Theun is weer thuus!

Door Theun50 gepubliceerd op Wednesday 19 November 15:19

In de eerste plaats wil ik al mijn dierbare vrienden en vriendinnen heel hartelijk bedanken voor de prachtige, hartverwarmende reacties die ik heb mogen ontvangen. Jullie Plazillianen zijn werkelijk kanjers!

Nou, de operatie is zeer goed verlopen. Alhoewel….!
Na de voorbereiding voor de operatie is mij al menig keer gevraagd:
‘U bent meneer Theunissen?’
‘Ja, ik ben meneer Theunissen’.
‘Mag ik uw geboortedatum even?’
‘Ja hoor, dat is ……..’
‘Meneer Theunissen, wilt u zich na de medische controle uitkleden, deze operatiejas aantrekken en alvast in het bed gaan liggen, dan wordt u vanzelf opgehaald voor de operatie.’
‘Ja, ja, ik ken de procedure zo langzamerhand wel, ik heb al vaker met dit operatiebijltje gehakt’.


Tja, en daar lig je dan te blauwbekken in zo’n operatiejas. En maar wachten tot een logistiek verpleger (of verpleegster) de opdracht heeft gekregen je naar de OK te transporteren.
Na een half uur was het dan eindelijk zover.
Een transportbroeder kijkt op het mededelingenbordje aan het voeteneind van mijn bed en vraagt:
‘U bent meneer Theunissen?’
Het eerste wat ik dacht is: Daar heb je er weer één met een beperkt leesvermogen, mijn naam staat notabene met koeienletters op dat bord, inclusief mijn geboorte datum.
En ja hoor, het kon ook niet uitblijven:
‘Mag ik ook even uw geboortedatum?’

Na dit korte rituele vragenminuutje wordt ik dan eindelijk naar de OK-afdeling gereden.
Het is er schijnbaar druk, want ik sta in een file. In een file? Ja, in een file!
Is er iets niet helemaal Oké op de Oka?
De wachttijd is gelukkig maar kort en binnen 2 minuten wordt ik één van de operatiekamers binnengereden. De ontvangst is hartelijk, tenminste aan de ogen te oordelen want de rest gaat schuil achter blauwgroene bedekkingsmiddelen.
Ik kijk naar links en schrik me kapot, op nog geen tien centimeter van mijn gezicht ontwaar ik een ingepakt hoofd met twee groene ogen. Ergens uit dat verpakkingsmiddel hoor ik het hoofd vragen:
‘U bent meneer Theunissen?’
‘Ja.’
‘Weet u ook waaraan u wordt geholpen?’

Ja, natuurlijk weet ik dat. Ik ben achterlijke Bartje niet.
‘Mijn linker nier wordt verwijderd’ antwoord ik een beetje kregel.
‘Wat is uw geboortedatum?’
Ja hoor, daar gaan we weer!

Een minuutje later meld de anesthesiste zich naast mij, en stelt zich aan mij voor. Leuke vrouw.
‘Hoe voelt u zich meneer Theunissen, maakt u zich zorgen over de operatie?’ vraagt ze vriendelijk.
‘Ik voel mij prima, maar ik maak mij toch een beetje zorgen over het feit dat blijkbaar niemand mijn geboortedatum kan onthouden. Dat staat notabene vetgedrukt op mijn polsbandje!
‘Tja, dat vragen wij u om te controleren of u nog wel bij de tijd bent, meneer Theunissen.’

Wat heeft mijn geboortedatum in hemelsnaam te maken met tijd? Ik heb geen idee hoe laat het is, ik zie nergens een klok en een horloge heb ik ook niet om.
Dus vraag ik: ‘hoe laat is het nu eigenlijk?’
‘Het is nu half negen, meneer Theunissen. Ik ga u nu in slaap brengen.’
En het licht gaat uit!

Als ik later op de uitslaapkamer wakker wordt, zie ik op de klok dat het al half twee is. En ik heb me toch een potje pijn! Snel wordt ik aangesloten op een pijnpomp en die werkt gelukkig snel.
Nog een half uur later lig ik al weer op de verpleegafdeling met een gigantische dorst. Ik kan niet eens een kringetje spugen, zo droog is mijn mond. En de pijn? Bijna weg! Pijnscore; 4.
Even later komt er een verpleegster om te informeren hoe het gaat.
‘Het gaat prima, alleen ontzettende droge mond en dorst’ zeg ik.
‘U mag nog niet drinken, zal ik uw lippen even lekker nat maken?’
O jee, ze gaat me toch niet kussen? Nee, natuurlijk niet, ik zal het moeten doen met een nat gemaakt watje. Jammer.

Zaterdag.
De volgende dag voel ik mij aal een heel stuk beter, de katheter mag er uit, de pijnpomp kan eraf en ik mag al met mijn pootjes even buiten het bed bungelen. Het voelt goed!

