Juryrapport Schrijfopdracht ‘Balletjes’.

Door Doortje2 gepubliceerd op Saturday 22 November 09:50

Zo, we hebben jullie behoorlijk laten zweten hè, op deze moeilijke opdracht: ‘Balletjes’ Het moest even op gang komen, maar uiteindelijk kregen we 17 mooie verhalen voorgeschoteld.

Jochem is alle kanten opgegaan met het raadsel en jullie waren altijd weer origineel in de oplossingen. Twee verhalen waren helaas te laat. (De uiterste inleverdatum is op vrijdag, vóór 12:00 uur)

 

Wat vond de jury ervan?

*TROMGEROFFEL*

 

JURY A

Maar liefst zeventien verhalen zijn er gepubliceerd, waarin de balletjes van de vader van Jochem een prominente rol hebben gespeeld. De meest bijzondere en originele invullingen zijn er aan het mysterie rondom de balletjes gegeven.
Het kiezen van winnaars uit de zeventien verhalen was best pittig. Uiteindelijk ben ik toch tot een keuze gekomen.


1. Voor mij is NESCIO met ‘Een nieuw begin voor Jochem’  het nummer één verhaal. Op een geloofwaardige manier weet hij de lezer mee te trekken in een verhaal waar hij gereïncarneerd als Thomas uitkomt. Hij heeft oog voor detail en zijn verhaal blijft de lezer tot het einde boeien.


2. INFOMAATJE neemt je in het verhaal: ‘Twee ballen als in een samenspel’, op een natuurlijke manier mee naar een sprookjesachtige elfenwereld. Ze weet in haar verhaal de sfeer te scheppen die bij de inhoud hoort, maar overdrijft dit niet. Minpuntje aan dit verhaal vond ik de vele witregels.


3. Op de derde plaats staat LADYDI met ’Ik zie je’.
Op een verzorgde wijze geeft ze gehoor aan een gedegen inleiding die leidt naar het Xyloptum. Over elk woord lijkt ze te hebben nagedacht. Zelfs over het einde. Dit komt niet te snel en past volledig in het plaatje.


 

JURY B

 

1. YRSA met ‘Het blauwe schoolschrift’.
Tja Yrsa, het blauwe schoolschrift moest wel op 1 komen. Een verhaal dat bijna alledaags begint, met een goede sfeertekening en levensechte dialogen (overigens mogen die van mij ook best zonder vloeken). Het verhaal ontwikkelt zich en je sleurt de lezer mee naar Moskou. Je wordt meteen nieuwsgierig hoe het gaat aflopen. Het eindigt in melancholische schoonheid met eenvoudige woorden die in een schoolschriftje staan geschreven en toch zoveel te zeggen hebben. ‘In de weegschaal naast het regelen van de begrafenis koos Jochem voor een begrafenisondernemer die zelfstandig, zonder zijn hulp, al heel wat regelen kon.’ Echter wil ik je meteen op diezelfde zin wijzen als klein kritiekpuntje; het zou best iets eenvoudiger mogen.

2. MARINUS met ‘Het geheim van mijn vaders ballen’.      
Laat het maar aan Marinus over om een verhaal in de vijfde versnelling te beginnen en om zo beeldend te schrijven dat de lezer af en toe de neiging krijgt om dan maar de andere kant op te kijken als het even te realistisch wordt. De snelheid blijft gehandhaafd tot de laatste zin en wat originaliteit betreft, sta je bijna altijd op de eerste plaats. Krachtig, rauw en bijna pijnlijk detaillistisch.


3. ANEREA met ‘De chaostheorie’.
Fantasy blijft een moeilijk genre, want je moet het wel durven om een lezer mee te nemen naar een andere wereld. Dat is in jouw verhaal zeker gelukt. De overgang van de normale wereld naar één vol van magie verloopt soepel en natuurlijk, omdat al snel duidelijk wordt gemaakt dat er iets meer te verwachten valt dan alleen aardse zaken. Uiteraard zal de lezer meer willen weten dan de inleiding van het grote avontuur dat nog moet volgen. Zodra je halverwege het verhaal bent, besef je al dat je de antwoorden op de vele vragen die worden opgeroepen, niet zult krijgen in dit korte verhaal, maar dat er nog vele hoofdstukken moeten volgen. Dit kan dan tot een teleurstelling leiden.

