IK BEN TEKSTUEEL INCONTINENT!

Door Theun50 gepubliceerd op Friday 07 November 14:02

cc48c2f683f47f02e5963331afcdd1c0_medium.
 

Hierbij introduceer ik een nieuw begrip dat volgens mij zo de Dikke Van Dale in kan:
‘Tekstuele incontinentie’. 
Weliswaar lek ik niet ‘letterlijk’ lichaamsvloeistoffen, maar ik lek wel teksten.
Heel veel teksten!
Bij tijd en wijle is de ideeënbus in mijn bovenkamer iet wat ongesteld. Not always.
Anyway,…als het weer zover is, dan lek ik. En behoorlijk ook!
Ik wil niet overdrijven, maar gemiddeld lek ik per maand minimaal anderhalf schrijfblok vol.

Het overkomt mij als er ergens in mijn ideeënbus een tekstkraan wordt opengedraaid. En die blijft dan onbeheersbaar stromen met leuke, lieve, droevige en komische ingevingen. Het komt gewoon, ik hoef er niet eens moeite voor te doen. 
Het vervelende is, ik kan het alleen niet sturen of afschieten. Woorden schieten dan gewoon tekort!

Als ik er echt voor ga zitten om een komisch stukje te schrijven, dan lukt het niet.
Maar als ik op het toilet zit of onder de douche sta, komen de meest idiote teksten naar buiten spuiten. Soms word ik midden in de nacht grinnikend wakker, omdat er weer een leuke ingeving lekt. Die wil ik dan meteen opschrijven, maar tegen die tijd dat ik slaapdronkend pen en papier heb kunnen bemachtigen, is het verdorie alweer weggelekt!

Tegenhouden doe ik niet meer en ik verzet mij er ook niet meer tegen.
Ik laat het maar gaan, en ik schrijf tegenwoordig alles op wat me te binnen schiet.
Kijk, dàt schieten lukt dan wel weer!
Daarna ben ik voortdurend aan het schuren, schaven en verbouwen van al die uitgelekte teksten. Er is al zoveel onbewerkt materiaal uitgelekt!
Ik vind het machtig om met woorden te spelen en te goochelen (niet verwarren met Googlen) en de mooiste woorden in een zinsband (niet; gezinsverband!) te kiezen.
En als het FF kan, het liefst zo dubbelzinnig mogelijk. 

Als ik niet kan schrijven, word ik heel onrustig. Daarom heb ik ook altijd een klein memoblokje in mijn broekzak en een balpen in mijn borstzak als ik de deur uit ga.
Het vervelende van die memoblokjes is, dat de blaadjes altijd zo aan de binnenkant van mijn boekzak blijven kleven. En verdomd als het niet waar is; altijd in de knoop van mijn zakdoek. Even een detail: die ‘knoop’ moet mij er aan herinneren het memoblokje uit mijn broekzak te halen, voordat deze broek de was in gaat.

Volgens mijn vrouw ben ik behept met een soort schrijvers ADSD; ‘Alle Dagen Schrijvers Drang’. U moet zelf maar beoordelen of ik inter-lek-tueel lek, of dat ik gewoon een lekkende dromer ben die hopeloos gebrabbel lekt dat ergens thuishoort in een nietszeggende lektuurbak.
Voor alle duidelijkheid; u leest op dit moment een van mijn lekkages …!
Maar troost u, dat gebeurd gelukkig niet Always en u ruikt het ook niet.

Theun50.

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ben toch al lek dus sluit me aan.
Ik had van jou ook niet anders verwacht, schoonheid.
Nou, welkom bij de club.
Gezellig :)
Heel herkenbaar!
Goh, ook al?
Tja...
Overigens: in de laatste zin: gebeurt
Laat maar stromen die lekkages!
Dat wordt dan tekstbroekjes dragen.
Wat een leuke uitdrukking ontdekt Alle dagen Schrijvers Dwang. Nu weet ik tenminste wat ik heb. Bedankt voor dit bijzonder artikel:-)
Hoef je niet meer naar (de) symptomen te zoeken.
tegen Theun50
1
Hahahaha....een hele opluchting:-)
Yep, ze komen bij mij ook altijd op de meest ongelegen momenten.
Dus ook ADSD? Tja, we zullen er mee moeten leven.
Ik hoop op nog veel lek-werk :)
Daar was ik al bang voor.