Blog; Ik ben dankbaar.

Door Vlinnie gepubliceerd op Wednesday 12 November 12:27

Heb je goede wensen
ben je omringt door mensen
gaat het even wat minder
is niemand meer te vinden



Woorden die voor mij keer op keer weer harde werkelijkheid lijken te woorden. Als het goed met me gaat en ik heb me hoofd onder controle dan is iedereen er voor me. Gaat het wat minder staan ze nog steeds voor me klaar. Maar zodra ik aangeef dat het echt niet goed gaat met me lijkt iedereen zich om te keren en hard weg te rennen en sta ik er alleen voor met mijn gedachten. Mijn gedachten die me alleen maar meer naar beneden halen en me in een cirkel laten rond draaien. Waardoor ik langzaam van binnenuit aan het sterven ben.


Maar dan zijn er altijd personen
die zich om je bekomen
met wijze woorden over het net
zijn zei de gene die je hebben gered



Vaak op de momenten dat ik niemand meer heb en iedereen afstand van me neemt zijn er altijd weer dezelfde personen die me een hart onder de riem weten te steken en er voor zorgen dat ik niet verdwaal in mijn eigen gedachten. Ik kan even alles van me afgooien en krijg er een heldere spiegelende blik op terug. Iets waarvan ik leer en groei en uiteindelijk niet verdwaal in mijn eigen  gedachten.  Ze zijn er altijd voor me ongeacht hoe lang we elkaar niet gesproken hebben. Ondanks dat alles alleen via het net verloopt laat het me wel iets minder eenzaam voelen. Ik ben erg dankbaar dat ze er tot nu toe voor me zijn geweest met de juiste woorden op het juiste moment. En elke dag hoop ik dat wat ik ze vertel gewoon naast hun neer kunnen leggen en ze zich niet te veel zorgen om me maken of het hun leven gaat beïnvloeden.


Dan zijn er schrijfsels die je raken
die iets in je los maken
een aantal woorden
die even je gedachten smoren
 



lezen was voor mij iets wat ik altijd graag deed. Maar de laatste tijd gewoon niet meer leek te kunnen doordat mijn gedachten me nooit een moment rust gunde om te begrijpen wat ik las. Nu ik tot het besef ben gekomen dat pen en papier mijn trouwste vrienden zijn ben ik langzaam weer meer aan het schrijven geslagen. En ja daar hoort ook lezen bij. Ik lees mijn eigen stukken vaker en zorgvuldiger terug. Om zo schrijf fouten en oneffen heden op te sporen en weg te werken. Ik moet bekennen dat het me lang niet altijd lukt en ook bij andermans verhalen willen mijn gedachten nog wel eens roet n het eten gooien. Maar ik blijf het proberen en soms wordt ik dan gegrepen door de woorden op het scherm dat het licht harder begint te schijnen door de wirwar van mijn gedachten. Ik ben dankbaar dat ik heb mogen inzien dat schrijven en lezen een deel van mij zijn.
 

Door de ruimte klinkt muziek
wat je red van de paniek
het laat je sterker groeien
je weer helemaal opbloeien



Vroeger was ik dol op muziek en genoot er vol op van. Maar tegenwoordig is het steeds minder geworden en was ik nog maar weinig bezig met muziek. Het werd weer iets meer toen ik DJ werd bij ChatFM, de radio zender van de chat waar ik regelmatig te vinden was. Maar nog steeds was het beperkt en alleen maar voor de radio. Tot er weer een belangrijk iemand terug in me leven was en me benadrukte hoe belangrijk muziek voor mij kan zijn ben ik weer meer muziek gaan luisteren. En inderdaad, hij heeft gelijk. Zonder de muziek weet ik niet hoe ik mijn dagen zou moeten door komen. Het houd me op de been en maakt  me sterker, elke dag een beetje meer.
© Vlinnie


 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel fijn om te lezen dat jij een stukje van jezelf hebt herontdekt, mooi hoor! We blijven je steunen, you know..Xx
succes Vlinnie
Ik wens je veel sterkte en hoop dat je gauw weer een lichtpuntje vindt in de duisternis.
Wat een lief eerbetoon voor de genen die je steunen. En je weet hè lieverd ik doe het graag. En vermoedelijk die anderen ook. ;-)

Dikke knuffel XXX
tegen Vlinnie
1
;-) <3