Een pluim voor Yneke: het basisidee in je verhaal heeft me volslagen verrast en het is eigenlijk te opmerkelijk om dit in een kort verhaal uit te werken. Maar een eervolle vermelding is te volle verdiend. Dat Candice ook op Uranus herkenbaar zou blijven, spreekt voor zich. Dat is een eervolle vermelding waard. Jury B houdt er echter wel van om verrast te worden, tenzij er een onbekende schrijfster moet worden opgespoord.


 

JURY C

Deze opdracht viel niet mee, zoveel werd wel duidelijk. De mysterieuze ballen, in combinatie met de uitspraak ‘van levensbelang’ kunnen aanleiding geven tot een paar bekende valkuilen en clichés. Het is ‘normaal’ om dan ongeloofwaardige scenario’s uit te werken, zeker wanneer gekozen wordt voor een verhaal met ‘fantastische’ elementen. Vaak komen de voorspellingen in hoogdravende taal al snel om de hoek kijken en wordt het drama op haast kosmisch niveau uitgespeeld. Jerney keek deze week vooral uit naar verhalen die bewust ‘klein’ gehouden werden. Bij de verhalen met fantastische elementen wilde Jerney dat ze er ook in ging geloven.
Dat leverde de volgende uitslag op:

1. YRSA met ‘Het blauwe schoolschrift’.
Yrsa heeft het mysterie bewust klein gehouden. De gedachten en zoektocht van Jochem, zijn voelbare verdriet, ze zijn mooi beschreven en ook heel geloofwaardig. De uiteindelijke ontdekking grijpt naar de strot, omdat het aan de ene kant ‘normaal’ en klein is, aan de andere kant maakt het thema ‘kindermishandeling’ het groot en bijna universeel. Het is extra aangrijpend omdat het hele drama alleen uit die paar briefjes in een schrift naar voren komt. Je wilt het verhaal van Joyce gewoon weten. Je moet wel stilstaan bij het effect hiervan op het leven van Jochem’s vader en dus uiteindelijk ook op Jochem’s leven. Een verhaal waar nog zoveel andere verhalen achter schuilen. Voor mij een duidelijke winnaar.

2. NESCIO met ‘Een nieuw begin voor Jochem’.
Nescio kiest wel voor een ‘fantastische’ uitwerking, het ‘grootse’ zit in de mooie en geloofwaardige koppeling met hindoeïstische tradities, het ‘kleine en persoonlijke’ in het effect op het leven van Jochem/Thomas. Daarnaast is het met name zijn zeer verzorgde schrijfstijl en goede verhaaltechniek die hem in mijn ogen (gewone ogen, geen balletjes) een terechte tweede plek opleveren.

En toen werd het moeilijk. Jerney voelt zich vandaag heel transparant en geeft jullie een blik in haar keuken. Ze twijfelde heel erg over de verhalen van Infomaatje en LadyDi. Beide goed geschreven, met mooie ‘High Fantasy’-elementen. Maar op een of andere manier werken beide verhalen niet helemaal. Het drama is té groots en de ontknoping voelt té onverwachts. Dit zijn werelden die je in 2500 woorden misschien wel geloofwaardig kan laten voelen, maar bij Jerney lukte het nét niet. Dan maar iets volledig anders...

3. MARINUS met ‘Het geheim van mijn vaders ballen’.
Het is je botte humor, je goed gedoseerde soms platvloerse taal, dat de randjes opzoekt, maar net niet té is. Het is gewoon een bijzonder lollige uitwerking. Ik heb het met schaterlachen gelezen, jij hebt het zonder twijfel met schaterlachen geschreven. Die laatste zin doet het hem.


 

 

ALLE WINNAARS: VAN HARTE GEFELICITEERD!

JURYLEDEN: ENORM BEDANKT!

 

Wij hopen jullie allen graag weer terug te ‘zien’ in de volgende ronde.

 

Nieuwsgierig naar de volgende opdracht? KLIK

 

 

Reacties (54) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Van harte winnaars... ik had maar et tijd om me eigen verhaal uit te werken en zal komende dagen besteden aan bij lezen ben wel benieuwd naar de verhalen die ik nog niet heb kunnen lezen....
Alle winnaars van harte gefeliciteerd!!
Iedereen gefeliciteerd! was weer ontzettend leuk om te doen.