De dag duurt mij erg lang, ik lees wat op mijn tablet, stuur wat berichtjes naar familie, knap een paar lichte uiltjes en verlang naar het avondbezoek. O ja, tussendoor ook nog wat gegeten. En dat bezoek komt, massaal!
Echtgenote, zoons met aanhang en kleinkinderen. Heerlijk, maar wel erg vermoeiend. Die nacht heb ik heerlijk geslapen.

Zondag.
Niks bijzonders te melden. Mag het bed uit en zelfstandig naar het toilet en af een toe een wandelingetje op de gang maken, het driewielig vochtslaafje achter mij aanslepend.
Tegen de avond komt de ‘dokter van dienst’, zoals ze dat hier noemen. Hij bekijkt de status op het mededelingenbord aan mij bed, kijkt mij met een glimlach aan en vraagt:
‘En meneer Theunissen, hoe voelt u zich?’
‘Ik voel mij geweldig, alleen een paar grammen lichter.’

Hij lacht. Ja, dokters kunnen ook lachen.
‘Hebt u ook al wat gegeten?’ is zijn volgende vraag.
‘Ja zeker, een pizza met plakjes Hema rookworst en als toetje softijs met slagroom’ grap ik.
‘Nou, in dat geval mag u maandag wel weer naar huis want uw eetpatroon is voor ons te kostbaar!’
Daar hebben wij samen smakelijk om moeten lachen.

Maandagmorgen.
Om half acht in de ochtend wordt ik wakker gemaakt. De behandelend uroloog staat voor mijn bed met een paar onnozel kijkende figuren achter haar. Ja, mijn uroloog is een vrouwelijke arts/chirurg.
‘Jemig, u bent er vroeg bij’ floep ik er uit.
Ze kijkt mij lachend aan en steekt van wal:
‘Meneer Theunissen, de operatie is voortreffelijk verlopen, er waren geen verklevingen, de bijnier hebben wij kunnen besparen. De urine is prima, de bloedwaarden zijn goed, u bent koortsvrij gebleven en er zijn geen ontstekingen. Uw andere nier heeft de taak zonder probleem overgenomen. Kortom, als u wil mag u vandaag naar huis, wij verwachten geen complicaties’
Even later ontkoppeld een verpleegster mij van dat hinderlijke driewielige vochtslaafje.
VRIJ!

Mooi, snel het thuisfront even bellen, aankleden en snel weg hier. En niet meer te vaak in een ziekenhuis terechtkomen want anders blijft er niks van mij over!

Theun50.

Reacties (72) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik was wegens afwezigheid even afwezig hier, maar hoop dat het weer goed met je gaat lieve Theun X
...wegens afwezigheid even afwezig...., Hoe kom je erop!
En ja, het gaat zelfs uitstekend met mij.
Leer ik van ons overheid :-P

Fijn te horen :-) X
Het kon eigenlijk beter het Medisch Hulpcentrum heten want de meeste mensen zijn niet eens ziek.
Al wordt je dat wel als ze zo vaak de zelfde vraag stellen.
Nu alleen nog maar gezond blijven.
Dat laatste is het belangrijkste, de rest doet er verder niet meer toe.
Dank je voor je reactie.
Goed om te lezen, dat het zo goed met je gaat, geniet van het Mantelen!
Zal ik zeker doen, dat genieten.
Heel fijn dat het zo goed is gegaan! Laat je maar lekker een poosje vertroetelen ;)
Ik wordt regelmatig in de troetelmantel van mijn geliefde mantelzorgster geslagen.
En nu thuisblijven!
Uw wens is voor mij een bevel!
Ik ben blij dat alles naar wens is gegaan. Maar nu weet ik nog niet wat je geboortedatum is:-)??
Ik ben ook heel blij. En 'zuster', voor de zoveelste keer, mijn geboortedatum is 21-12-1950. Zet het even op je inwendige harde schijf, voor het geval dat.....! ;-)
tegen Theun50
1
Hihihaha, nog een jonge charmante man in ons midden:-)
Eh, ik heb liever niet dat je zo overdrijft.
tegen Theun50
1
Even stiekem lachen.....ik zal me wat voorzichtiger opstellen:-)
U bent meneer Theunissen? Heeft u echt dit artikel geschreven? Mocht dat van de dokter?

Prachtig dat je nu alweer schrijft;-)
Zolang je niets vraagt Ruud, mag dat van de dokter.
Man, ik voel mij prima! Ongelooflijk.
Maar dit 'schrijven' heb ik vandaag wel in drie etappes gedaan, hoor.
Tussendoor wat rust genomen, thee, koffie, dutje, enz.
Verstandig dat je rust pauze`s neemt.
Ja, dat lijstje hangt er niet voor niets (volgens Jack).
Niet alleen volgens Jack:-)