De geroepene, deel 67 de vlinder route

Door San-Daniel gepubliceerd op Wednesday 05 November 08:03

images?q=tbn:ANd9GcTQlCm82Va58VL3V0UtKhd

Boismont had zijn sjaal weer stevig voor zijn mond gebonden. De wereld werd een gruwel van dood. Hij probeerde zo weinig mogelijk in te ademen terwijl hij langs de verlaten velden reed, de stijgende weg op de bergen in. In gedachten corrigeerde hij zichzelf, er was niets verlaten aan de velden, de mensen, die tot het laatste toe hadden willen arbeiden of vluchten lagen overal verspreid. Roerloos, vaak in een houding met opgetrokken benen, asof zij onder krampen gestorven waren. Roerloos en blauw. 

Pas toen hij hoger in de bergen was aangekomen hield hij zijn paard in. 'De heer is geloofd voor bergen,' dacht hij. ' Waar de hemel de aarde raakt en de lucht, vries zuiver is, verdwijnt alles wat slecht is.' Rond zijn neusgaten was de sjaal vochtig geworden van zijn adem en hij liet hem weer zakken. Heerlijk, ongehinderd kunnen ademen. Hij vulde zijn longen met diepe teugen en toen zag hij de twee vlekjes aan komen dansen door de lucht.  Mooie blauw gekleurde vlekjes met wit, die dwarrelend op hem af schenen te komen, steeds dichterbij. Zijn oog volgde de vlekjes in verwondering en hij vroeg zich af of zij nu de enige levende wezens waren op deze hoogvlakte. Deze kleur blauw, daar hield hij van, blauw en wit de kleuren van de maagd. De maagd Maria. 

images?q=tbn:ANd9GcRR73UmECn7ypU8Jq16fOI

De ene vlinder ging recht op zijn hand af en zette zich daar neer, terwijl de andere een fladder cirkel beschreef boven hun hoofden.  Boismont durfde zijn hand niet te bewegen om het zoete moment van magie niet te verstoren.' Onschuldig pril leven ,' dacht hij, 'dat daar even toevlucht had gezocht op zijn hand.' Het raakte hem ineens, het woord was inderdaad gezocht. Ineens was hij er van overtuigd dat de vlinder hem had uitgezocht en hij ervaarde het als een kort maar diep emotioneel moment, terwijl hij hem met aandacht bekeek. Hij dacht met weemoed aan zijn Eva, zijn dochter, hoe zou het met haar zijn?

De vlinder trilde en zinderde op zijn hand met ingehouden energie en hij dacht zomaar uit het niets dat zijn dochter nu wellicht wel op een schip zou zijn en richting Andalucia zou varen. Het zoete moment was verbroken en Boismont glimlachte voor zich uit, 'goede reis', mompelde hij. De vlinder klapte één, twee keer met de vleugels en steeg op alsof zij er nooit gezeten had.  Even later verdwenen beiden uit zijn leven, het zou vele jaren duren eer hij de vlinder weer zou zien.

San Daniel 2014

voor informatie over boeken van San Daniel, druk op deze link

 

Deel dit aub 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi geschreven
Prachtig raakvlak tussen twee werelden, heerlijk geschreven!