Mijn suprise voor Vuurvlinder.

Door SAMTHAAA gepubliceerd op Wednesday 05 November 13:11

ed52ef5c0a7bb7e1d77038c81f1a3995_medium.

Ik weet maar weinig over een hoop Plazilla schrijvers, en over deze persoon wist ik eigenlijk helemaal niks. Nu heb ik geprobeerd meer over deze persoon te weten te komen door het lezen van artikels. Ook heb ik wat informatie gekregen van een heel behulpzaam iemand hier op Plazilla :) Al met al is hier mijn rijmpje voor Vuurvlinder.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Een kleine rups en zo verlegen.
Wilde meer vrijheid in het bewegen.
Ze droomde dat ze vliegen kon.
Totdat ze vast kwam in haar cocon.

Een rups zijn was zo slecht nog niet.
Vast in haar cocon en zoveel verdriet.
Waarom kon ze niet meer kruipend door het leven gaan?
Wist ze toen maar wat zou komen, ze zou versteld staan!

Ze droomde dat ze weer een rups was.
Ze zat nu vast en was breekbaar als glas.
Waarom kon ze niet terug in de tijd?
Nu voelde ze zoveel eenzaamheid.

Toen ze een rups was en zo klein.
Wat was die tijd toch fijn.
Toen waren er geen zorgen.
Nu was het elke dag wachten op de dag van morgen.

Ze wilde zo graag iets anders zijn.
Een leven zonder pijn, alleen maar zonneschijn.
Kon ze maar ontsnappen uit haar cocon.
Dan zou ze vliegen, zo hoog als de zon.

Op een dag werd ze wakker met een vreemd gevoel.
Je moet het meemaken om te voelen wat ik bedoel.
Haar lichaam was opzoek naar de uitgang.
Op dat moment werd ze een beetje bang.

Was dit het einde van haar leven?
Ze wilde nog helemaal niet opgeven.
Ze bleef vechten en dit maakte haar sterker.
Als ze iets wilde was ze een harde werker.

Plots was ze uit haar cocon gekomen.
Iets geworden waar ze alleen van kon dromen.
Ze voelde dat ze vleugels had.
Had ze haar toekomst toch onderschat?

Ze begon te vliegen en voelde zich zo vrij.
Was alle narigheid nu dan eindelijk voorbij?
Ook een vlinder heeft wat problemen af en toe.
Van al dat vliegen word je best wel moe.

Al snel raakte ze aan het vliegen gewend.
Ze genoot van elk vliegend moment.
Het bleef altijd nog een beetje raar.
Maar ze was nu een pracht exemplaar.

Niks is mis met een rups zijn.
Ze voelde zich gewoon wat klein.
Als ze wist wat er later zou gebeuren.
Dan had ze toen misschien niet zo zitten treuren.

Nu begon ze te zien hoe mooi ze was.
Dit was ze altijd al, maar dat zag ze nu pas.
Ze werd vrienden met veel mensen en zelfs met katten!
Ze probeerde zich nu nooit meer te onderschatten.

Regenboogvlinder en Maanvlinder hebben haar nooit in de steek gelaten.
Ze zal hun dan ook niet achterlaten.
Samen vliegen ze zo hoog als ze kunnen.
Want het leven van een vlinder wilt ze hun ook gunnen.

Het zijn stappen die je moet doormaken.
Soms hard werken maar vooral niet afhaken.
Hier en daar wat hinder.
Maar daardoor is ze nu een prachtige vuurvlinder.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

984e8a7d9c05f24124da27a42500ca12_medium.


Vlinders kunnen hun eigen vleugels niet zien.
Ze kunnen niet zien hoe mooi ze eigenlijk zijn.
Gelukkig ziet de rest dit wel.

 

fac19f34461c8a895e525500fa4b578d_medium.

Als niemand ooit veranderde, waren er nu geen vlinders.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wow! wat een prachtig lief gedicht. Past helemaal bij Vuurvlinder. Super gedaan!
Een lief en waar gedichtje over Vuurvlinder, erg mooi hoor!
Whaw!!!
Wat is dat een mooie surprise aan vuurvlinder!
Mooi!
Mooi, Heel mooi. En inderdaad een bijzondere mooie vlinder:-)
Heel mooi. Een vlinder die gezien mag worden.
mooi hoor :)