Plazilla is net een zangkoor (column)

Door Mijler gepubliceerd op Monday 03 November 20:24

3e10da02d93028bec271c0575684a377_medium.

Plazilla is net een zangkoor (column)

Als je iets begrijpelijk wilt maken, of uitleggen is het meestal gebruikelijk om dat met een voorbeeld te doen. Het voorbeeld kan nog zo veel vergelijkbare overeenkomsten hebben, toch zijn er altijd facetten die hieraan afbreuk doen. De willige ziet en accepteert meestal die verschillen, terwijl de criticus accenten legt op het onderscheid.

Zo zal de meegaande persoon in het vergelijk dat Plazilla net een zangkoor is, meteen zijn aandacht richten op overeenkomsten zoals een grote groep die allemaal, zij het in geschreven vorm, hun stem laten horen. Dat er meezingers en solisten zijn en dat er snel meerstemmigheid plaats vindt. Dat er zowel in toon als in saamhorigheid hier en daar wat vals wordt gekweeld.

De scherpe criticus zal al snel met het gebrek aan leiding komen. Bij een koor is het de dirigent die de mensengroep, zodanig indeelt en samenstelt dat hij tot het beste collectief komt. Het volgende verschil dient zich daarbij meteen aan met de vraag: “Is het wel onze bedoeling/opzet om met een gemeenschappelijk optreden naar buiten te komen?"

Ondanks dat bij mij het vergelijk van plazilla en zangkoor spontaan in me opkwam, kan ik me nu afvragen of het wel zo’n goed voorbeeld is om duidelijkheid te geven? De wat loslippige tegenpool zal als snel met opmerkingen komen zoals: “Dit slaat als een tang op een varken!” of “dit slaat als een mannelijk geslachtsdeel (in kortere versie) op een houten trom!” In elk geval is er dan toch sprake van een ritmische begeleiding.

Toch wordt met dit manke vergelijk ook meteen aandacht gevestigd op het eventuele kwetsbare in ons gezelschap en is daarmee een zinvolle eye-opener. Dit heeft zich al verschillende keren geuit in rumoerig gekakel in de kippenren. We zijn echter een gezelschap van vrijheid-blijheid dat het menselijk tumult zo nu en dan oproept. Dit moet je dus begrijpen en tot op zekere hoogte accepteren.

De moraal van dit verhaal is dan ook: “Als je een voorbeeld gebruikt, zoek dan niet naar een bijna sluitend, maar laat ruimte voor het weerwoord. Het komt de duidelijkheid alleen maar ten goede! Bovendien moet een koor en plazilla zo nu en dan stoom afblazen, om weer met een heldere stem te kunnen zingen!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb je laatst al ons Plazilla lied laten componeren,
nu hebben we dan ook al een kwelend Plazillakoor...
Ik ga er voor
Ook al zie je hem dan niet,
straks zingt ons dichtende Plazilla Piet
daar dan ook het hoogste lied
Laat mij maar solist zijn, meezingen met een grote groep lukt me toch niet :)
Ik denk dat je voorbeeld wel goed is, ook in een koor heb je valse noten. En is het lang niet allemaal close harmonie
Mooi relaas en er komen allemaal geluiden en beelden bij in mijn hoofd , een hoop gekakel in een kippenren, een mannelijk geslachtsdeel op een trom, stoom afblazende plazilla koor en uiteindelijk blijft de heldere stem over...
Mooie vergelijking! En ik lig in een deuk om die geslachtsroomtaart hieronder!
Prachtig relaas.

Ben ik kritisch of juist meegaand als ik opmerk dat naar mijn mening die houten trom een slagroomtaart had moeten zijn? :)
Ik vrees dat het dan een geslachtsroomtaart wordt :-)
Zo'n antwoord kon ik van jou uiteraard verwachten ;)
Een heerlijk stuk.....en een toch wel prachtige vergelijking.