Feedback

Wekelijks komen er veel verhalen binnen. Het niveau verschilt. De lat ligt hoog. Er kunnen maar drie verhalen tot winnaar gekozen worden per jurylid. Soms is de jury het unaniem met elkaar eens. Soms niet.

Feedback van jury-a op het verhaal: Balls of confusion van NC- Klopedie

Ik gebruik een apart hokje en verwerk, voor de duidelijkheid, jouw verhaal er helemaal in:

Jochem loopt schoorvoetend de grote slaapkamer binnen, hij voelt zich een beetje misselijk. Een koude rilling loopt over zijn rug. Hij kijkt in de richting van het grote slaapkamerraam. De gordijnen zijn dicht, maar door de slechte kwaliteit laten ze nog behoorlijk wat licht door. Daar staat het oude tweepersoons senioren-bed met elektrische verstelbare lattenbodem, in het midden ligt Klaas.

- Je schept hier een prima sfeerbeeld als inleiding van jouw verhaal en je nodigt de lezer uit om verder te lezen -

Bewegingloos, levenloos zelfs, maar met een lange grijswitte baard en een grauwgrijze kleur op zijn gelaat, Klaas is dood, morsdood!

- In de vorige alinea noem je de vader van Jochem ‘Klaas.’ In deze zin geef je Klaas een grijswitte baard. Je schept hiermee Sinterklaas. Dit is een risico. Zeker gezien de huidige discussie en de ergernis die deze discussie tot stand heeft gebracht -

Jochem heeft al jaren geen contact meer gehad met zijn vader Klaas. Er was in het verleden teveel gebeurd. Het agressieve gedrag, zijn racistische uitlatingen en het feit, dat Klaas dagelijks twee flessen rode Spaanse wijn en daarbovenop nog enkele borrels jonge jenever nodig had, nog voordat het middaguur was aangebroken, waren bijna 40 jaar geleden de reden geweest, dat Fatima de moeder van Jochem, samen met haar zeven zonen het ouderlijk huis verlaten hadden.

- Hier noem je Spaanse wijn en is het overduidelijk dat je op een speelse manier de discussie in je verhaal kwijt wilt. Het gebruik van kun je in een verhaal beter als geschreven verwerken. 40 jaar zou dan veertig jaar worden -
-
Het was in het begin wel erg wennen geweest. Het huis van Klaas was een groot huis aan het water in het Friese dorpje Lenten met een eigen aanlegsteiger. Vooral de twee jongste broers van Jochem, de tweeling Sietse en Hielke hadden er in eerste instantie veel moeite mee gehad. Daar lag hun eigen boot en die moesten ze natuurlijk gaan missen toen ze besloten om te verhuizen naar een bovenwoning in het Brabantse plaatsje Geeneind, wat onderdeel uitmaakt van de gemeente Helmond.

- In deze alinea staat erg veel informatie en dit kost concentratie. Zeven zonen, waaronder de tweeling Hielke en Sietse (Boekenreeks de Kameleon). De boot, die je noemt, verwijst er ook naar. Dan noem je ook nog twee plaatsnamen en een gemeente. Het is informatie die, gezien het hele verhaal, niet echt van belang is -

De boot hadden ze toendertijd weggeven aan buurjongen Louw. De afspraak was dat ze ten aller tijde met de boot mochten komen varen. Maar de tweeling is na hun vertrek nooit meer teruggekeerd naar Lenten.

- Buurvrouw Louw is weer een naam die je toevoegt aan je verhaal. Het is echt erg veel en niet relevant -

Er was in al die jaren die volgden geen enkele vorm van communicatie meer geweest tussen Klaas, zijn ex Fatima en zijn zeven zonen. Alleen Piet de oudste broer van Jochem had aan het eind van het jaar nog wel eens contact opgenomen. Jochem wist dat broer Piet en de oude Klaas samen in een of ander handeltje zaten, maar het fijne heeft hij er nooit van geweten. Tussen Piet en de overige broers liep het contact niet echt soepel, Piet is altijd een beetje een aparte geweest. Je zou wel kunnen stellen dat hij “het zwarte schaap” van de familie was.

