HAVO en HBO is hij nog bezig geweest om bij de mariniers te gaan. Ik was er niet rouwig om dat dat niet doorging. Mariniers worden toch altijd uitgezonden voor de ergste klussen en als ouder zit je dan niet lekker rustig thuis te wachten tot je kind dan weer thuis is. Misschien had ik toen al kunnen bedenken dat het niet helemaal lekker ging. Maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen.

Nog voor zijn opleiding is afgerond, is hij al aangenomen bij een leuk bedrijf. En dat in deze tijd met zoveel werkloosheid. Super! Hij is helemaal happy en zijn toekomst ziet er rooskleurig uit.

d37b905384070763b1d6cd0afef92be0_medium.

Maar soms lopen de dingen in het leven anders dan je verwacht.

Ik begin wat vreemde trekjes in hem te bespeuren. Ik belde hem en hij neemt op met: "JA?" Zijn stem klinkt hard en absoluut onvriendelijk. Dus ik zeg lachend: "Ja hallo, met je lieve mammie".
"Oh, sorry mam, ja ik heb het een beetje druk en stress op m'n werk".
"Geeft toch niet joh, snap ik best wel hoor". We kletsen nog even verder en ik vergeet het voorval.

Enige tijd later komt hij gezellig bij me eten. Hij ziet er slecht uit: grauwe huid, donkere kringen onder z'n ogen en hij heeft een humeur om op te schieten.
"Jeetje Raur, gaat het wel goed met je", vraag ik bezorgd.
Hij snauwt: "Ja, best! Ik heb toch al gezegd dat ik het druk heb en stress enzo".
"Ja oké, dat had je al gezegd, maar je ziet er slecht uit joh, dit is niet goed hoor".
"Bemoei jij je nou maar met je eigen zaken, met mij gaat het best!"
Hij heeft nog nooit zo tegen me gesproken, ik schrik er heel erg van. Tijdens het eten wordt er bijzonder weinig gepraat en na het eten gaat hij meteen weg. Anders blijft hij altijd nog wel even Goede Tijden kijken, maar hij heeft het druk, hij moet meteen naar huis. Ik snap nu wel waarom.

Een paar dagen later ga ik spontaan even bij hem langs. Ik moet in zijn buurt zijn, dus ik denk even gezellig een bakkie bij hem te gaan doen. Ik bel aan en wacht. Volgens mij doet de bel het niet, want ik hoor de bel binnen niet. Ik probeer het nog een keer. Nee, de bel doet het niet. Ik kijk door de ramen naar binnen, maar ik zie niemand. Hij is wel thuis denk ik, want zijn auto staat voor de deur. Ik loop wel even achterom, misschien is de achterdeur open.
Ja, de deur is open, dus ik ga naar binnen.
"Rauric, ben je thuis?", roep ik. Geen reactie. Ik loop door de kamer naar de gang. Misschien is hij boven. Onderaan de trap wil ik nogmaals roepen, maar ik hoor ineens een zacht gekreun. Ik denk nog dat ik misschien wel stoor bij een intiem samenzijn, maar nee, dat klinkt toch echt anders.
Zacht loop ik de trap op, niets op de eerste etage. Weer hoor ik gekreun, dit klinkt niet goed.
Heel voorzichtig neem ik de trap naar de zolder. De deur naar de zolderkamer staat op een klein kiertje. Ik gluur voorzichtig naar binnen en sta aan de grond genageld.

Dit is te erg!

In het midden van de kamer staat een lange tafel. Op de tafel ligt een meisje vastgebonden. Ik zie overal bloed. Haar mooie blonde haar valt over de tafel en ook hier zie ik overal strepen bloed.
Ik zie Rauric over haar heen gebogen staan en hij zegt iets tegen haar.

