Mijn surprise voor Yneke

Door Schweiz gepubliceerd op Wednesday 05 November 18:10

Ik was erg blij dat ik voor jou een surprise mocht maken. Ik had alleen geen flauw idee in welke vorm ik die kon gieten, want elk gedicht verbleekt naast één van jou. Daarom dus op deze manier ...

***

Ik heb altijd al een hekel aan wekkers gehad. Je wil niets liever doen dan je nog een laatste keer kunnen omdraaien, maar dat ellendige ding is het daar nooit mee eens. Begrijpelijkerwijze is opstaan niet meteen mijn favoriete bezigheid, maar eerder een ellendig karwei dat nooit went. De ene ochtend gaat het makkelijker dan de andere, maar soms is een ochtend bijzonder. Om verschillende redenen. Die ene ochtend was ook bijzonder. Erg bijzonder.

Mijn wekker maakte opeens een heel ander geluid. Het laken onder me was plots een stuk zachter, het deken dat bovenop me rustte, voelde aangenaam aan, in tegenstelling tot op andere ochtenden. En net als het even duurt vooraleer je beseft dat die grote, zwarte vogelspin vlak voor je, eigenlijk niets meer is dan een flauwe - plastieken - grap van de buurjongen, zo begon ik pas na lange tijd in te zien dat ik helemaal niet in mijn eigen bed lag. En voor zover ik me kon herinneren was de voorbije nacht niet overdreven wild, en zat ik ook niet op hotel. Maar … waar was ik dan?

Voorzichtig, uit schrik voor de bevestiging die waarschijnlijk zou komen, opende ik mijn ogen. Ik zag muren, een plafond en een heleboel andere dingen die je in een slaapkamer tegenkomt. Het kon dus erger. Het enige probleem was dat het niet mijn slaapkamer was. Langzamerhand begonnen ook de details van de slaapkamer door te dringen. De kleur van de muren, de geur van het wasmiddel van het beddengoed, de foto's van de muren. En op dat moment wist ik het.

103327be889c669d3d20bb95c4e0b3be_medium.

De spiegel bevestigde het: ik was Yneke geworden. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Mezelf zijn vond ik altijd erg aangenaam, maar als er dan toch geen toekomst voor mij was weggelegd als mezelf, dan kan je toch beter als een prachtmens als Yneke door het leven gaan, niet? Het is een bevreemdend gevoel, moet je weten, wakker te worden als een persoon die je erg bewondert. Want voor mij staat Yneke voor optimisme in het leven, de liefde voor je kinderen, prachtige gedichten en boeiende verhalen.

Noem me nu een freak, maar het eerste wat ik deed als Yneke was Bonito opzoeken. Die prachtige Bonito. Door de manier waarop ze over hem schrijft en met hoeveel liefde ze dat doet, wou ik hem wel eens in het echt kunnen zien. En als bij donderslag begreep ik wat ze zei over hem: Bonito kan je aanvoelen. Hij weet wat je denkt. Hij beschermt je. 

aea64f08b4a4990087c11ad2cfa7831c_medium.

Hetzelfde gevoel heb ik bij haar passie voor kunst, en de schilderijen die ze maakt. Zou ik Ynekes schilderijen nu anders interpreteren? Zou ik me nu beter in haar geest kunnen verplaatsen, nu ik al in haar lichaam zit?
Ik bekeek een van haar schilderijen opnieuw, maar werd teleurgesteld. Ik zag wel het prachtige samenspel van kleuren en vormen, maar de diepere inhoud erachter waardoor Yneke zo gefascineerd is, bleef voor mij nog steeds een raadsel. Ben ik te oppervlakkig om voor Yneke door te kunnen gaan? Of beter, kan ik überhaupt wel zo'n unieke vrouw vervangen?

be379ccbcff226b7800a4844d759531a_1404913

Nee. Nee, dacht ik, dat ik helemaal niet. De band met de natuur die hebben we wel gemeen en het plezier dat we uit fotograferen halen ook. Maar zal dit volstaan? Ze schrijft altijd met zoveel liefde en empathie over haar kinderen, ben ik wel in staat om haar dan te vervangen? Zou ik wel om kunnen gaan met haar voorgeschiedenis, met alle zware gebeurtenissen die ze heeft moeten beleven? En zou ik daarna nog mensen kunnen opvrolijken, zoals zij steeds doet? Zou ik dat allemaal kunnen?

Nee! Nee! Nee! Deze wereld heeft iemand als Yneke nodig, die met prachtige gedichten mensen tot denken kan aanzetten. Deze wereld is niets zonder haar. Plazilla is niets zonder haar …

En ik zat ik daar als een slechte vervanging van haar. Zo kan het toch helemaal niet verder? Hoe geraak ik weer in mijn eigen bed, met mijn eigen wekker, mijn eigen harde lakens en onaangenaam deken zodat ik weer gedichten van Yneke kan lezen? De échte Yneke uiteraard. Hoe?

***

Yneke, jij bent er één uit de duizend en ik vind je kortweg bewonderenswaardig.

Opnieuw begint een dag

met mogelijkheden

 toen en later

zal niet

de scepter

zwaaien

 

Nu is dat ik leven

mag

 

-Yneke-

Reacties (52) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De enige surpise die is verpakt en wel; in de schrijfopdracht van Doortje.
Super gevonden en zeker zoals we Yneke hier allemaal kennen. TOP man!
Gelezen.
Drommels... wat heb ik het koud nu
de rillingen lopen over mijn rug
ik geloof nooit dat dit komt omdat er morgen sneeuw valt...

Wat heb je dit prachtig gedaan!!!
Dank je wel.
En zei je iets over sneeuw? Ik hou van sneeuw :) Probeer je me valse hoop te geven, uit wraak voor die spinnenfoto? ;)
tis een begin :)
Super mooi en origineel gedaan!
Dank je wel!
Petje af... en nog us... en nog us
Dat is nogal veel eer hoor. Subiet heb ik je petje nodig om mijn rode wangetjes koelte toe te wuiven ...
Schweiz gaat voor Door door en speelt Yneke.
Het lijkt de Belastingdienst wel: 'leuker kunnen we het niet maken, makkelijker ook niet'.

Maar natuurlijk wel gewoon goed geschreven, Schweiz!
Dank je wel.
een prachtig resultaat .. misschien zelfs nog wel mooier dan een gedicht.. omdat je met dit verhaal jouw woorden over het net laat dansen zoals Yneke door het leven danst ..
Dat heb je mooi verwoord, dank je!