Schrijven, stellen en spellen

Door Thuisinonderwijs gepubliceerd op Monday 17 November 17:37

Zoals bij alles dat onze zoon leert, moet het een zeker nut voor hem hebben ergens mee aan de slag te gaan, zich ergens voor in te zetten en zich ergens in te verdiepen. Zo ook voor schrijven. Maar dat nut had hij nog niet ontdekt. We hebben wel eens wat schrijfoefeningen gedaan in een schrijfschrift volgens een methode. En ook wel eens pogingen ondernomen te typen. Wat een drama! Schrijven om het schrijven, het riep vooral weerstand op en boos zei hij dan: “Ik ga dat heus wel een keer leren hoor mam, als ik weet wát ik wil schrijven!” Tja…

Maar wanneer er niet geschreven wordt kun je ook niet zoveel met stellen en spellen.

Vandaag hadden we het ei van Columbus. Vorig jaar hebben we bij Naturalis de speurtocht gedaan langs alle favoriete dieren van Freek Vonk. Alle dieren gefotografeerd en deze foto’s uitgezocht en in een boek geplakt. Het was de bedoeling dat hij daar ook de namen bij zou schrijven. Toen dat niet lukte nog een poging gedaan letters te knippen uit tijdschriften en de namen zo erbij te plakken. Dat vond hij toch te lang duren en ook wel erg kinderachtig. Hij wilde eigenlijk gewoon vertellen wat hij allemaal over de dieren wist. Maar dat is al zoveel dat dit nog even een bruggetje te ver was, het maakte dat hij blokkeerde en opgaf.

Dat bleef toch een beetje broeien bij hem. En daar heb ik op vertrouwd. Het irriteerde hem dat het boek niet af was. Dat het een prentenboek geworden was en niet een informatief boek.

Gisteren weer naar Naturalis getogen. Uit nood geboren, want het college bij Boerhave ging niet door en zo hadden we ineens tijd om iets anders te gaan doen. Spontaan ontstond daar het idee bij hem om het nog eens te proberen. Maar dan zou hij de teksten gaan typen. Dat dacht hij nu wel te kunnen. Wederom de hele speurtocht gedaan. Alle 45 dieren op de foto gezet. En als bonus ook nog even de Super Zintuigen zaal doorgelopen en wat animatie-spelletjes gespeeld. Het was weer een geslaagd bezoek, met een héél mooi staartje in wording!

6e9ba3a1d33ed9053243699f7ac463e7_medium.

Vandaag hebben we de foto’s op de computer gezet en hebben we een digitaal fotoboek geopend. Nagedacht over de vorm. Het wordt een vierkant album. De grootte,  21cmx21cm vond hij wel mooi. De kaft, tja… om het nu gelijk zoveel duurder te maken alleen om een foto op de omslag te plaatsen… een rode kaft is ook mooi hoor mam. (Zo dus ook nog even wat gerekend). En daarna zijn we van start gegaan. Wat een leuk project!

Bij elke foto schrijft (typt) hij de naam van het dier. Dan gaan we op zoek naar achtergrond informatie en kijken we welke informatie hij in zijn boek op wil nemen. Dan knippen we en plakken we wat teksten bij de foto in het album. Tot slot voegt hij er zelf nog een zin aan toe. Zijn eigen teksten staan in een groot lettertype. De geknipte en geplakte delen in een ander, kleiner lettertype. Inmiddels twee dieren behandeld. En trots dat hij is op het resultaat. Straks heeft hij een echt ‘boek’ geschreven.

Tijdens het schrijven ontdekt hij de spellingregels (want hij wil geen fouten in het boek, dus we kijken de spelling nauwkeurig na). Denkt hij na over hoe hij zijn mening formuleert. En over de opbouw van de tekst. Hij denkt na over hetgeen hij al weet over een dier en voegt daar nieuwe informatie aan toe. Schrijven kan eigenlijk niet functioneler. En schrijven, stellen en spellen komen in samenhang aan bod. Hij staat ervoor open en leert wederom als vanzelf, simpelweg omdat hij daar intrinsiek gemotiveerd voor is.

Zo blij dat ik niet gepusht heb en hem de ruimte en de tijd heb gegeven om op dit punt te komen. En wederom zo’n sterk voorbeeld van de beperkingen van het schoolsysteem, waar een dergelijke afwachtende houding t.a.v. het leren schrijven toch al snel als not done wordt beschouwd. Immers, schrijven is een vaardigheid die gewoon geleerd moet worden. Daarin heeft een kind geen keuze en het heeft er al helemaal geen  zeggenschap over. De praktijk wijst hier duidelijk anders uit. Wederom blij dus, dat ik een eigenwijze mamma ben, die bij flinke wind tegen, rustig tegen de stroming in blijft zwemmen en zo getuige mag zijn van deze prachtige ontwikkeling die mijn zoon helemaal op eigen kracht doormaakt.    

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi hoor :) Ik geloof ook zeker dat niet elk kindje op hetzelfde moment "rijp" is om te leren lezen en schrijven... Op de basisschool worden gemiddelden genomen, maar je zal maar een sneller of langzamer dan gemiddeld kindje hebben,... Dan is het best lastig!