De zuchtzwager...

Door Doedelzak gepubliceerd op Wednesday 26 November 12:19

8c2b9c5a3b429a4ca25494cb41df4ab9_medium.

De zuchtzwager...

Toen mijn moeder begin vorige maand op honderdenéénjarige leeftijd overleed, ik tezamen met mijn vrouwlief, zuslief en de daarbij behorende altijd zuchtende zwager haar appartement moest  gaan leeghalen was het een kat en muisspel tussen de zo ooit ontstane familie lagen.

Tot voor kort waren de familie banden goed. Dat moet hier zeker bericht worden. Ons Mam mocht dan wel een hoge leeftijd hebben maar tot haar laatste adem wist ze ondersteunt door haar wandelstok de familiale banden goed te coördineren. Als je er kwam was het behaaglijk, opgeruimd en gezellig. Je kon daar niet komen zonder verplicht een whisky of cognac mee te drinken. Tot half twaalf dronk je koffie maar daarna alleen thee of iets sterkers. Zo was ze. Een vrouw afkomstig uit een geslacht van militairen, verzetshelden en Marine officieren. Klein van stuk maar voor de duvel en zijn ouwe moer niet bang. Zelfs zuchtzwager kon ze enigszins in de hand houden. Ondanks dat de twee water en vuur waren sprak ze wel eens; "Maar ik ben het water." Haar grijns was gelijk een jonge meid van achttien. Haar ogen straalden op zulke momenten.

Tja daar loop je dan door zo een appartement op veertien hoog. Met een zwager die alleen maar zucht, steunt en kreunt dat de ramen gewassen hadden moeten worden omdat het nu net mistig was buiten. Zelfs mijn moeder heeft de 'zuchtzwager' al jaren uitgelegd dat als je een appartement met het uitzicht op zee en duinen koopt, je altijd zilte ramen zult hebben. De zuchtzwager begreep het niet. En hoe een vrouw op leeftijd het woord ' ziltramen' kon bedenken liet hem nog meer zuchten.

Nu was het nog wachten op het verhaal dat 'zuchtzwagerlief' nog zijn angsten ging uitleggen dat de lift kapot zou gaan. Want je zult toch achtentwintig trapdelen door een  gangen stelsel moet tijgeren.  Zo noemde ons Mam dat. Steevast bleef ze tot haar acht en tachtigste levensjaar de lift vermijden om tijgerend naar boven te gaan. Wel of geen boodschappen tassen meezeulende. Het tijgeren werd haar van jongs af aan geleerd en het was een woord dat in haar leven paste.

Zoveel geduld als mijn zus met deze enigszins rare man kon opbrengen zo vaak had ons moeder lief het met de zuchtzwager aan de stok. "Maar ik blijf het water."  Zulke woorden blijven je bij, wel of niet met humor. Nu ik dit zo schrijf, schiet ik spontaan in de lach.

Wat er de afgelopen weken gebeurde met het leegruimen van het appartement had ons Mam al lang zien aankomen. Haar gave was vooruitkijken. Het kat en muis spel met zuchtzwager over mooie spullen had ze al lang voorzien.

'' Die geniepige ogen van die man kijken altijd naar de mooiste spullen in huis" Dat vertelde ze steevast aan haar vriendinnen. Op haar leeftijd waren dat er niet veel meer. Maar die uitspraak leefde. Zuchtzwager is bij een glas whisky en nog midden in het leven staande bridgende oudere dames menigmaal over de whisky of mogelijk de cognac tong gegaan. Steevast liet ons Mam dan in die gesprekken weten dat ze onder haar mooiste spullen plakkertjes met namen had geplakt. Ik wist het ook. Plakkertjes met haar handschrift moesten uitsluiten dat 'zuchtzwager' met de mooiste spullen aan de haal ging. Ik weet haast zeker dat mijn zus er ook van heeft geweten. Het kan haast niet anders. Maar waarschijnlijk heeft ze vanwege haar eeuwige andere kijk op naastenliefde en mogelijk vanwege aankomende balorigheid niets laten merken.

Hoe gaan erfenissen in het leven? Misschien herkent u het?  Daar waar waardevolle volle antieke stoffige bende toch waarde heeft volgens de notaris en diens aanverwanten, breekt onverwachts de pleuris uit tussen, neefjes, nichtjes, kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en zo mogelijk zichzelf noemende zorgzame buren.

Daar - op veertien hoog- ontstond het gedonder in de 'antieke' glazen. Ten tijde van onze eerste dag ruimen en sorteren, inpakken en uitpakken van dozen in kasten en hoeken kwam 'zuchtzwager- na het omvallen van een kaarsenstandaard- erachter dat er stickertjes met namen onder een voorwerp zaten.  Waarschijnlijk is zuchtzwager zonder dat wij het in de gaten hadden nog eens verder gaan speuren.  Mijn zuslief, mijn lieve Annabel en ik zaten met onze drieën oude fotoboeken te bekijken. Deze vonden we in een doos met notabene haar verzetspenning en overige aantekeningen uit de tweede wereldoorlog. Wat we tegen kwamen liet ons stil zijn, slikken maar ook glimlachen. Dat ons moeder apart was wisten wij, maar dat ze zoveel geheimen achter had gehouden wisten wij niet.  Daar zaten we met enveloppen, schetsen van bunkers, spoorweg gegevens, droppingtijden en nog veel meer. Mijn zus doorbrak de stilte; "Nou laten we er eerst maar eentje nemen op Mams. Wat een spullen en verhalen zeg...."

Op dat moment kwam zuchtzwager de kamer instormen met een zuurpruimen gezicht alsof hij met één hap- een citroen had moeten verorberen. Met de kaarsenstandaard en een antieke vaas waar de naam van een nichtje onder geplakt was stond zuchtzwager rechtop. Het zuurpruimen gezicht werd nog zuurder.  " En onder de map met oude munten staat ook al een naam"...brieste hij. "En ook al aan de achterkanten van de schilderijen staan namen"  stamelde zuchtzwager...  

Mijn moeder wist wat ze deed, ze had overal over nagedacht.

Onder één doos stond de naam van zuchtzwager. Het was een iets grotere sticker dan bij de rest van de te verdelen goederen.

Zuchtzwager was nu de eigenaar van een doos ... met mijn moeders lingerie....

Ons Mams had absoluut de gave om zaken goed aan te sturen, zelfs na haar dood. We missen je Mams...en ook het uitzicht door je zilte ramen...

 

a1dee36e7c7ba9a418b22eeb6b44aa43_medium.

 

 

http://plazilla.com/user/doedelzak

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En dan natuurlijk zuchten bij ontvangst van het originele geschenk.
Leuk verhaal.
gek genoeg zie ik dit verhaal nergens staan. Niet bij mijn zilla-updates en ook niet bij 'nieuw'
Misschien heb ik iets verkeerd gedaan? Maar had wel met Doortje overlegt hoe zo iets werkt met schrijfopdrachten.
ik denk dat het eerder een foutje van het systeem is.
mooi geschreven
Gelezen.
Gelezen.
Haha...ja, zwagers, je kunt ze niet kiezen, je krijgt ze er gewoon bij. Heeft moeders ("ons mam"natuurlijk) hem goed te pakken met haar gigantische onderbroeken. ^_^

P.S Kom je uit Brabant?
Van de Peel en de Kempen.......Alhoewel ik de hele wereld heb gezien. Maar dat blijft je basis. Voor mij letterlijk en figuurlijk.
Dus toch deel van ons Brabantse land, waar mam en pap niet alleen "mijn" mam en pap zijn, maar van "'ons" allemaal :-)
Gelezen en beoordeeld!