De seizoenenstrijd

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 20 November 17:57

"Onze seizoenenstrijd"

 

Koning Winter regeert met harde hand
als strenge vorst tart hij mens, dier en plant
met gure wind als striemende slagen
beheert hij deze donkere dagen
dat alles verduisterd in lange nachten
die Herfst-Oost tot capitulatie brachten
als troost en pleister op de wonde
geeft hij mensheid knusse avondstonden
 
De Lenteprinses opereert in schril contrast
haar strijdplan berust op zachte toon, gepast
met ontroerend voorzichtig groen en wollig wit
neemt zij het seizoen voorzichtig in bezit
zij siert met zwakke zon en schuwe bloem
en spaarzaam tsjilpend mus en bijenzoem
laat zich niet ontmoedigen of brengen van de wijs
als oosterbuur nog infiltreert met heiligen ijs
 
De Zonnegod explodeert met krachten uit heelal
zon, maan en licht domineren overal
laat het jonge goed uitgroeien tot volwaardig plant
verwarmd waterplassen en hun aanlokkelijk strand
met Sint Jan geeft hij boom en struik extra schot
en westers fruit en vrucht rijpt tot consumptief genot
ter voorkoming en demping van menselijk euforie
schrikt hij luid op met een donder- en bliksemsymfonie
 
De Herfstprins opereert met dof gelaat
laat geleidelijk zien waar hij voor staat
het al vergeelde groen wordt droger en gebruind
mens en dier raken minder goed geluimd
ook hij tracht mensheid nog op te fleuren
door gebladerte te laten overgaan via goudgele kleuren
hanteert tot slot een soort tactiek van verdoride aarde
het was een sombere periode waarin hij zich openbaarde
 
De Meester der jaren ziet dit al gelaten aan
laat zijn onderdanige seizoenen maar begaan
weet dat deze grillige seizoensovergangen
noodzakelijk zijn en met het leven samenhangen
dat zonder verdorring geen nieuw fris groen kan ontluiken
dat zonder zonsondergang geen ochtendgloren op kan duiken
hopelijk gaat de mens dit cyclisch spel niet verknallen
zodat we in een natuurlijk ongewisse vallen

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Alles is al verknalt maat!
Heb toch wat betere van jou gelezen
maar ik wil geen spelbreekster wezen
Doe je even een pebeetje
Toch heb ik het liefste kritiek onder het artikel. Ik vind het echt fijn als iemand meedenkt.
De opmerking die je nu plaatst is pijnlijker vanwege de vaagheid die het oproept bij andere lezers. Ik vind ook dat je opmerking over de geforceerde regel helemaal terecht. Ik heb hem maar vet gemaakt en laat hem maar staan voor de neutrale lezer. Ik heb betere geschreven zeg je. Dat kan , maar blijft een kwestie van smaak.
Ik ben zelf heel tevreden over het gedicht, met uitzondering van de regel waar jij me opmerkzaam op maakt. Het is min of meer een verhalend gedicht op rijm, Het zijn 143 woorden en 40 regels en daar sluipt snel iets minder in. Fijn als je daar openlijk op gewezen wordt.