- Je voegt weer een naam toe -

Maar daar stond hij nu, in één ruimte met het levenloze lichaam van de oude grijsaard. Jochem mompelde in zichzelf: “Zo ouwe zak, mooi dat je eindelijk de pijp uit bent. Je hebt ons meer dan genoeg ellende gebracht. Met je handtastelijkheden, je gezuip en je boute uitspraken over mijn buitenlandse vrienden”. Want hoe goed hij het ook probeerde om het verleden te vergeten, één voorval van zijn vader was hem altijd bijgebleven en dit had de haatgevoelens richting Klaas altijd in stand gehouden. Jochem was een jaar of acht toen hij een keer na schooltijd zijn vriendje Prem mee naar huis bracht om samen met nog wat andere jongens uit de straat, het spel “Landje Pik” te gaan spelen. Toen Klaas de twee jongens zag, zei hij kijkend in de richting van Prem: “Zat laatst in de trein en opeens ontspoort de trein en rijdt recht een weiland in. Dus ik loop naar de machinist en vraag: Gast, wat is er allemaal aan de hand? Zegt de machinist: Ja, er stond een Surinamer op het spoor! Ik zeg, wat is dan het probleem, had gewoon doorgereden! Ja, ja zegt die machinist, maar hij rende het weiland in!” Hahahaha.

- Je gebruikt hier een vrij rauwe gesproken zin, die racisme verraad. Je begint de volgende zin met ‘want’ Persoonlijk zou ik de zin anders beginnen, omdat want vaak als een verlening van een zin wordt gebruikt. Tevens voeg je weer een naam toe, namelijk: Prem. Je hebt nu al heel wat namen en linken gebruikt, waardoor de lezer de draad kwijt begint te raken of al kwijt is. De ‘hahaha’ op het einde had je misschien beter kunnen beschrijven -

Met een grote grijns op zijn gezicht had Klaas zich omgedraaid en was weer terug het schuurtje in gelopen waar hij een paar ogenbikken eerder met een norse blik uitgekomen was. Jochem schaamde zich voor zijn vader, maar Prem trok zich er klaarblijkelijk verder niets van aan. Achter een van de ramen van het schuurtje stond ook broer Piet te lachen, hij vond het blijkbaar ook wel grappig en maakte met twee handen een lange neus-gebaar naar Prem.

Jochem loopt nu weer in de richting van het oude senioren-bed en herinnert zich de woorden van het telefoongesprek dat hij eerder op de dag met Notaris Cor Steyn heeft gevoerd. “Ik ben belast met de uitvoering en verantwoordelijk voor de correcte afhandeling inzake de nalatenschap van je vader, hij heeft jullie weliswaar niets nagelaten, het enige wat er is vind je op het nachtkastje. Er ligt ook een briefje bij”. Jochem kijkt en ziet inderdaad een enveloppe liggen met daarop twee ronde balletjes. Die balletjes hebben ongeveer het formaat van een paar knikkers. Hij neemt één van twee balletjes in zijn hand en voelt dat het een beetje een plakkerig goedje is. Er zit ook een apart luchtje aan. Hij herkent de geur van kamfer. Met een voorzichtige beweging legt hij het balletje weer naast de andere en pakt de enveloppe. Hij scheurt hem open en haalt er een dubbelgevouwen brief uit. Hij vouwt de brief open en begint te lezen.

- Je weet de balletjes prima te beschrijven en maakt nieuwsgierig -

Beste zoon,

Als je dit leest heb ik inmiddels mijn laatste adem uitgeblazen. Je vind bij dit schrijven een paar ballen waarvan ik graag de herkomst wil verklaren. Let wel: deze twee ballen is alles wat ik nalaat. Al mijn andere bezittingen heb ik reeds weggegeven.

Niemand met uitzondering van mijn oudste zoon Piet weet wat ik met mijn bezittingen gedaan heb. Maar kortgezegd, Ik heb al mijn geld gebruikt om prullaria te kopen bij winkelketens als “Bart Smit” en de “Media Markt” (nooit kocht ik iets bij de Bijenkorf, want “ik ben toch niet gek!”) ik heb jarenlang allerlei zooi in zakken gedaan en zo tegen het eind van het jaar flikkerde ik die zakken dan tegen de voordeur van Fatima en de kinderen. Ramde vervolgens een paar keer op de raam en was dan weer snel vertrokken.