Schokkende beelden: als u een zwak hart hebt, waarschuw ik u, klik dan niet op onderstaande link.

https://www.youtube.com/watch?v=DFf_o-vfxbc&index=1&list=UUaJ_H0lFJY7Zje6JD3Ivj6g

Ik vlucht het huis uit. Hij heeft blijkbaar niets gemerkt, want ik hoor hem niet achter me aan komen.
Wat moet ik nou? Mijn mooie, lieve kind is een monster! Ik wil dit niet zien, ik wil dit niet weten!
Waarom moest ik zo nodig mijn neus in zijn zaken steken?
Totaal radeloos zwerf ik over straat.
Wat moet ik nou? Het is mijn kind, ik kan hem toch niet zomaar aangeven? Maar dat meisje dan…
Uiteindelijk weet ik wat me te doen staat. Ik moet dat meisje redden.
Ik ga naar het politiebureau en doe mijn verhaal.
Ze zijn er meteen naar toe gegaan. Het meisje leefde nog. Mijn zoon is gearresteerd. Hij zit nu al een paar maanden vast. Het onderzoek loopt. Inmiddels blijkt dat het niet het eerste meisje was. Mijn zoon is een moordenaar.
Mijn hart is gebroken.

                                                       -ELLY-

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (59) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jeetje! Ik lees en denk "wat gaat er komen?" Dacht even dat het waar was. schizofrenie ofzo, maar gelukkig is het maar fictie en geen moordenaar in de familie. Alhoewel.......zag er wel erg dreigend uit in dat filmpje. ;)
Filmpje was voor de gein. Uhhh, dat hoop ik tenminste :)
Wauw!
Ben ik even blij dat dit fictie is! Ik durf de link niet te openen en had maar door dat ik rustig mocht blijven toen ik de andere reacties zag :)

Zo ging het:
* ik lees je artikel
* ik ben moeder en voel je radeloosheid
* ik geef een hartje
* ik denk 'wat moet ik nu in hemelsnaam als reactie geven?!' (niet iedereen heeft duidelijk schatjes van kinderen zoals ik;)
* ik besluit om de andere reacties te bekijken
* ik denk @!!##/!@ die zus van Doortje toch!
Elly2 tegen ----
2
Geweldige reactie :)
Heb je de link nu durven kijken? Door dat filmpje ben ik dit verhaal gaan schrijven. Had hij voor de gein gemaakt met één van die nieuwe speeltjes die op de markt komen.
---- tegen Elly2
1
Ik heb (nog) niet durven kijken. Ik vreesde al dat het een filmpje was waarin moeders getuigden over hun 'lieve kindertjes' die seriemoordenaars geworden waren ofzo. ;)
Elly2 tegen ----
2
Het is een filmpje van een paar seconden. Niet eng, nu je weet dat het niet echt is :)
---- tegen Elly2
2
Heb net gekeken...wat ben ik blij dat ik NU maar kijk haha.
Wat een spannend verhaal. Het is net echt! Je bent een zeer goede schrijver:-)
dank je wel ;)
whaw Elly, ik dacht eerst te reageren met 'wat een heftig verhaal'
Ik wist ECHT niet hoe ik het moest zeggen tot ...
ik het doorhad dat het niet echt is!

Verdorie wat schreef jij dat goed!!!
dank je! Een groter compliment kun je me niet geven.
Het eerste deel klopt trouwens wel hoor :)
Kijk daarom heb nu geen kinderen, je weet nooit tot wat voor griezels ze opgroeien.;-)
Hahaha, maar eigenlijk is hij heel lief hoor!
tegen Elly2
1
Jij hebt een blinde vlek. Moederliefde noemen ze dat.
Oh, zou dat het zijn?? :(
tegen Elly2
1
Vastes.:-) Natuurlijk is hij lief, zijn mijn nichtjes ook, en toch ben ik blij dat ik ze niet altijd om me heen heb. Wel de lusten...
Kanonnen wat een giga verhaal.. ik heb het in één adem uitgelezen.

:-)
Leuk om te horen!