Maak het verhaal af...

Door Singledaddy gepubliceerd op Wednesday 12 November 18:22

Na het supergeslaagde 'experiment' van MoZ@rt om voor elkaar een gedicht te schrijven, leek het mij wel een leuk idee om een klassieker van stal te halen, het oud-Hollandsche spel "Maak Elkaars Verhaal Af". Oftewel, ik heb het begin van een verhaal geschreven, en jullie verzinnen met z'n allen hoe het verder gaat. Om de beurt schrijven jullie een vervolg, tot iemand het genoeg vind en er een (hopelijk happy) end aan breid! :-)

Leuk idee toch? Lees en leef je uit. Doe je best, en ik ben heel erg benieuwd...!

01598774ca3b579231ff5ce7415eaa76_medium.

AFGESPROKEN!

Vanuit mijn woonkamer zie ik haar een paar keer heen en weer lopen. Telefoon aan het oor, zoekende blik in haar diepblauwe ogen, haar donkerbruine haren wapperend in de wind.

De manier waarop ze mijn raam voorbijloopt doet mij denken aan een blauwe reiger, die met zijn lange statige poten door het water waad op zoek naar visjes.

“Je bent er net voorbijgelopen! Je moet bij nummer twintig zijn!” hoor ik mijzelf zeggen. Ze beantwoord mijn opmerking meteen met die sexy stem van haar: “Ok. Dank je. Ik voelde dat ik in de buurt moest zijn.”

Ik hoor dat ze de verbinding verbreekt. Enkele minuten later gaat de bel. Snel check ik of ik aan alles gedacht heb; Wijntje, kaarsjes, gedempt licht, romantische muziek op mijn muziekset. Snel haal ik nog even mijn hand door mijn haar en open de deur.

Daar staat ze. Op en top een prachtvrouw. Alles klopt. Sexy kleding aan, maar net zo gedragen dat het er totaal niet dellerig of ordinair uitziet. Gewoon smaakvol. Ze volgt mijn blik. “En? Bevalt het wat je ziet?” zegt ze met een prachtige glimlach. “Helemaal!” antwoord ik.

Ik ga haar voor de gang door en open de deur van de woonkamer. Aarzelend stapt ze naar binnen en kijkt nieuwsgierig om zich heen. “Je woont hier prachtig.” zegt ze bewonderend. Ik knik. “Ja, het is een prachtplek. Ik ben er ook heel blij mee dat ik hier woon.”

Wij hebben elkaar pas leren kennen en al een paar keer een geslaagde date gehad. Na de laatste beloofde ik om voor haar te gaan koken. Gewoon, bij mij thuis. Dan kon ze mijn huis eens zien en meteen een vorkje meeprikken. Ook de liefde van de vrouw gaat immers door de maag.

“Ga zitten”, zeg ik uitnodigend, “wil je wat drinken?” Ze klakt met haar tong. “Ja, doe maar een wijntje” antwoord ze.

Pas dan ruik ik het zoete weldadige parfum dat ze opheeft. Het overspoeld mij als een verfrissende golf op een warme zomermiddag aan zee. Ik kijk even kort naar haar en knik. “Komt eraan! Wit of rood?”

“Doe maar een rode” antwoord ze.

Met moeite haal ik mijn blik van haar prachtige gedaante en loop de keuken in. Ik had alles al klaargezet op het aanrechtblad, zodat ik zo snel mogelijk weer bij haar kon zijn. Ze is een liefhebber van wijn. Dat had ik al snel in de gaten.

Snel pak ik de wijnfles en twee glazen. Ook haal ik wat knabbelnootjes uit het keukenkastje. Ik heb tijdens een date altijd graag wat in mijn handen. Als ik terugkom in de woonkamer kijkt ze mij strak aan.

Doortje2:

Ze vraagt mij met een verwijtende stem: "Waarom heb je mij niet verteld dat je kinderen hebt?" Lichtelijk geïrriteerd kijkt ze naar de schouw, waar een foto van mij met twee kleine meisjes op staat...

Willemijntje:

Even kijk ik haar verward met de wijn en de nootjes in mijn handen aan en volg snel haar blik richting schouw. "Oh, zo bedoel je... dat zijn niet mijn kinderen, maar mijn nichtjes, de dochtertjes van mijn broer".

Weer Willemijntje (dank dank):

Zo glad als een aal schuif ik naast haar op de bank, terwijl ik behendig een speelgoedauto onder de bank schop.

Ik zelf (zei de gek):

"Eerst even wat ontspannen voordat ik de keuken in duik?" stel ik voor. "Best hoor", antwoord ze en haar blik dwaalt onwillekeurig weer even naar het fotolijstje op de schouw. Ik lees haar ogen en zie dat ze het niet echt gelooft, ook al is het de waarheid.

Ik besluit er verder geen aandacht aan te schenken. Het zijn mijn kinderen niet. Punt uit. "Hier, neem een nootje!" zeg ik terwijl ik haar de zak voor houd. Ze steekt haar slanke hand in de zak en haalt er wat nootjes uit. Vanuit de zak raken haar vingers even de mijne aan. Een siddering gaat door mijn lijf. Wat kan een mens toch een rare reacties hebben.

