Het conflict binnen de PvdA

Door Guivanho gepubliceerd op Saturday 15 November 12:17

d4ac50182ce8009cb5acab592bbb0206_medium.

De kranten staan bol van wat zich binnen de fractie van de PvdA heeft afgespeeld. Twee kamerleden van Turkse komaf zijn de fractie uitgezet. Het probleem dat hier speelt, is niet exclusief een probleem van de Partij van de Arbeid. Het is een weerspiegeling van het huidige politieke klimaat.

De discussie over zwarte Piet, de terreur van IS en nu het gebrek aan transparantie bij Turkse organisaties. De tijd dat die organisaties subsidies van de Nederlandse overheid opstreken onder het mom van het bevorderen van integratie, lijkt voorbij. Uit onderzoek blijkt dat het merendeel van de Turkse jongeren Syriëgangers helden vindt. Lodewijk Asscher vindt het hoog tijd om pas op de plaats te maken.

Het achterliggende probleem speelt binnen de hele Europese Unie. Het absorptievermogen van westerse samenlevingen lijkt zijn grenzen te hebben bereikt. De verwachting dat de allochtone instroom binnen die samenlevingen als vanzelf tot integratie zou leiden, is niet uitgekomen. Er ontstonden binnen de samenleving eilanden met eigen wetten en gewoonten. De steun voor IS is er de uitwas van. Ahmed Aboutaleb spreekt in tegenstelling tot de aan de kant gezette twee kamerleden wel duidelijke taal. Hij heeft het over verraad aan ouders en grootouders van jongeren, die menen in Syrië te moeten gaan strijden. Die ouders en grootouders zijn immers mede naar Nederland gekomen te behoeve van een betere toekomst voor hun kinderen. En, zegt Aboutaleb, wie zich aan de Nederlandse grondwet niets gelegen laat liggen, mag bij mij per omgaande haar of zijn paspoort in komen leveren.

Duidelijke taal en de spijker op zijn kop. De multiculturele samenleving bestaat niet, want een samenleving zonder een heersende cultuur houdt op samenleving te zijn. Na de oorlog hebben we de instroom gekend van Indische Nederlanders. Dat heeft met uitzondering van het Molukse conflict niet tot overmatige problemen geleid. Die Indische Nederlands zijn binnen de Nederlandse samenleving geabsorbeerd met Indische rijsttafels, babi pangang en ku yu luk. Het verschil met nu is, dat er voor die Indische Nederlanders geen weg meer terug was.

Voor Marokkanen en Turken is er wel een weg terug. De oriëntatie op het moederland kan intact blijven. Daar is op zich niets mis mee, maar het wordt een probleem, wanneer de regeringen van die landen zich met de binnenlandse politiek van Nederland gaan bemoeien. Daarmee worden Nederlanders van Marokkaanse en Turkse komaf in een spagaat geplaatst met als uiterste consequentie, dat je je nergens meer thuis voelt en valt voor de verleiding van ronselaars.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.