Maar nu verder over de ballen. Ik heb deze twee ballen in 1956 gestolen uit een oude jas van een medestudent van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Ik had zo’n hekel aan die student (die Tom Manders heette.) Die Tom zat de hele dag een liedje te zingen van Poesie mauw, Poesie mauw, dat ik er kotsmisselijk van werd. Ik vond dan ook dat ik hem een loer moest draaien, dus ik heb die twee ballen uit zijn zakken gehaald, meegenomen en nooit meer teruggegeven. Later heb ik hem nog wel eens in een interview op TV gezien. Hij gebruikte toen een andere naam en zat maar te zeiken dat ie last had van een paar motten in zijn jas. Nou hij heeft waarschijnlijk nooit geweten waarom die motten in zijn jas zijn gekropen.

Ik besef me terdege dat ik mijn fouten nooit meer goed zal kunnen maken, heilig verklaard zal ik nooit worden. Hoewel er zijn in het christendom wel vreemdere dingen gebeurd.

- Nu staat opeens Dorus op het toneel en hoewel je op een leuke manier de motten in de zakken van Dorus weet te vertellen, heb je al heel wat persoonlijkheden in je verhaal verwerkt. Je sluit overigens deze brief niet af, maar gaat direct door met je verhaal, zodat het even tijd kost voor de lezer door heeft dat de brief geeindigd is -

Jochem pakt de twee mottenballen en draait zich om, hij loopt de kamer uit en gaat naar het schuurtje waar Klaas en Piet hem eens uit stonden te lachen. Hij pakt een vijl en schraapt eens flink over een van de mottenballen. Zijn vermoeden blijkt waar. Die ballen waren veel te zwaar om enkel uit kamfer te bestaan. Er zit een keiharde kern in die ballen. Hij schat dat het gewicht zo’n 30 gram per bal is. Even met zijn Samsung smartphone op Google kijken. Een snelle speurtocht wijst uit dat diamant 55.000 dollar per gram oplevert. Hij neemt zijn telefoon nog een keer ter hand en tikt een nummer in: “Hallo mam, ik ben over een uur of drie thuis. Nee, je hoeft niet voor me te koken. Pak maar een paar koffers in, we vertrekken vanavond nog naar de Bahama’s. Zijn moeder stelt verder geen vragen. Als Jochem het zegt, zal het wel goed zijn.

- Hier raffel je het voor mij af. Opeens is daar een diamant en neemt de moeder zo’n snelle en absurde reis wel heel makkelijk op -

Tijdens het verlaten van het huis zingt hij zachtjes het nummer van Duran Duran:

People moving out
People moving in
Why?
Because of the color of their skin
Run, Run, Run, but you sure can't hide

A ball of confusion
Oh yeah, that's what the world is today
Just a ball of confusion
Oh yeah, that's what the world is today


-Je bent een prima schrijver en hebt oog voor het scheppen van beelden en bent zeker een schrijver die eens genoemd gaat worden als winnaar. Echter niet met dit verhaal.
Je hebt het met dit verhaal op moeten nemen tegen andere schrijvers.
Wellicht had, als je per se over Sinterklaas wilde schrijven of met een knipoog naar de discussie toe, een humoristisch verhaal beter uitgepakt. Dit verhaal is vrij rauw en een echte diepgang zit er niet in.
Let bij een volgend verhaal op overzicht, geloofwaardigheid. Beeldend schrijven is de schrijver helpen bij het vormen van een beeld, maar te veel, niet relevante details veroorzaken het tegenovergestelde.

Zo dan!
Bijzonder leerzaam dit!
tegen Jury-A
1
Graag gelezen deze feedback!
Jury-A bedankt voor de FB, ik ga er iets mee doen!!
De nieuwe opdracht staat er ook
als je mee wilt doen dan hoor ik dat graag; dan stuur ik je een uitnodiging.
Dat lijkt me wel leuk om een keer te doen.
uitnodiging onderweg!
Staat in je meldingen
leuk!
Dankjewel.
Leuk! Gefeliciteerd winnaars!
Gefeliciteerd aan alle winnaars!