Volgende! :-)

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat is dat nou! Kijk ik even ligt de hele boel nog stil!
Mijn zoontje logeert dit weekend bij mij. Dat is een waterdicht alibi om niet verder te kunnen met dit verhaal! De andere Plazillianen voelen zich ook niet geroepen.... dus het zal wel weer van ons tweeën moeten komen!
Maak je niet druk! Alibi, niet nodig! Anderen voelen zich niet geroepen....ook niet belangrijk! Er moet helemaal niets, sterft het en vroege dood...jammer! Feit; een logé is een gast...! Je hebt een fijn weekend met je kind, geniet ervan!
Weet ik hoor, was ook meer een geintje. Ik ga er zelf zeker weer mee door hoor! Dit verhaal sterft zeker geen 'natuurlijke dood' :-)
Hopelijk wel een machtig mooi weekend gehad. Het weer zat niet echt mee, maar lekker gezellig samen binnen kan ook heerlijk zijn.
Zo glad als een aal schuif ik naast haar op de bank, terwijl ik behendig een speelgoedauto onder de bank schop.
Goed bezig! Ik heb het verhaal tot nu toe aan een paar collega's laten lezen en die waren erg enthousiast! Geen nood, ik heb jullie wel credits gegeven! ;-)
Ze zegt "waarom heb je me niet verteld dat je kinderen hebt?" Lichtelijk geïrriteerd kijkt ze naar de schouw, waar een foto van mij met twee kleine meisjes op staat. (van Doortje2)

Even kijk ik haar verward met de wijn en de nootjes in mijn handen aan en volg snel haar blik richting schouw. "Oh, zo bedoel je... dat zijn niet mijn kinderen, maar mijn nichtjes, de dochtertjes van mijn broer".
He, wat een leuke wending! Had ik zelf nog niet aan gedacht. Goed gedaan! Hij gaat erbij. Dank je!
Ben ik klaar mee! Had ik me daar een giga spannend verhaal in gedachte, moet ik door die Willemijntje weer omschakelen....u is bedankt hoor ;)
Vervelend voor je, maar 'die Willemijntje' zal zien of je er qua spanning nog wat van maken!
De raderen draaien.....komt vast goed!
Ik ben absoluut vóór initiatieven en ik doe zoveel mogelijk mee.

Alleen.. persoonlijk ben ik erg druk met de schrijfopdrachten dus ik zal niet meedoen. Het verhaal moet je dan ook volgen vind ik en dan wordt het teveel.

Ik vind het wel heel mooi dat je iets onderneemt en ik hoop dat het je gaat lukken! :)
Het idee is goed hoor! Ik snap het wel. Maar geen man/vrouw overboord, als er niemand reageert dan maak ik het zelf wel af. En als het af is dan plaats ik het hier op Plazilla. Heb je dan wel tijd om het te lezen of heb je zelfs daar geen tijd voor? ;-)
ahhh
stuur me dan even een pb ja?

Naast de schrijfopdrachtverhalen pik ik er altijd nog wat dingen uit die ik lees.. anders sla ik het per ongeluk over.
pakkend geschreven trouwens.

Als ik terugkom in de woonkamer kijkt ze mij strak aan.

Ze zegt "waarom heb je me niet verteld dat je kinderen hebt?" Lichtelijk geïrriteerd kijkt ze naar de schouw, waar een foto van mij met twee kleine meisjes op staat... :)

nee, ik doe het niet :)
Heb je het TOCH een klein beetje gedaan! :-) Goede aanvulling hoor, neem ik rechtstreeks over. Bedankt voor je compliment! Ik heb mij laten inspireren door het boek Nieuwe Buren van Saskia Noort. Mijn verhaal zelf (inclusief metaforen) heb ik helemaal zelf bedacht.
Lijkt me wel wat............
Doe je best zou ik zeggen! Leuk als je meedoet!
Ik g even kijken naar de Zilla.......komt goed en anders verwijs ik wel door van de week!
Je initiatief is in elk geval heel erg leuk. Ik ben alleen bang dat het niet zo heel erg storm zal lopen.. we hebben hier ook een zilla rondzwerven met opdrachten voor en over Plazillianen, waarin we ook verhalen afmaken voor en over elkaar. Deze zilla is schijnbaar een langzame dood gestorven. Dit concept is natuurlijk weer net iets anders, dus je weet maar nooit wat eruit rolt. Zelf doe ik nu niet mee, ik heb al moeite om alles bij te benen en mijn eigen verhalen af te maken, maar nogmaals, leuk idee!
Maakt niet uit hoor! Als niemand reageert maak ik het gewoon zelf af. Inspiratie genoeg! ;-)
That's the spirit! :)
Tanks! ;-)
Waarom doe jij eigenlijk niet mee met de schrijfopdrachten dan? Is leuk hoor!