Onderzoek Raad van de Kinderbescherming

Door Darth vader gepubliceerd op Wednesday 26 November 20:13

Inmiddels zijn er al weer bijna acht maanden verstreken sinds de rechtszaak over de omgang met de kinderen. Na het mislukte traject bij de opvoedpoli heb ik zoals was opgedragen door de rechtbank verslag gedaan over het resultaat van het traject van de opvoedpoli.  Ik heb gemeld dat ik me op advies (aan beide ouders) van de opvoedpoli bij een ander project heb aangemeld, moeder weigerde dat. Daarom heb ik de rechtbank verzocht om een ouderschapsonderzoek in te stellen. Moeder wenst daar niet in mee te gaan. Daarom heeft de rechtbank een onderzoek door de Raad van de Kinderbescherming opgelegd. Moeder ging daar mee akkoord (kon natuurlijk niet anders) met de opmerking dat ze vond dat ik de relatie met mijn kinderen moet verbeteren en dat ik toe moet geven dat mijn gedrag naar de kinderen toe fout is. Mevrouw blijft keihard ontkennen dat onze communicatie al jarenlang beroerd is. Zelfs vier instanties die dit onafhankelijk van elkaar hebben geconstateerd de afgelopen jaren hebben het bij het verkeerde eind volgens mevrouw.

Dus mijn vraag aan de Raad zal dan ook zijn hoe ik in hemelsnaam de relatie met mijn kinderen moet verbeteren als letterlijk elke poging om dit te doen door moeder de afgelopen 20 maanden is afgewezen.

Maar wat moet ik dan toegeven:

- ik geef niet om mijn kinderen 

- ik keek niet naar ze om 

- ondernam nooit wat met ze

- ben een dictator

- ben agressief

- ben bedreigend

- heb ze lastig gevallen

Tsja wat valt er toe te geven aan deze rabiate onzin. Dat ga ik dus niet doen, en wel om het simpele feit dat het allemaal niet klopt. Typerend is overigens dat je aan jezelf gaat twijfelen, misschien klopte het wel wat beweerd wordt. Dus ik begon maar eens met de bewering dat ik nooit wat met ze ondernam. Een simpele blik op de foto's van de afgelopen jaren en emails met daarin een samenvatting van wat ik ondernam met de kinderen was genoeg. Bullshit-gelul dus. Dit sterkt mij alleen maar in mijn overtuiging dat ik geen dingen ga toegeven die niet gebeurd zijn, ook niet voor mijn kinderen. Want dan blijft er niets over van je eigenwaarde

Ik denk overigens niet dat het trajact met de Raad succes zal hebben. De kinderen zijn volledig er van overtuigd dat alles wat hierboven genoemd is waar is. Ik schat de kans dat ze tot andere inzichten komen op nihil (maar misschien valt het mee) Dat is heel triest. Ik kan in ieder geval mijn zegje straks doen bij de Raad. Maar aan kinderen die zoveel onzin geloven als hierboven heb ik als vader niets. Dan maar geen contact en hopen dat ze ooit tot bezinning komen.

Eerste gesprekken zullen wel ergens begin 2015 gaan plaatsvinden

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een probleem wat al jaren speelt in Nederland; de moeder krijgt bij een scheiding als vanzelfsprekend de kinderen toegewezen en heeft feitelijk de macht! Maar de kinderen ook daadwerkelijk als machtsmiddel inzetten is ronduit misselijkmakend. De frustratie van een gestrand huwelijk uiten en willen uitvechten via de kinderen getuigt m.i. van weinig moederliefde.
Ik kan je maar 1 ding aanraden als je verder wil, ook met het gesprek.
Geef aan dat je het verleden in het verleden wilt laten. Dat je je 100% wilt inzetten voor je kinderen. Dat je geen wellus en nietus meer wilt.
Niet je kinderen tussen jou en je ex zet. Geef aan bij de raad dat je overal aan mee wil werken op de band met je kinderen te versterken!
Zet een streep onder het verleden en begin sterk en vol goede moed opnieuw en sta daar ook achter! Laat het zien en voelen, je kinderen draaien dan op den duur bij. Luister naar ze respecteer ze en bovenal respecteer je ex, zelfs als ze volledig fout zit, je kinderen hebben niks aan negatieve opmerkingen van en over de andere ouder, ze houden onvoorwaardelijk van beide ouders en die ruimte moeten ze krijgen en hebben ze nodig!

De weg is lastig, je rug toe keren naar je eigen woede en onmacht, maar bedenkt wat er geweest is kan je niet veranderen, wat er komt is alles dat telt!

ik wens je succes!
Beste Wish,
Dat is inderdaad het beste om het verleden het verleden te laten en werken aan de toekomst. Dat heb ik in al die anderhalf jaar ook aangegeven maar dat is geen optie voor de moeder. Ik moet en zal van haar alles toegeven wat hierboven genoemd is. En dat is dus geen optie voor mij. Ik ga niet toegeven dat ik bv agressief ben geweest naar de kinderen toe. Wat ik wel wil is proberen dat onterechte gevoel van ze wegnemen. Maar ja er moeten twee partijen aan herstel willen werken en tot op heden heeft moekie alles tegen gehouden. Ik heb vandaag de officiële beschikking binnen en uiterlijk eind februari moet er gerapporteerd zijn door de raad aan de rechtbank. Vandaag bedacht ik me dat ik bij de Raad maar eens aan ga geven de mening van de moeder niet relevant te vinden en me te focussen op wat de kinderen te melden hebben zodat ik in ieder geval in gesprek met ze kom. Ik ben blij dat ik die kans mogelijk krijg bij de Raad. Ze heeft in al die jaren nog nooit een voet in mijn huis gezet en is altijd maar blind afgegaan op de kinderen die daardoor een podium kregen om over van alles en nog wat te klagen (tot aan de zogenaamde ontbrekende deodorant aan toe). Zulk soort meningen zijn wat mij betreft van nul komma nul waarde
Anyway ik ga met volle moed er tegen aan
Ik schrik hier behoorlijk van! Hoe zuur voor je, dat je zo behandelt wordt door je ex-vrouw met als gevolg dat het opbouwen van een band met jouw kinderen amper een kans krijgt. Wat een woede proef ik hieruit!