Eentje uit de oude doos : Het ongeschreven woord

Door Berna gepubliceerd op Monday 10 November 15:46

Het woord is warmbloedig en deint zachtjes mee in de tropische wind. Ondanks het zo warm is wil hij er echt uit vandaag. Hij zal en moet opgeschreven worden, hij kan gewoon niet langer blijven zitten ook al ziet hij de vele kleuren die dansen als sierlijke parasollen gezamenlijk met hun franjes. Hij begrijpt het gewoon niet waarom zij hem niet laat gaan. Hij hoorde haar wel een paar keer mompelen. ‘’Hier in het tropische oord kan ik jou onmogelijk laten gaan. Ik zal je nog langer vast moeten houden, ik kan er gewoon niets aan doen''.

Hij rommelde wat in haar buik en probeerde omhoog te komen, zodat zij hem wel op moest schrijven, maar zij deed net of zij last had van de zogenaamde writersblock en deed daarom net of zij niet wist hoe hij heette. Hij begon zich steeds meer op te winden en zijn letters liepen letterlijk paars aan. Hij krulde zijn i tot een o, maar veerde weer verschrikt terug toen hij teruggeworpen werd in haar buik of te wel haar gevoel. Ja, hier was het niet prettig toeven, hier moest je maken dat je wegkwam, want al die kriebels, tot onrust toe bezorgde hem een zwart worden voor zijn ogen.

Het kleurrijke gedeelte vleit zich in de lucht en plotseling was daar die tropische waterval van druppels, zo groot als knikkers. Ja, glazige knikkers en haar ogen glansden, terwijl zij de hete tranen over haar wangen voelt glijden. Ik moet het woord opschrijven, maar ik kan er niet opkomen, of ja, eigenlijk wel, maar ik wil er gewoon niet opkomen. Het is te erg geweest. Maar het is zo ontzettend belangrijk dat ik het wel moet schrijven, anders ben ik totaal verloren.

Ze gaat languit op een van de prachtige blauwe strandstoelen liggen en laat het over haar heenkomen, terwijl de zee een uitweg zoekt van het heen en het terug. Ja, de zee is besluiteloos deze dag en gooit zijn golven op het strand. Het zand spat op, terwijl de schelpen bovenop hen gekwakt wordt. De zee is woest en brult het uit. Het klinkt als machteloos en bereikt bijna de vrouw die naar de lucht ligt te staren. Zij voelt dat zij opgetild wordt door een enorme golf die warm tot heet aanvoelt en voordat zij het weet ligt zij in het doorschijnende water en probeert zich in alle macht vast te klauwen aan het zand. Voordat zij het weet levert zij een gevecht met de zee en die weet van geen ophouden. Zeg het mij, bromt de zee en kwakt haar een eind verder in zijn eindeloze en diepliggende poelen.

De vrouw raakt in paniek en begint langzaam terug te zwemmen. Stel dat ik het nu op zou schrijven, zou deze nachtmerrie dan voorbij zijn? Het woord is ondertussen door elkaar gehutseld door zijn vrije val in het water. Hij kan bijna geen adem meer krijgen en is zelden zo bang geweest in zijn leven. Ach, hij weet, ik ben niet groot, zelfs niet belangrijk, anderzijds, ik mag er wel zijn. Want wanneer mensen mij zien of horen zie je iets zachts om hun mond verschijnen en dat maakt mij zo bijzonder.

Ondertussen hoort hij de vrouw schreeuwen, zij is duidelijk in paniek. Hij zou haar zijn hand toe willen reiken, maar hij zit vast, dus hij kan haar niet helpen. Zou hij proberen om zichzelf vrij te schreeuwen, maar plotseling voelt hij het warme water langs zich heen vloeien. De vrouw hoort hij alleen nog maar kreunen en hij voelt dat het ritme van haar hart langzaam afneemt.

Beiden zinken steeds dieper en dieper en hij kan nog net denken, wat jammer dat ze mij niet opgeschreven heeft en hij zakt samen met haar in een vergeten land, namelijk de bodem van de zee en toen werd alles zwart om hem heen.


Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hier zit diepte in, heel mooi een gevoel verwoord, wat jammer dat ze mij niet opgeschreven heeft en hij zakt met haar naar een vergeten land...ik lees een clou daar volgens mij..wat schrijf je mooi ik hoorde de zee en zijn golven op het strand. het ongeschreven woord ging in de golven mee. prachtig Berna
Berna tegen Yneke
1
Dank je wel Yneke. xxx
Jammer dat we het nooit te weten komen, heel creatief bedacht.
Met het ongeschreven woord, worden ongeschreven wetten gemaakt.

Een ontroerend mooi verhaal.